Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο δημόσιος χειρισμός λέξεων και ορισμών όπως ο αντισημιτισμός, ο αντισιωνισμός, ο ρατσισμός, ο φασισμός και άλλες που συνδέονται με την εμφάνιση όλων των ακτιβιστικών ενεργειών στην Ελλάδα, με κοινό χαρακτηριστικό την αδιάκριτη στοχοποίηση όλων των Ισραηλινών πολιτών ως συνενόχων της «γενοκτονίας στη Γάζα» και των «εγκλημάτων πολέμου του Νετανιάχου».

Σε χθεσινό μας άρθρο με τίτλο «Είναι καραμπινάτος ρατσισμός» αναφερόμασταν στην κρίση αυτών των εν Ελλάδι ενεργειών τόσο υπό το νομικό πρίσμα με το οποίο αντιμετωπίζονται από τον σχετικό αντιρατσιστικό νόμο όσο και υπό την έννοια της συλλήβδην απόδοσης ευθύνης βάσει εθνοτικών και φυλετικών χαρακτηριστικών. Αυτό, δηλαδή, που παραπέμπει σε πολύ σκοτεινές περιόδους της ιστορίας των ολοκληρωτισμών.

Βεβαίως και υπάρχουν και άλλες αναγνώσεις μιας ενέργειας όπως είναι, π.χ., αυτή που έγινε στο λιμάνι της Σύρου. Η οποία έχει σαφείς διαφορές από τις τραμπούκικων διαθέσεων βόλτες των μαυροντυμένων του «Ρουβίκωνα» στους τουριστικούς δρόμους της Πλάκας και στο Μοναστηράκι. Αυτές έχουν επίσης διαφορές από τον προπηλακισμό του ιδιοκτήτη και των πελατών εστιατορίου με κουζίνα πιστή στις ιουδαϊκές παραδόσεις ή τον βανδαλισμό με αναγραφή αντιεβραϊκών συνθημάτων στους τοίχους του ίδιου εστιατορίου.

Με τη σειρά της, όλη αυτή η ενέργεια έχει μεγάλες διαφορές με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν ότι στη Ρόδο βγήκαν τα μαχαίρια εναντίον μιας παρέας Ισραηλινών εφήβων που διασκέδαζε σε ένα μπαρ. Οι αναφορές από το νησί έλεγαν ότι οι νεαροί από το Ισραήλ δέχθηκαν οργανωμένη επίθεση από «αντισημίτες» που τους κυνήγησαν. Με λίγη περισσότερη επιμονή στην αναζήτηση λεπτομερειών για αυτήν την «επίθεση», μάθαινε κανείς ότι τα πράγματα δεν έγιναν έτσι και ότι η παρεξήγηση ήταν για τους λόγους που γίνονται συνήθως τέτοιες παρεξηγήσεις μεταξύ πιτσιρικάδων. Λίγο το αλκοόλ, λίγο κάποιο πείραγμα, ένας «ψιλοτσαμπουκάς» που λένε και κάπου εκεί έληξε.

Την περασμένη Πέμπτη, σε διάφορες πόλεις του Ισραήλ, συγκεντρώθηκαν χιλιάδες διαδηλωτές με μοναδικό αίτημα την άμεση διακοπή του πολέμου στη Γάζα. Και εκεί έγιναν συλλήψεις, υψώθηκαν πανό, εκφράστηκαν συνθήματα κατά των «εγκλημάτων πολέμου» της κυβέρνησης Νετανιάχου. Σε αυτόν τον μπερδεμένο κόσμο, οι διαδηλώσεις αυτές στο Ισραήλ είναι ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να μην πέφτει στην παγίδα που κρύβουν οι παλιές βεβαιότητες περί συλλογικής ευθύνης και, γενικώς, να αποφεύγει το «τσουβάλιασμα» είτε προς τη μία είτε προς την άλλη πλευρά…