Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

Τώρα βάζουν τέλος 2% σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, smartphones και tablets. Τα στελέχη της πρώτης φοράς Αριστεράς διαθέτουν απίστευτη εφευρετικότητα. Εχουν επινοήσει φόρους και ειδικά τέλη σε προϊόντα και υπηρεσίες που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί, ενώ έχουν αυξήσει όσους προϋπήρχαν.

ΣΑΝ να μην έφταναν όλα αυτά τα χαράτσια, η κυβέρνηση μας δουλεύει ψιλό γαζί. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε ότι «υπερφορολογήθηκε ένα μέρος της κοινωνίας, αλλά η φορολογία δεν είναι συνολικά υψηλή». Ο υπουργός Οικονομικών, πέρα από το γεγονός ότι θα έπρεπε να ομολογήσει ότι η φορολογία έχει χτυπήσει κόκκινο, ξέχασε να πει πως το μεγαλύτερο βάρος το πληρώνουν καθημερινά οι μη έχοντες με τους επαχθείς έμμεσους φόρους που έχουν επιβάλει.

ΑΥΞΗΣΑΝ τον ΦΠΑ από 23% σε 24%, κατήργησαν τον μειωμένο ΦΠΑ για δεκάδες νησιά του Αιγαίου, έκαναν μετάταξη δεκάδων προϊόντων και υπηρεσιών από το 13% στο 24%, επέβαλαν φόρο 10% στη συνδρομητική τηλεόραση και 5% σε σταθερή τηλεφωνία και ίντερνετ, φόρο στον καφέ, αύξησαν τον ΕΦΚ σε οινοπνευματώδη ποτά, μπίρες, καπνικά προϊόντα, βενζίνη, πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, επέβαλαν ΕΦΚ στο κρασί και ειδικό τέλος διανυκτέρευσης σε όλα τα τουριστικά καταλύματα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, στην άμεση φορολογία αύξησαν το συντελεστή για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, μειώθηκε το αφορολόγητο και θα ξαναμειωθεί από το 2020 στα 5.860 ευρώ, αυξήθηκαν οι ανώτατοι συντελεστές από 42% σε 45%, αυξήθηκε η φορολόγηση ενοικίων, έφτασαν στο 100% την προκαταβολή φόρου για επαγγελματίες, ανέβασαν το φόρο επιχειρήσεων από 26% σε 29% και στα μερίσματα από 10% σε 15%, ενώ αύξησαν και τον συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ.

ΑΝ όλα τα παραπάνω δεν συνιστούν υπερφορολόγηση των πολιτών, τότε τι είναι; Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι έχουν μειώσει και κάποιους φόρους: στους ιδιοκτήτες καζίνο και στα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια. Αυτό κι αν είναι… σοσιαλιστικό.

ΑΛΛΑ τίποτα δεν έγινε τυχαία. Οι ιδεοληψίες κυριαρχούν έναντι του κοινωνικού συμφέροντος. Η κυβέρνηση εδώ και τριάμισι χρόνια όχι μόνο αρνείται πεισματικά να περικόψει δημόσιες δαπάνες, αλλά επιχειρεί να γιγαντώσει εκ νέου το δημόσιο τομέα είτε βολεύοντας ημετέρους είτε υποσχόμενη χιλιάδες προσλήψεις. Την ίδια ώρα πιέζονται αφόρητα τόσο οι οικονομικά ευάλωτοι και η μεσαία τάξη όσο και η επιχειρηματικότητα. Και επειδή αυτό το μοντέλο δεν οδηγεί πουθενά, το μόνο σίγουρο είναι πως στο μέλλον θα επιβάλουν κι άλλους φόρους και τέλη. Ποιος ξέρει, μπορεί και στον ήλιο και στον αέρα. Ετσι κι αλλιώς είναι τα μοναδικά στα οποία η χώρα μας διαθέτει εξωπραγματικό… πλεόνασμα.

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]