Βόρεια Κορέα: Γιατί ο Κιμ Γιονγκ Ουν επεκτείνει το πυρηνικό οπλοστάσιό του

Η σταθερή επέκταση των πυρηνικών δυνάμεων της Βόρειας Κορέας είναι ο «πιο σωστός και μοναδικός τρόπος» για την αντιμετώπιση ενός ολοένα και πιο ασταθούς κόσμου, τόνισε ο Κιμ Γιονγκ Ουν σε συνεδρίαση του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, επικαλούμενος τις αυξανόμενες απειλές από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.

Τα σχόλια αυτά ήταν απλώς τα τελευταία σε μια πρόσφατη ροή δηλώσεων από την ηγεσία της Βόρειας Κορέας, με τον Κιμ να δεσμεύεται να εξοπλίσει πολεμικά πλοία με πυρηνικούς πυραύλους, να διπλασιάσει την παραγωγή υλικού κατάλληλου για όπλα και να επεκτείνει το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας με «εκθετικό ρυθμό».

Η Βόρεια Κορέα προβαίνει συχνά σε υπερβολικούς ισχυρισμούς σχετικά με την ισχύ των αμυντικών της ικανοτήτων, αλλά πίσω από την έντονη ρητορική, οι αναλυτές λένε ότι το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Βόρεια Κορέα διαθέτει πυρηνικά όπλα, αλλά γιατί φαίνεται να χρειάζεται τόσα πολλά.

«Πρόκειται για μια δύναμη τόσο μεγάλη και τόσο διασκορπισμένη, που κανένα μεμονωμένο πλήγμα δεν θα μπορούσε να την εξαλείψει, και [φαίνεται] ολοένα και πιο δύσκολο να εξαρθρωθεί μέσω της διπλωματίας», τόνισε στον Guardian ο Πίτερ Γουόρντ, ερευνητής στο Ινστιτούτο Sejong στη Σεούλ, ο οποίος πιστεύει ότι η Βόρεια Κορέα χρησιμοποιεί τη διασπορά του οπλοστασίου της για να προστατευτεί από μια παρέμβαση παρόμοια με αυτή που παρατηρείται στο Ιράν.

«Δεν γνωρίζουμε πού βρίσκονται όλα. Δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να κάνουν. Και οι απειλές τους είναι εσκεμμένα ασαφείς», δήλωσε ο Γουόρντ.

Σχεδιασμένο για να επιβιώσει από ένα πρώτο πλήγμα, το οπλοστάσιο της Βόρειας Κορέας περιλαμβάνει σιδηροδρομικούς και οδικούς κινητούς εκτοξευτές, οχυρωμένες υπόγειες εγκαταστάσεις και έναν επεκτεινόμενο στόλο υποβρυχίων.

Φέτος, η Βόρεια Κορέα άρχισε δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πυραύλων Κρουζ με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικής κεφαλής από ένα νέο αντιτορπιλικό 5.000 τόνων, και την Τετάρτη (24/06) ο Κιμ δεσμεύτηκε ότι η χώρα θα κατασκευάζει άλλα δύο πολεμικά πλοία κάθε χρόνο για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Οι αναλυτές λένε ότι η Πιονγκγιάνγκ πιστεύει πως χρειάζεται ένα πολύ μεγαλύτερο οπλοστάσιο για να αντιστοιχίσει την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δυνάμεων που είναι παραταγμένες εναντίον της.

«Αντιμετωπίζει την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ, τις συνδυασμένες δυνάμεις ΗΠΑ-Νότιας Κορέας και την τριμερή συνεργασία με την Ιαπωνία», δήλωσε ο Χονγκ Μιν, ανώτερος ερευνητής στο κρατικά χρηματοδοτούμενο Κορεατικό Ινστιτούτο για την Εθνική Ενοποίηση. «Αυτό ξεπερνά την ελάχιστη αποτροπή».

Τα πυρηνικά όπλα είναι πλέον ενσωματωμένα και στο σύνταγμα της χώρας. Μια αναθεώρηση νωρίτερα φέτος έδωσε στον Κιμ τη συνταγματική διοίκηση των πυρηνικών δυνάμεων και την εξουσία να μεταβιβάζει την εξουσιοδότηση εκτόξευσης σε ξεχωριστή διοίκηση, μια κίνηση που οι αναλυτές ερμηνεύουν ως δικλείδα ασφαλείας έναντι ενός πλήγματος αποκεφαλισμού της ηγεσίας.

Η Λι Χο Ριουνγκ, ανώτερη ερευνήτρια στο Κορεατικό Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (KIDA), αναφέρει ότι η Πιονγκγιάνγκ επιδιώκει να παγιώσει την ιδέα ότι η αποπυρηνικοποίηση δεν αφορά πλέον τη Βόρεια Κορέα και να οικοδομήσει ένα επίπεδο δυνατοτήτων που θα ανάγκαζε την Ουάσιγκτον να την πάρει στα σοβαρά.

«Το επιχείρημά τους είναι ότι αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να μειωθεί μέσω διαπραγματεύσεων αυτή τη στιγμή», λέει η ίδια.

Επίσημα, η αποπυρηνικοποίηση παραμένει ο διακηρυγμένος στόχος της Σεούλ όσον αφορά την αντιμετώπιση του Βορρά. Ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας, Λι Τζε-μιουνγκ, την έχει καταστήσει κεντρικό πυλώνα της πολιτικής της κυβέρνησής του.

Τον Μάιο, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ επιβεβαίωσαν εκ νέου αυτό που ο Λευκός Οίκος περιέγραψε ως «κοινό στόχο» για την αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας. Ωστόσο, όταν ο Σι ταξίδεψε στην Πιονγκγιάνγκ, οι κινεζικές ανακοινώσεις δεν έκαναν καμία αναφορά σε αυτό.

Οι στρατιωτικοί δεσμοί της Βόρειας Κορέας με τη Ρωσία και η ενισχυμένη σχέση της με την Κίνα έχουν θωρακίσει περαιτέρω την Πιονγκγιάνγκ από το είδος της εξωτερικής πίεσης που κάποτε καθιστούσε εφικτές τις διαπραγματεύσεις. Τα τρία κράτη, παρά τις διαφορές τους, μοιράζονται το ενδιαφέρον να αναχαιτίσουν την αμερικανική ισχύ.

Η Λι Χο Ριουνγκ του KIDA αναφέρει ότι η Ουάσιγκτον και η Σεούλ θα συνεχίσουν να προτάσσουν την αποπυρηνικοποίηση ως επίσημο στόχο τους, αλλά στην πράξη η εστίαση είναι πιθανό να μετατοπιστεί προς τον έλεγχο των εξοπλισμών – τον περιορισμό και τη σταδιακή μείωση του οπλοστασίου, αντί για την εξάλειψή του.

«Στο τέλος», λέει η ίδια, «μπορεί να μην υπάρχει άλλος δρόμος».