Η αφήγηση πηδάει ανάμεσα στο σήμερα και τις μνήμες του δράστη, δημιουργώντας ένα κουβάρι αγωνίας, μυστηρίου και ψυχολογικής έντασης. Ο αναγνώστης δεν παρακολουθεί απλώς ένα συμβάν, ζει τον φόβο, την αβεβαιότητα και την ανθρώπινη ψυχή που παλεύει να βρει νόημα ακόμα και μέσα στο σκοτάδι. 

Το βιβλίο ξεκινά με μία σκηνή έντασης σε ένα σχολείο, όπου η ζωή ενός ανθρώπου κρέμεται από μία κλωστή… Τι σας ώθησε να επιλέξετε αυτό το στιγμιότυπο ως αφετηρία και πώς θέλατε να νιώσει ο αναγνώστης από την πρώτη σελίδα;

Το βιβλίο ξεκινά με μία στιγμή έντασης σε ένα σχολείο και προσπαθεί να μας κάνει να συγκεντρώσουμε το ενδιαφέρον σε μία σκηνή που είναι απίθανη για τα ελληνικά δεδομένα, το ότι ένας άγνωστος εισβάλλει ένοπλος σε σχολείο και κρατά όμηρο έναν δάσκαλο. Τι γυρεύει ο Περικλής και γιατί ήρθε στο σχολείο; Για να γίνει κάτι πρέπει να έχει συμβεί στο παρελθόν και να είναι συνδεμένο με τον Περικλή και ένα άλλο πρόσωπο που το ανακαλύπτουμε διαβάζοντας το βιβλίο. Καρέ καρέ παρουσιάζονται σκηνές που είναι συνδεδεμένες με το παρελθόν και επηρεάζουν το παρόν, το σήμερα. Η τεχνική μου είναι τέτοια που να κόβει την ανάσα του αναγνώστη τόσο που να θέλει να διαβάσει τις σελίδες του βιβλίου και να ψάξει ο ίδιος τις αιτίες και να ανακαλύψει κάποια κρυμμένα μυστικά. Αλλωστε, τίποτα δεν μένει κρυφό από τον ήλιο… 

Ο Περικλής φέρει ένα παρελθόν που ξεδιπλώνεται σιγά σιγά σαν μυστικό ημερολόγιο. Γιατί επιλέξατε να μπλέξετε μνήμες και παρόν, ώστε κάθε σκηνή να χτυπάει συναισθηματικά και ψυχολογικά;

Οι μνήμες μάς καθορίζουν στη ζωή μας τόσο ώστε να μας κάνουν να θέλουμε να τις κρύψουμε στο υποσυνείδητο, ιδιαίτερα αν δεν θέλουμε να τις θυμόμαστε. Ο Περικλής τις θυμάται και αυτές τον επηρεάζουν τόσο ώστε να κάνει κάτι που υπερβαίνει την προσωπική του ζωή. Η αφήγηση μέσα από τις σελίδες είναι μια γιατρειά σαν να κάθεσαι στο ντιβάνι του αναλυτή και να μιλάς για τη ζωή σου και τα λάθη σου. Ο λεγόμενος συναισθηματικός κόσμος είναι σημαντικός για τον οποιονδήποτε άνθρωπο. Μέσα σε αυτές τις σκηνές μαθαίνουμε ότι ο Περικλής έχει ένα ημερολόγιο που το αποκαλεί κρυφό τετράδιο. Εκεί γράφει τις σκέψεις του και αποκαλύπτει τις φαντασιώσεις του. Διαβάζοντας τις σκέψεις του και από τα λεγόμενά του φανερώνει τον χαρακτήρα του. Μπορούμε να διακρίνουμε το ύφος και την καθαρότητα που έχει ο Περικλής, αν και η συμπεριφορά του είναι παραβατική προς την κοινωνία.

Η ιστορία κινείται ανάμεσα σε θρίλερ και νουάρ με ψυχολογικό βάθος. Πώς καταφέρατε να ισορροπήσετε την ένταση της πλοκής με την ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων, ώστε να μη χαθεί ούτε η αγωνία ούτε η αλήθεια τους;

Γράφοντας νιώθεις να σε καθοδηγεί ένα αόρατο χέρι που σε πηγαίνει μακριά και προσπαθείς να φτάσεις στο βάθος της ψυχής του θύτη. Η διήγηση, η ανάλυση και γενικότερα η πλοκή είναι παράγοντες για να ισορροπήσεις τους χαρακτήρες του βιβλίου. Και φτάνεις σε ένα σημείο όπου πρέπει να κάνεις την υπέρβαση. Τότε είναι που το βιβλίο από νουάρ μετατρέπεται σε θρίλερ, ιδιαίτερα όταν η Αστυνομία κάνει φανερή την παρουσία της. 

Τι είναι αυτό στη διαδρομή του ήρωά σας που μένει χαραγμένο στη μνήμη του αναγνώστη, προκαλώντας φόβο, αλλά και σκέψη για τις πράξεις και τα κίνητρά του;

Αυτό που μένει χαραγμένο στη μνήμη του αναγνώστη είναι ότι μπορεί να συμβεί ένα γεγονός που δεν το περιμένει και τον κάνει να φοβηθεί, γιατί μέσω της γραφής νομίζει ότι όλα αυτά είναι πραγματικά και ξεχνά ότι ανήκουν στη σφαίρα του φανταστικού. 

Υπήρξε σκηνή ή λεπτομέρεια που σας αιφνιδίασε κατά τη συγγραφή και σας έκανε να δείτε τον Περικλή ή την ιστορία με νέο φως;

Για να γράψω το βιβλίο έκανα 25 χρόνια. Το έγραψα πάνω από δέκα φορές και το διόρθωσα πάρα πολλές φορές. Παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια διάβασα αρκετά αστυνομικά βιβλία και παρακολούθησα κινηματογραφικές ταινίες. Στο τέλος το βιβλίο το διάβασε και ένας αστυνομικός, για να μου πει τη γνώμη του. Δεν ήθελα να γράψω κάτι που να έχει ψέματα και ανακρίβειες. Αλλαξα τα κεφάλαια, τα ανακάτεψα, τα ονόμασα με λέξεις που έλεγαν οι ήρωες των χαρακτήρων και έδωσα στην ιστορία έναν τρόπο ώστε διαβάζοντας οι αναγνώστες το βιβλίο να ανακαλύψουν ότι στην ιστορία υπάρχει στο τέλος ένα φως που σε κάνει να δεις πτυχές ενός κόσμου διαφορετικού από τον δικό σου και να μάθεις πώς να αντιδράσεις σε τέτοιες περιπτώσεις.