Αμαλία Γιαννίκου

Το 2026, η αμερικανική τηλεόραση έχασε έναν θρύλο της κωμωδίας.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας επιστρέφει στην πόλη, γιορτάζοντας την έβδομη τέχνη με μεγάλες φεστιβαλικές πρεμιέρες και τολμηρά ντοκιμαντέρ.

Η 78η απονομή των βραβείων Emmy, στις 14 Σεπτεμβρίου, ήταν μια λαμπερή βραδιά γεμάτη ανατροπές, ιστορικά επιτεύγματα, αλλά και έντονη συγκίνηση.

«Δεν με πειράζουν τα ανέκδοτα για τις χαζές ξανθές, γιατί ξέρω πως δεν είμαι χαζή. Ξέρω, επίσης, πως δεν είμαι ξανθιά», είναι μία από τις μνημειώδεις ατάκες της Ντόλι Πάρτον, η οποία έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω της τεράστια πολιτιστική και ανθρωπιστική παρακαταθήκη.

Στην εμβληματική τηλεοπτική μεταφορά των έργων της Αγκαθα Κρίστι, «Οι περιπέτειες του Ηρακλή Πουαρό» (Agatha Christie’s Poirot, 1989-2013), ο Ντέιβιντ Σουσέ ενσαρκώνει καθηλωτικά τον ιδιοσυγκρασιακό Βέλγο ντετέκτιβ που, ακόμα και όταν ταξιδεύει, βρίσκεται πάντα ένα βήμα δίπλα σε κάποιο έγκλημα.

Με την εξαγορά της Warner Bros από την Paramount «παγωμένη» νομικά σε 12 πολιτείες, οι δύο κολοσσοί της βιομηχανίας θεάματος συνεχίζουν να χωρίζονται από τους λόφους του Χόλιγουντ. Αν τελικά ενωθούν οι δρόμοι τους, τα «backlots» τους -οι μαγικές «πόλεις μέσα στην πόλη»- θα γράψουν ένα νέο, κοινό κεφάλαιο.

Οπως αρκετοί σινεφίλ, γνώρισα τον Κρίστοφερ Νόλαν μέσα από την πρώτη επιτυχημένη ταινία του, το ευρηματικό «Μεμέντο».

Με τον Γιώργο Βάλαρη γνωριστήκαμε στα μέσα των μακρινών ‘00s, όταν τον ακολουθούσε η φήμη του ευρηματικού, “άχαστου” λαγωνικού για ξένα θεατρικά έργα, τα οποία μετέφραζε/ διασκεύαζε στα ελληνικά. Όταν αποφάσισε να σκηνοθετήσει, γέμιζε ξανά και ξανά τα μεγαλύτερα θέατρα της Αθήνας.

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας επιστρέφει δυναμικά, με ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που μετατρέπει τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα σε ένα ζωντανό καλλιτεχνικό σταυροδρόμι για τον σύγχρονο χορό.

Πρώτα, σε κεντρίζει ο περίεργος τίτλος. Μετά, αντιλαμβάνεσαι πως όλοι μιλούν γι’ αυτήν την ταινία: πόσο γέλασαν, αλλά και πόσες γλυκόπικρες αλήθειες κρύβει.

Ο σκηνοθέτης του “Οπενχάιμερ” επιστρέφει φέτος με την πιο φιλόδοξη ταινία της καριέρας του, βασισμένη στην πιο διαχρονική, ελληνική ιστορία: την “Οδύσσεια”.

Ο Γιώργος Δάμπασης και η Βιργινία Ταμπαροπούλου μάς μιλούν για την ρηξικέλευθη παράσταση στο Ηρώδειο.

Επειτα από τέσσερα ολόκληρα χρόνια αναμονής, η σειρά-σταθμός του HBO «Euphoria» («Ευφορία») επέστρεψε στις οθόνες μας με τον τρίτο κύκλο της.

Ενας παγκόσμιος θρύλος της ροκ + Μία βραδιά αφιερωμένη σε έναν από τους σπουδαιότερους Ελληνες συνθέτες + Ενα αυθεντικό παραδοσιακό γλέντι με ελεύθερη είσοδο = Τρεις ξεχωριστές μουσικές βραδιές που θα μας ανεβάσουν στον λόφο.

Μία εβδομάδα μετά τη σαρωτική επιτυχία της ταινίας «Ο Διάβολος φοράει Prada 2», το ζεύγος Τζεφ Μπέζος – Λόρεν Σάντσες ήταν ο χρυσός χορηγός της πιο λαμπερής βραδιάς μόδας στον κόσμο, υπογραμμίζοντας τη μετατόπιση του κέντρου βάρους μιας ολόκληρης βιομηχανίας.

«Αντιγόνη»: Αυτή που αντιτάσσεται στο γένος της. Η ηρωίδα που ενσαρκώνει την απόλυτη αντίσταση στην εξουσία επιστρέφει μέσα από δύο σημαντικές παραγωγές που προσεγγίζουν το κείμενο με σύγχρονους όρους, η καθεμία από τη δική της αισθητική και φιλοσοφική αφετηρία.

Λίγο προτού παραδοθεί στα συνεργεία συντήρησης και αποκατάστασης, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού ανοίγει τις πύλες του σε σημαντικούς καλλιτέχνες της μουσικής και του θεάτρου, για ένα λαμπερό, συγκινητικό «αντίο».

Για αρκετούς και αρκετές από εμάς, «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» αποτελεί, ευλαβικά, την τηλεοπτική συνήθεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το φετινό καλοκαίρι, το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου δεν ανοίγει απλώς τις πύλες του, ανοίγει έναν νέο καλλιτεχνικό κύκλο, υπό τη διεύθυνση του Μιχαήλ Μαρμαρινού.

Η 98η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ τα είχε όλα: συγκίνηση, λάμψη και μερικές από τις πιο πολυσυζητημένες βραβεύσεις των τελευταίων ετών. Από το ιστορικό πρώτο βραβείο για Κάστινγκ μέχρι την απόλυτη επικράτηση του Πολ Τόμας Άντερσον, αυτές ήταν οι στιγμές που καθόρισαν τη βραδιά.     

Η σειρά “Βλάντιμιρ” στο Netflix δεν είναι η τυπική αφήγηση που θα περίμενε κανείς από ένα πανεπιστημιακό σκάνδαλο. Με τη Ρέιτσελ Βάις σε μια καθηλωτική ερμηνεία, το έργο χρησιμοποιεί το φόντο του #metoo όχι για να παραδώσει μαθήματα ηθικής, αλλά για να εξερευνήσει τις σκοτεινές γωνιές της γυναικείας επιθυμίας, της απώλειας ισχύος και της ακαδημαϊκής […]