_Η Μόλι επιστρέφει σε μια ιστορία όπου το μυστήριο συναντά τη μαγεία των Χριστουγέννων. Ποια ήταν η μεγαλύτερη δημιουργική πρόκληση για εσάς στη συγγραφή αυτού του χριστουγεννιάτικου μυστηρίου;

Στόχος μου σε αυτή τη νουβέλα ήταν να συλλάβω τη νοσταλγία των γιορτών και το γλυκόπικρο συναίσθημα της απουσίας αγαπημένων προσώπων που δεν είναι πια κοντά μας, αλλά των οποίων η μνήμη φωτίζει πάντα αυτήν την ιδιαίτερη εποχή. Σε επίπεδο δημιουργικών προκλήσεων, θέλησα να γράψω ένα μυστήριο με πιο έντονο συναισθηματικό φορτίο από κάθε άλλο βιβλίο της σειράς. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει κάποιο έγκλημα προς επίλυση. Το αληθινό μυστήριο για τη Μόλι είναι η ίδια: το ποια είναι, πώς μπορεί να εμπιστευτεί τους ανθρώπους που αγαπά και, πάνω απ’ όλα, πώς θα μάθει να εμπιστεύεται τον εαυτό της.

_ Στο βιβλίο, η ανταλλαγή δώρων του «κρυφού Αϊ-Βασίλη» γίνεται καταλύτης για αμφιβολίες και αποκαλύψεις. Πώς αποφασίσατε να χρησιμοποιήσετε ένα τόσο χαρούμενο έθιμο ως πηγή έντασης;

Στο παρελθόν, οι συνάδελφοι της Μόλι στο ξενοδοχείο δεν τη μεταχειρίστηκαν με την καλοσύνη που της άξιζε, και αυτό τη στοιχειώνει στο The Mistletoe Mystery (Το Μυστήριο του Γκι). Οπως πολλοί από εμάς, έτσι κι εκείνη προσπαθεί να πλοηγηθεί στον δύσκολο κοινωνικό κόσμο και να ανακαλύψει με τον δύσκολο τρόπο ποιος είναι άξιος της εμπιστοσύνης της… και ποιος όχι.

_Η φράση «μήπως μπέρδεψε τον βάτραχο για πρίγκιπα;» αγγίζει τον πυρήνα της εμπιστοσύνης. Πώς δουλέψατε πάνω σε αυτή την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην αθωότητα και την αυξανόμενη αυτογνωσία της Μόλι;

Η Μόλι είναι μια μοναδική ηρωίδα, όμως σε πολλά σημεία αντιπροσωπεύει όλους μας. Ολοι έχουμε νιώσει πώς είναι να είσαι κοινωνικά στο περιθώριο, να νιώθεις αποκλεισμένος ή να σε κρίνουν για τις διαφορές σου αντί να σε αναγνωρίζουν για τα δυνατά σου στοιχεία. Ηθελα να δείξω την εξέλιξή της, πώς μεγαλώνει εσωτερικά, κι όμως εξακολουθεί να την καταδιώκει το παρελθόν.

_Το «Ρίτζενσι Γκραντ» λειτουργεί σχεδόν σαν χαρακτήρας στη σειρά. Πώς χτίζετε ένα «cozy» σκηνικό που είναι ταυτόχρονα χώρος θαλπωρής και πηγή μυστηρίου;

Λατρεύω τα ξενοδοχεία. Είναι υπέροχα μέρη για να παρατηρείς τους ανθρώπους, και η «κλειστή» φύση τους αποτελεί ιδανικό σκηνικό για έναν συγγραφέα μυστηρίου, καθώς μπορείς να εξερευνήσεις τι συμβαίνει πίσω από όλες αυτές τις κλειστές πόρτες.
Σ’ αυτό το βιβλίο, η ζεστασιά του ξενοδοχείου κατά τη διάρκεια των γιορτών αντικατοπτρίζει το πνεύμα των Χριστουγέννων όπως το έμαθε η Μόλι από τη γιαγιά της. Δεν αφορά δώρα ή πολυτέλειες,·αφορά το να γιορτάζεις με τα αγαπημένα σου πρόσωπα και να διατηρείς ζωντανό το πνεύμα της γενναιοδωρίας όλο τον χρόνο.

_Το βιβλίο κλείνει με το μήνυμα ότι «το μεγαλύτερο μυστήριο είναι η αγάπη». Τι σας έχει διδάξει εσάς αυτό το μυστήριο και πώς ελπίζετε να το βιώσουν οι αναγνώστες σε αυτές τις γιορτές;

Ελπίζω οι αναγνώστες να δουν αυτή τη νουβέλα ως ένα μικρό δώρο ελπίδας και αγάπης που θα ζεστάνει τις γιορτές τους. Η σχέση ανάμεσα στη Μόλι και τη γιαγιά της δεν διαφέρει πολύ από τη δική μου με τη μητέρα μου. Η μητέρα μου λάτρευε τα Χριστούγεννα και έκανε τις γιορτές ξεχωριστές με μικρούς, απλούς τρόπους. Αν και δεν ζει πια, η παρακαταθήκη της συνεχίζεται, με τον ίδιο τρόπο που η γιαγιά συνεχίζει να καθοδηγεί τη Μόλι.