Τέλος, τη βλέπεις και καταλαβαίνεις, γιατί όλοι μιλούν δικαίως για τη “Μεγάλη Σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου”. Ποιός θα περίμενε, πως μια ταινία επιδοτούμενη από τον Δήμο Αλίμου, με στόχο να αναδείξει τις ομορφιές και τις υποδομές του δήμου και με ένα καστ που αποτελείται κατά κύριο λόγο από ερασιτέχνες, θα γινόταν το “talk of the town” φέτος το καλοκαίρι; Εγώ, προσωπικά, θα έχανα χρήματα αν το έπαιζα στοίχημα.
Κι εδώ μπαίνει στο πλάνο ο ο Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος, ο κινηματογραφιστής που δέχτηκε την πρόκληση, και μας προσέφερε μια κωμωδία τόσο φρέσκια, τόσο πολιτικά μη-ορθή και τόσο γειωμένη στη συναισθηματική αλήθεια της ελληνικής κοινωνίας, που δε βλέπω την ώρα να δω την επόμενη ταινία του.

Τρεις αλληλένδετες ιστορίες μέσα από ένα ντοκιμαντέρ
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από ένα νευρικό και κάπως ράθυμο κινηματογραφικό συνεργείο, που γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ προσπαθώντας να εξιχνιάσει ένα απίστευτο, ανεπίλυτο δράμα: μια μυστηριώδη έκρηξη που συνέβη πριν από πέντε χρόνια στο Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου και άφησε πίσω της 67 νεκρούς ηλικιωμένους. Αν και η αστυνομία έβαλε την υπόθεση στο αρχείο, στην τοπική κοινωνία έχουν αναπτυχθεί τρεις αστικοί μύθοι γύρω από τρία συγκεκριμένα θύματα. Όλα δείχνουν ότι ένας από αυτούς τους τρεις αποφάσισε εκείνη τη μέρα να πάρει όλους τους υπόλοιπους μαζί του σε μια αποστολή αυτοκτονίας. Αλλά ποιός;

Το σενάριο, οι πρόβες, και το γύρισμα
Σε συνέντευξη που παρέθεσε στο Αθηνόραμα, ο σκηνοθέτης Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος εξήγησε ότι η ταινία ξεκίνησε ως ένα πειραματικό, πολιτιστικό πρότζεκτ μετά από πρόσκληση του δημάρχου Αλίμου, Ανδρέα Κονδύλη, για μια δημιουργία με ντόπιους ερασιτέχνες.
Συνεχίζει εξηγώντας πως η διαδικασία παραγωγής ακολούθησε μια εντελώς αντισυμβατική πορεία. Αντί για παραδοσιακό κάστινγκ, ο σκηνοθέτης επέλεξε ενστικτωδώς 30 άτομα από τοπικές θεατρικές ομάδες και ξεκίνησε να τα εκπαιδεύει εντατικά. Οι πρόβες και η προετοιμασία διήρκεσαν συνολικά επτά μήνες. Το σενάριο άρχισε να γράφεται μετά τον πέμπτο μήνα των προβών, καθώς ο Σκλάβος επέλεξε να το προσαρμόσει πάνω στους ίδιους τους χαρακτήρες των ερασιτεχνών, εντάσσοντάς τους σε υπερβολικές ή εναλλακτικές εκδοχές του εαυτού τους.

Επτά μήνες πρόβες, θα μπορούσαν να λυγίσουν και το πιο έμπειρο καστ, τον πιο ικανό σκηνοθέτη. Κι όμως: η ανθρωποκεντρική αυτή προσέγγιση του Σκλάβου, όλη η αγάπη και η προσήλωση στο να αναδείξει τόσο τη σουρεαλιστική όσο και την ευάλωτη πλευρά της ζωής… Όλα αυτά κάνουν την ταινία μοναδική, ικανή να δραπετεύσει από τις σελίδες ενός σεναρίου, από τα καρέ μιας ταινιας, και σίγουρα από τα όρια του δήμου Αλίμου, για να μας αγγίξει όλους.

