Απόψεις

Χθες, στον Λευκό Οίκο, ένα πορτοφόλι 5,2 δισ. δολαρίων υποκλίθηκε σε ένα παχύτερο πορτοφόλι 178 δισ. «Είναι τιμή μου που σας έχω εδώ», είπε, σχεδόν δουλικά, ο Ντόναλντ Τραμπ στον πέμπτο πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου, τον Μπερνάρ Αρνό, και στον γιο του, Αλεξάντρ. Δύο πολύ καλούς του φίλους, όπως τους αποκάλεσε..

Ο,τι και να πούμε για τα τροχαία ατυχήματα, έχει ειπωθεί ξανά. Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα όταν τονίζουμε πως πρόκειται για ένα θέμα που μας αφορά όλους ανεξαρτήτως. Ακόμα και όσοι δεν οδηγούν, κυκλοφορούν είτε ως συνεπιβάτες είτε ως επιβάτες σε μέσα μεταφοράς. Κι όμως, ούτε οδηγική κουλτούρα έχουμε αποκτήσει, αλλά ούτε και νέο ΚΟΚ ακόμα..

Η επεισοδιακή εκλογή του Φρίντριχ Μερτς στο ανώτατο πολιτικό αξίωμα της Γερμανίας δεν αποτελεί απλώς ένα εσωτερικό πολιτικό δράμα της σύγχρονης εκδοχής της χώρας. Οι εξελίξεις αυτές εκπέμπουν ανησυχητικά μηνύματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο αστάθειας στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Και μάλιστα γύρω από τον νέο καγκελάριο, που φιλοδοξεί να παίξει κεντρικό ρόλο έναντι όχι μόνο της επιθετικής πολιτικής του Πούτιν, αλλά και στον παγκόσμιο τυφώνα που έχει προκαλέσει ο Τραμπ..

Η κυβέρνηση έχει πατήσει το κουμπί της επανεκκίνησης. Κάθε μέρα προχωράει και κάτι. Ανακοινώσεις για παραδοτέα έργα και μεταρρυθμίσεις, νομοσχέδια, υπουργικές αποφάσεις. Με ποδοσφαιρικούς όρους, η κυβέρνηση έχει φορμαριστεί και πετυχαίνει γκολ. .

 Ολοι στις μέρες μας θέλουν να γίνουν Πάπες. Ο Τραμπ το «πέτυχε» στα αστεία με τη βοήθεια της ΑΙ, ο Εμανουέλ Μακρόν προωθεί παρασκηνιακά τον επίσκοπο της Μασσαλίας, Ζαν- Μαρκ Αβελίν, και ο μόνος που έφαγε «φούμο», στην πρώτη -και καθοριστική για τις εντυπώσεις- ψηφοφορία, ήταν ο Φρίντριχ Μερτς. Καθολικός το θρήσκευμα, όπως η πλειοψηφία των νέων υπουργών στο Βερολίνο, ο χριστιανοδημοκράτης ηγέτης δεν διεκδίκησε τον παπικό θρόνο, αλλά μία καγκελαρία που αποδεικνύεται εξίσου ακανθώδης..

Η εποχή υποβολής των φορολογικών δηλώσεων δεν ήταν ποτέ η πιο ευχάριστη του έτους. Οι περισσότεροι φορολογούμενοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να παίζουν καθυστερήσεις και η φορολογική διοίκηση φρόντιζε πάντα να δίνει μια «τελευταία παράταση» πριν την επόμενη «τελευταία παράταση». Και όμως σαν κάτι να φαίνεται πως αλλάζει. Αν και είμαστε μακριά από το να υποστηρίξουμε πως ξαφνικά η εφορία έγινε δημοφιλής, ωστόσο δεν είναι πια τελευταία στη λίστα των προτεραιοτήτων μας. Απόδειξη πως μέσα σε μόλις 43 ημέρες από τότε που άνοιξε η πλατφόρμα κατατέθηκαν σχεδόν οι μισές φορολογικές δηλώσεις (το 46,5%), που συνιστά ρεκόρ σε σχέση με προηγούμενα έτη..

Σαν πολύ μακρινοί φαίνονται ο καιροί που, εναλλάξ, το ΠΑΣΟΚ, ο Κ. Βελόπουλος, η Ζ. Κωνσταντοπούλου, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πρόταση πολιτικής επαιτείας για «λαϊκό μέτωπο», διεκδικούσαν να κυβερνήσουν είτε… αυτοδύναμοι είτε με συνεργασία. Κι όμως, ήταν πριν από λίγους μήνες… Τώρα σιωπή, αναδίπλωση και στροφή σε στόχους λιγότερο υπερφίαλους, οι οποίοι τουλάχιστον δεν προκαλούν σαρκασμό. Ηταν αρκετές μερικές δημοσκοπήσεις και κυρίως η ραγδαία αλλαγή του κοινωνικού σκηνικού..

 «Καθόμασταν στο μονοπάτι και συζητούσαμε. Ημουν εγώ με μία συνάδελφο. Φαινόταν να είναι μία κανονική ημέρα στη Σχολή. Οπως στεκόμασταν, άρχισαν να περνούν από δίπλα μας μαυροντυμένοι με κράνη, κρατούσαν γκλοπ, όχι αυτά τα ξύλινα τα αυτοσχέδια, αλλά αυτά τα πτυσσόμενα, σαν αυτά που έχει η Αστυνομία, τα είχαν τυλίξει, μάλιστα, με διαφανές πλαστικό σαν ήταν μέσα σε σακούλες. Περπατούσαν κανονικά, ούτε έτρεχαν ούτε φώναζαν, σαν να πήγαιναν βόλτα για καφέ, μας κοιτούσαν, μόνο που δεν μας χαιρέτησαν»..

 Αυτό που συνέβη στη Γερμανία είναι πρωτοφανές τόσο για τη χώρα όσο και για την Ευρώπη. Ο Φρίντριχ Μερτς δεν ψηφίστηκε από τους βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού, που μόλις πριν από λίγα 24ωρα υπέγραψαν τη συμφωνία για τη συνεργασία τους. Για την ώρα, φαίνεται πως οι αντάρτες προέρχονται από τους σκληρούς Χριστιανοκοινωνιστές (CSU), το αδελφό κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). Στον πρώτο γύρο, από τους 328 κυβερνητικούς βουλευτές, ψήφισαν υπέρ του Μερτς 310 και έτσι δεν επιτεύχθηκε ο στόχος των 316 ψήφων, ενώ στον δεύτερο γύρο έλαβε 325 ψήφους και εξελέγη καγκελάριος. .

«Τα τέσσερα εκατομμύρια μαύρων σκλάβων που υπήρχαν στην Αμερική το 1860 άξιζαν πολύ περισσότερο από όλες τις τράπεζες, τα εργοστάσια και τους σιδηροδρόμους μαζί. Είναι αδύνατον να καταλάβουμε πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες εξελίχθηκαν σε παγκόσμια οικονομική υπερδύναμη χωρίς να λάβουμε υπόψη τον παράγοντα “δουλεία”. Είναι μία ιστορία που μοιάζει πολύ με εκείνη της αποικιοκρατίας». .