Δύο πατεράδες, τρία χαμένα παιδιά, δύο κόσμοι. Ν. Πλακιάς και Π. Ρούτσι άθελά τους πρωταγωνίστησαν σε ένα άτυπο ντιμπέιτ, αποκαλύπτοντας δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές για το ίδιο γεγονός, αλλά και δύο εντελώς διαφορετικές στάσεις ζωής και νοοτροπίες.
Ο Ν. Πλακιάς, με τη συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα», έβγαλε με ζηλευτή αξιοπρέπεια τον πραγματικό σπαραγμό του για τα τρία κορίτσια που έχασε. Μίλησε για τον χρόνο που πάγωσε, για τα παιχνίδια της μοίρας που έστειλαν τα τρία κορίτσια στο μοιραίο πέμπτο κουπέ, ενώ αν είχαν μείνει στις θέσεις των εισιτηρίων τους θα είχαν σωθεί. Μοιράστηκε «τα μέσα του» με ιερό τρόπο και χωρίς ίχνος θεατρινισμού συγκλονίζοντας. Και μοιράστηκε τις συγκροτημένες απόψεις που έχει ως πολίτης, προτάσσοντας την ιερότητα της αλήθειας και αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της ιστορίας.
Ο Π. Ρούτσι, από την πλευρά του, μιλώντας στον Status FM επέλεξε να μιλήσει κυρίως πολιτικά. Σκληρά πολιτικά. Ηταν και ο χαρακτήρας της συνέντευξης πολιτικός, αλλά η μόνη αναφορά που έκανε στον αδικοχαμένο γιο του προκύπτει από μία έμμεση αναφορά στη χρήση των διατάξεων για τους συγγενείς των θυμάτων: «Εννοείται ότι κάναμε χρήση των μέτρων. Αν δεν είχαμε αυτά τα μέτρα, όλα αυτά τα τρία χρόνια, επειδή δεν μπορούσα να δουλέψω, δεν ξέρω τι θα κάναμε, πώς θα ζούσαμε, είναι κάτι που μας βοήθησε, ώστε να τρέξουμε για την υπόθεση και να μάθουμε τι έγινε».
Αντιθέτως, όταν μίλησε πολιτικά ήταν χείμαρρος. Είπε ότι η κυβέρνηση είναι «χειρότερη από χούντα», ότι ο κόσμος πρέπει να κατέβει και φέτος σε συλλαλητήρια για τα Τέμπη, «γιατί πρέπει αυτό το καθεστώς να το ξεριζώσουμε». Αθελά (;) του επανέφερε, στην πιο σκληρή μορφή της, την εργαλειοποίηση της τραγωδίας. Επικαλούμενος, μάλιστα, «στοιχεία» που έχουν καταρρεύσει με πάταγο: Το ξυλόλιο- Τα βίντεο που δείχνουν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο είναι «πλαστά» γιατί έχουν γνωμοδοτήσει κάτι «πραγματογνώμονες» χωρίς πτυχίο που δεν έχουν κληθεί καν ως μάρτυρες τύπου Λακαφώσης-Οτι «έχουμε πάρα πολλά στοιχεία», τα οποία «ο κ. Μπακαΐμης δεν τα έβαλε ποτέ στη δικογραφία», χωρίς να περάσει (;) από το μυαλό του ότι ο εισαγγελέας, βάσει των στοιχείων που υπάρχουν, τα απέρριψε. «Μασημένη» ήταν και η απάντησή του για τα οικονομικά του Συλλόγου που ερευνά η ΑΑΔΕ!
Και ο Ν. Πλακιάς μίλησε πολιτικά. Αποκάλυψε τη συγγνώμη που του ζήτησε ο πρώην πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, Χ. Παπαδημητρίου, γιατί «πιεζόμενος» από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων έβαλε στο πόρισμά του την ύπαρξη παράνομου φορτίου. Αποκάλυψε, επίσης, ότι όταν συγγενής θέλησε να δώσει στον ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο που αποδείκνυε πως δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, δικηγόροι άλλων συγγενών τον πίεσαν να μην το κάνει, λέγοντάς του «δεν μας βολεύει». Και σχολίασε «Τι πάει να πει δεν μας βολεύει; Εγώ δεν θα πάω σε δίκη με τι βολεύει και τι όχι, θα πάω με την αλήθεια».
Μίλησε ευθαρσώς για όσους εκμεταλλεύονται την τραγωδία: «Δυστυχώς τα Τέμπη πολιτικοποιήθηκαν. Εβαψαν το τρένο μπλε, κόκκινο, πράσινο. Εχει ξυλόλιο; Είσαι αριστερός. Δεν έχει ξυλόλιο; Είσαι δεξιός (…) Είμαι ο πατέρας που έχασε δύο παιδιά. Εγώ την αλήθεια θα τη δεχθώ από οποιονδήποτε προέρχεται». Και πρόσθεσε πως «όταν στη Βουλή η κυβέρνηση τους φώναζε ότι “εκμεταλλεύεστε τα Τέμπη”, αποδείχθηκε ότι δεν τους έλεγε ψέματα. Πού είναι η αντιπολίτευση; Εφυγαν πρώτοι. Μας εγκατέλειψαν».
Δύσκολες κουβέντες από έναν χαροκαμένο άνθρωπο, ο οποίος δεν συμβιβάζεται με εύκολες «εξηγήσεις», ούτε προσφέρει τον εαυτό του για πολιτική εκμετάλλευση από οποιονδήποτε. Από έναν πατέρα που πήγε κόντρα στο ρεύμα του λαϊκισμού και αντέδρασε σε εκείνους τους συγγενείς που τον υπηρέτησαν πρόθυμα, δεχόμενος χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, την ώρα που δεν μπορούσε κανείς να αγγίξει τη «μάνα των Τεμπών» ή όταν ο Π. Ρούτσι έκανε τη γνωστή απεργία πείνας.
Η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών είναι κοντά πλέον. Δεν αργεί. Χθες έγινε γνωστή και η σύνθεση της έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας που θα δικάσει την υπόθεση. Κι εκτός από την αλήθεια και την απόδοση δικαιοσύνης, που οφείλει να αποδώσει, εξ αντικειμένου θα δικαιώσει έναν από τους δύο πατεράδες. Ή τον Π. Ρούτσι ή τον Ν. Πλακιά.
ΑΙΧΜΗ
Η ΠΙΤΑ ΠΟΥ «ΠΡΟΚΗΡΥΞΕ» ΕΚΛΟΓΕΣ
Ο Ν. Ανδρουλάκης διαγράφει και «ηττάται» από τον Γ. Παναγόπουλο στη ΓΣΕΕ, ενώ μέσω του Κ. Σκανδαλίδη προσπαθεί να κάνει διεύρυνση και να κηρύξει εκεχειρία στον πόλεμο των «πράσινων τρολ» στο Διαδίκτυο.
Ο Α. Τσίπρας έπαθε ξαφνικό déjà vu με τον Γ. Στουρνάρα και επέστρεψε στην αυτοκαταστροφική «ασφάλεια» του ηττημένου παρελθόντος του, βλέποντας τα σχέδιά του να πνίγονται στις νέες αυταπάτες του.
Η Ζ. Κωνσταντοπούλου και ο Κ. Βελόπουλος περιμένουν τη Μ. Καρυστιανού, για να δουν ποιο είναι πραγματικά το ποσοστό τους. Ενόσω η πρώην «μάνα των Τεμπών» μειώνει τις καταστροφικές πολιτικές παρεμβάσεις της και επιστρέφει στον «τόπο του δυστυχήματος».
Σε αυτό το σκορπισμένο πολιτικό σκηνικό ο Κ. Μητσοτάκης (στην κοπή της πίτας του Οργανωτικού της Ν.Δ.) κήρυξε την έναρξη της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. Βρίσκοντας το σύνολο της αντιπολίτευσης σε ενδοσκόπηση, αμηχανία και ουσιαστική πολιτική αφωνία.
Δεν είναι κούρσα για έναν, ούτε περίπατος. Είναι όμως μια μάχη με κάποιον από τους παραπάνω αρχηγούς. Είναι μια μάχη του θετικού λόγου και του μετρήσιμου αποτελέσματος, με τον αρνητισμό και τη μουντή μιζέρια του «όχι σε όλα».
«Νάτα τα πουλάκια μου»
Σάπιο σχεδόν παντού είναι το βαθύ κράτος, που κάποιοι θέλουν να μην πειραχτεί. Μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έρχεται ο Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων Κοινωνικής Αλληλεγγύης να επιβεβαιώσει το οριζόντιο μέγεθος της σήψης. Ο έλεγχος που έκανε η Εθνική Αρχή Διαφάνειας έβγαλε λαβράκια. Από τις 3.780 περιπτώσεις που ήλεγξε οι 2.520 ήταν παράνομες. Πλήθος παραλείψεων στις οποίες εμπλέκονται προϊστάμενοι, ψευδή δικαιολογητικά από μη δικαιούχους, ψευδείς δηλώσεις για επιδόματα που κυριολεκτικά φαγώθηκαν. Και πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχουν φυσικά πρόσωπα. Προφανώς και κάποιοι που κραδαίνουν τη ρομφαία της κάθαρσης και της νομιμότητας. Η υπόθεση πήγε στον εισαγγελέα. Αλίμονο αν σταματήσει το ξήλωμα αυτού του νοσηρού, αντιπαραγωγικού και προκλητικού σάπιου κράτους.
ΑΠΟΡΙΕΣ-1
Αφού ο Γ. Καραμέρος είναι κατά των εξορύξεων, πώς είναι δυνατόν να γίνουν; Chevron go back…
ΑΠΟΡΙΕΣ-2
Μήπως αμελεί και αργεί η Επιθεώρηση Εργασίας να επισκεφθεί τη Ζωή Κωνσταντοπούλου;