ΠΡΟΦΑΝΩΣ και η απάντηση του πρωθυπουργού είναι σωστή, γιατί αυτοί θα είναι οι αντίπαλοί του πολιτικοί αρχηγοί στις κάλπες που θα στηθούν την άνοιξη του 2027. Αλλά, επίσης, προφανώς η απάντηση ήταν και… διπλωματική. Γιατί οι πέντε πολιτικοί αρχηγοί, αυτή τη στιγμή, εκπροσωπούν το αντιπολιτευτικό χάος, το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει χάος και στη χώρα.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει αποδειχθεί πως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει καν στον ρόλο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εχει υιοθετήσει μια συριζαϊκού τύπου παρελθοντική αντιπολίτευση του «όχι, σε όλα» και δεν… τραβάει, κάτι που αποδεικνύεται και από την κατηφόρα του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις. Συγχρόνως, επιμένει να μιλάει για «προοδευτικές συνεργασίες» χωρίς να λέει κάτι συγκεκριμένο. Δηλαδή, θα μπορούσε να συμπορευθεί με τη Ζωή ή τον Τσίπρα; Γιατί δεν υπάρχει κάποιο άλλο κόμμα στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ. Αρα, απλά… αερολογεί.

Η επόμενη «λύση» είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πέρα από το ότι υποδύεται την «εθνική εισαγγελέα» και δίνει κοινοβουλευτικά σόου, για το TikTok, κραυγάζοντας για οτιδήποτε συμβαίνει στη χώρα και καταγγέλλοντας τη Ν.Δ. ως «κυβέρνηση δολοφόνων», δεν έχει κάποιο πρόγραμμα για τη χώρα εκτός από την έξοδο από την Ε.Ε., που θα ερχόταν αναπόφευκτα από τη στιγμή που θα ήθελε να «καταγγείλει το επαχθές και επονείδιστο χρέος» και από τα «λαϊκά δικαστήρια» για να μπουν φυλακή οι «διεφθαρμένοι».

ΜΗΠΩΣ ο Κυριάκος Βελόπουλος; Φαντάζεται κανείς να κυβερνάει με τις «επιστολές του Ιησού» στο χέρι; Ή με διάφορες νέες θεωρίες συνωμοσίας για οτιδήποτε συμβαίνει στη χώρα και τον πλανήτη;

ΕΡΧΕΤΑΙ, όμως, και η Μαρία Καρυστιανού. Που θέλει να βάλει όλο το παλαιό πολιτικό σύστημα στη φυλακή, να απαγορεύσει τις αμβλώσεις και, βέβαια, να κάνει beef με τον Ερντογάν, γιατί η κυβέρνηση ακολουθεί «μειοδοτική πολιτική» για τα εθνικά συμφέροντα.

ΥΠΑΡΧΕΙ, τέλος, και ο Αλέξης Τσίπρας, που έκανε rebranding, αλλά λέει ακριβώς τα ίδια που έλεγε και την περίοδο 2012-2015. Με νέα ψευδοαφηγήματα, νέες φαντασιακές λύσεις και νέες αυτ-απάτες.

ΚΑΝΕΙΣ από τους «επίδοξους ηγέτες» δεν πιστεύει ότι χρειάζεται να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο και αξιόπιστο πρόγραμμα για την επόμενη ημέρα της χώρας. Το μόνο που θέλουν είναι «να φύγει ο Μητσοτάκης». Το χάος που θα επικρατήσει, αν μία στο εκατομμύριο βρίσκονταν στο Μαξίμου, είναι δεδομένο. Γι’ αυτό και, τελικά, το εκλογικό δίλημμα στις εθνικές εκλογές θα είναι «Μητσοτάκης ή χάος».