Απόψεις

Κατά κοινή ομολογία, ο καγκελάριος Σολτς τα πήγε καλύτερα του αναμενομένου στο ντιμπέιτ με τον Χριστιανοδημοκράτη Μερτς, το βράδυ της Κυριακής. Το άγχος, άλλωστε, το έχει ο δεύτερος, που νιώθει τελευταία σαν τη… «γάτα του Σρέντινγκερ»..

Σε ρεπορτάζ «διερευνητικής δημοσιογραφίας» σχολιαζόταν  η τηλεοπτική παρουσία  συμπολιτευόμενης βουλευτού: «…Πόσο θράσος  θέλει για να επικαλείσαι άγνοια για ζητήματα που έχουν αποσαφηνιστεί(!) μήνες τώρα, από τις δημοσιογραφικές έρευνες, μέσω επίσημων στοιχείων;».  Αλλά πόσα  ζητήματα αποσαφηνίστηκαν  στην τραγωδία των Τεμπών, από δαιμόνιους ρεπόρτερ, είναι ζήτημα  που θα μας απασχολήσει σύντομα..

Οι περιπτώσεις Νίκου Ανδρουλάκη και Σωκράτη Φάμελλου έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Και οι δύο πασχίζουν να βγάλουν τα κόμματά τους από τον δημοσκοπικό βάλτο –το καθένα με τις δικές του ιδιαιτερότητες – αλλά με αντιπολιτευτικά εργαλεία που είναι δοκιμασμένα, αποτυχημένα και δεν αντιλαμβάνονται τη σύγχρονη εσωτερική και διεθνή πραγματικότητα. Εν προκειμένω, όμως, στην υπόθεση των Τεμπών, οι χειρισμοί ιδίως του Ν. Ανδρουλάκη έδειξαν ότι έχει σημαντικές πολιτικές ελλείψεις όσο και αν διατείνεται ότι ο ίδιος είναι «η θεσμική απάντηση»..

 Εδώ ταιριάζουν οι παροιμίες «ουδέν κακόν αμιγές καλού» και «το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη»..

Στις 24 Ιανουαρίου 2015, ανάμεσα σε Σαντορίνη και Αμοργό, σημειώθηκε σεισμική δραστηριότητα. Στην ίδια περιοχή, το 2011, είχαμε τα ίδια φαινόμενα και κράτησαν 14 μήνες! Η πρώτη αξιολόγηση των σεισμολόγων, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα που είχαν, ήταν ότι «για την ώρα, δεν υπάρχει πρόβλημα». Ωστόσο, κατά τις επόμενες οκτώ μέρες, παρουσιάστηκε πρωτοφανής σεισμική δυναμική..

Στην εισαγωγή του νέου βιβλίου του «Οι αρχιτέκτονες του πολιτεύματος», ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος αναφέρει ότι το έγραψε γιατί ήθελε να απαντήσει σε ένα ερώτημα στο οποίο οδηγήθηκε ο ίδιος μετά το ξέσπασμα της κρίσης των Μνημονίων, το 2009-2010. Αναρωτήθηκε αν ήταν λάθος η επιλογή του να υποστηρίζει, δεκαετίες τώρα, «ότι από το ’74 ο εφιάλτης των διχασμών και των εμφυλίων είχε παρέλθει για τη χώρα μας και ότι ζούσαμε τη σταθερότερη Δημοκρατία της Νεότερης Ιστορίας μας. Κάτι χώλαινε ωστόσο, κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτή τη σκέψη», γράφει. Το ίδιο ερώτημα, μάλλον, βασανίζει πολλούς και όχι κατ’ ανάγκην δημιουργικά, αλλά καταστροφικά. Τα σύνδρομα των πλατειών των Αγανακτισμένων επιστρέφουν..

«Δεν είμαι δικαστής, ούτε ανακριτής», δήλωσε, προχθές, ο Νίκος Ανδρουλάκης για την υπόθεση διερεύνησης της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών. Ναι, αλλά αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ανακριτής ή δικαστής, τότε γιατί έχει βγάλει «ετυμηγορία» και κραυγάζει για συγκάλυψη στη διαδικασία της έρευνας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό; Πώς είναι δυνατόν να καταγγέλλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως ενορχηστρωτή; .

Yπάρχει κάτι κοινό μεταξύ του 37ου προέδρου των ΗΠΑ και του 47ου. Ο Ρίτσαρν Νίξον και ο Ντόναλντ Τραμπ μοιράζονται τη γνωστή διπλωματική παράνοια της υποκρισίας που ο πρώτος έχει βαφτίσει «Θεωρία του Τρελού» («Madman Theory»). .

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ επικαιρότητα μονοπωλείται από την υπόθεση διερεύνησης των αιτίων της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών. Προφανώς και έχουν υπάρξει άστοχοι πολιτικοί χειρισμοί -καθ’ όλη τη διάρκεια της τελευταίας διετίας- από κυβερνητικά στελέχη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αλλιώς δεν θα είχε δημιουργηθεί η αίσθηση περί «συγκάλυψης» στο 80% των πολιτών, όπως δείχνουν τα γκάλοπ..

ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ ξεχασμένη μού έφερε στον νου η Σαντορίνη, που τώρα «ειδικοί» αναφέρονται στους κινδύνους της υπερδόμησής της προς την Καλντέρα. Ανηφορίζοντας με τον Παναγιώτη Τέτση από την Αρεοπαγίτου προς τον λόφο του Αρείου Πάγου, μιλούσε, με θέρμη, πως αυτό το λιθόστρωτο ήταν «ο αριστουργηματικός πίνακας του Δημητρίου Πικιώνη, έργο καλλιτεχνικό και χειρωνακτικό, που εμπεριέχει την ιστορικότητα του σημείου»..