Κατά κοινή ομολογία, ο καγκελάριος Σολτς τα πήγε καλύτερα του αναμενομένου στο ντιμπέιτ με τον Χριστιανοδημοκράτη Μερτς, το βράδυ της Κυριακής. Το άγχος, άλλωστε, το έχει ο δεύτερος, που νιώθει τελευταία σαν τη… «γάτα του Σρέντινγκερ».
Στο κβαντικό παράδοξο του Γερμανού φυσικού, η γάτα μπορεί να είναι ταυτόχρονα ζωντανή και πεθαμένη, εάν υποθέσουμε ότι δέχεται μια απειροελάχιστη ποσότητα ραδιενέργειας μέσα σε ένα ατσάλινο κουτί. Από όσο ξέρουμε, πείραμα δεν επιχειρήθηκε.
Εν προκειμένω η γάτα είναι ο Μερτς, το κουτί το Μεταναστευτικό και η ραδιενέργεια η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD,) που μπορεί να σε σκοτώσει εάν εκτεθείς σε μεγάλες δόσεις της. Εάν ο Μερτς έχει υπερβεί το όριο κινδύνου θα φανεί στο χειροκρότημα της κάλπης, 23 Φεβρουαρίου. Από τη μία, ο Χριστιανοδημοκράτης υποψήφιος καγκελάριος συνεργάζεται στη Βουλή με την Ακροδεξιά για να σκληρύνει η μεταναστευτική νομοθεσία, από την άλλη παίρνει όρκο ότι δεν θα συγκυβερνήσει ποτέ μαζί της, παραμένοντας στο συνταγματικό τείχος προστασίας (Brandmauer). Τα μπρος-πίσω, όμως, δεν πείθουν, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει οι σκληροί συντηρητικοί ψηφοφόροι να λακίσουν στην ΑfD και οι κεντρώοι στο SPD, που ελπίζει βάσιμα να ανακάμψει στο φίνις.
Επειδή ο Σολτς και ο Μερτς είναι πολύ πιθανό να υποχρεωθούν σε συγκυβέρνηση μετά τις εκλογές (με ρίσκο βέβαια να σπρώξουν την AfD στο 30%, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…), θα πρέπει να υπερβούν τον εαυτό τους σε οικονομία, Ουκρανικό, Μετανάστευση, ευρωπαϊκή συνεργασία και αντιμετώπιση του Τραμπ, ούτως ώστε το 2033 η 100ή επέτειος από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία να είναι μια αποφράδα ημέρα μνήμης και όχι κάτι σαν εθνική γιορτή. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ναζισμός πάτησε πάνω στον υπερπληθωρισμό της δεκαετίας του 1920, που έτρωγε το εισόδημα των Γερμανών. Τώρα η αγωνία των εγγονιών τους για την ακρίβεια και την ύφεση εκτοξεύτηκε μέσα σε μία χρονιά από το 50% στο 70%, προειδοποιεί το αμερικανικό ινστιτούτο Pew.
