Αναλυτές σημειώνουν ότι η βιαστικά οργανωμένη διάσκεψη κατά πάσα πιθανότατα θα αποτύχει να φέρει τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε συμφωνία για πλήρη κατάπαυση του πυρός, πόσω μάλλον για ειρηνευτική συμφωνία.

Η Ρωσία έχει επανειλημμένα εκφράσει μαξιμαλιστικές απαιτήσεις, όπως τη de jure αναγνώριση των παράνομα προσαρτημένων ουκρανικών εδαφών και την απόσυρση των ουκρανικών στρατευμάτων από περιοχές που εξακολουθεί να ελέγχει το Κίεβο. Στη συνάντηση με τον Τραμπ, ο Πούτιν πρόκειται να προτείνει το Κίεβο να αποσύρει τα στρατεύματά του από το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ και ως αντάλλαγμα η Μόσχα να αποσύρει τα δικά της στρατεύματα από πολύ μικρές περιοχές που κατέχει στο Χάρκοβο και το Σούμι. Από την άλλη πλευρά, το Κίεβο συμφωνεί σε μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός, αλλά απορρίπτει κατηγορηματικά ρωσικά αιτήματα για αναγνώριση των προσαρτημάτων ή απόσυρση των στρατευμάτων του από ουκρανικά εδάφη.

Παίζει με τον χρόνο

Αντιμέτωπος με την προθεσμία του Τραμπ, ο Ρώσος πρόεδρος παίζει και πάλι με τον χρόνο, ενώ είναι πιθανό να χρησιμοποιήσει τη συνάντηση για να επηρεάσει τον Αμερικανό ομόλογό του. Ο Ντάνιελ Χάμιλτον, ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, σημείωσε ότι «η υπερβολική προσοχή είναι δικαιολογημένη σχετικά με οποιαδήποτε συνάντηση μεταξύ Πούτιν και Τραμπ, η οποία είναι απίθανο να παράγει κάτι εξ αποστάσεως αποδεκτό από την Ουκρανία».

Παράλληλα, ο Ράιχορ Nιζνικάου, ρωσολόγος στο Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων της Φινλανδίας, ανέφερε ότι «η συνάντηση του Τραμπ με τον Πούτιν μπορεί μόνο να καθυστερήσει το τέλος του πολέμου, ενώ το πιο σημαντικό γεγονός είναι ότι η ουσιαστική αύξηση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία είναι ένα από τα καλύτερα διαθέσιμα εργαλεία που διαθέτει η Δύση απέναντι στη Ρωσία».

Τι ζητεί ο Πούτιν

Πέραν των ανωτέρω, ο Πούτιν έχει ζητήσει την απαγόρευση της ουκρανικής επιστράτευσης ή εκπαίδευσης των στρατευμάτων και τη διακοπή της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο, όπως και γραπτές εγγυήσεις ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών της Κωνσταντινούπολης, που πραγματοποιήθηκε σποραδικά από τον Μάιο έως τον Ιούλιο, η Μόσχα απαίτησε από το Κίεβο να αναγνωρίσει τα παράνομα προσαρτημένα εδάφη ως ρωσικά και να υιοθετήσει ουδέτερο καθεστώς για τη χώρα.

Ο Nιζνικάου ανέφερε ότι συμφωνώντας να συναντήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ, «ο Πούτιν αγοράζει χρόνο για τον εαυτό του και για τον Τραμπ, κάνοντας έτσι ενδεχομένως τη χάρη στον Αμερικανό ομόλογό του να βρει έναν τρόπο ώστε να αποφύγει να εκπληρώσει τις απειλές του. Ο Τραμπ θα ψάχνει τρόπους για μια συμφωνία και ο Πούτιν θα ψάχνει τρόπους για να αποφύγει μια συμφωνία, εκτός αν είναι εξ ολοκλήρου με τους όρους της Ρωσίας. Υπάρχει το ίδιο σημαντικό ερώτημα που πρέπει να τεθεί: έχει αλλάξει η στάση του Πούτιν στον πόλεμο; Η απάντηση είναι “όχι”, τίποτα δεν άλλαξε και θέλει να συνεχίσει τον πόλεμο».

Ο Ρίτσαρντ Μπετς, ομότιμος καθηγητής Πολέμου και Ειρηνευτικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, υποστήριξε ότι «ο Πούτιν πιθανότατα ελπίζει ότι μπορεί για άλλη μια φορά να κάνει τον ευκολόπιστο Τραμπ να πιστέψει ότι έχουν κοινό στόχο και ότι η καταπραϋντική ρητορική μπορεί να παρακινήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ να κάνει πίσω από τις ισχυρότερες κυρώσεις. Ο Πούτιν νοιάζεται πολύ για τις λεπτομέρειες και θα είναι πολύ προσεκτικός για να μη δεσμευτεί σε οτιδήποτε πιστεύει ότι θα θέσει σε μειονεκτική θέση τη Ρωσία».

Τι θέλει ο Τραμπ

Στις 11 Αυγούστου, ο Τραμπ δήλωσε ότι κάλεσε τον Πούτιν στις ΗΠΑ για να ακούσει τι έχει να του πει ο Ρώσος πρόεδρος έπειτα από την απειλή των ΗΠΑ ότι θα επιβάλουν δευτερογενείς δασμούς. Ο Τραμπ πιστεύει ότι ο Πούτιν θέλει όλη την Ουκρανία. «Δεν πρόκειται να κάνω συμφωνία. Δεν εξαρτάται από εμένα να κάνω συμφωνία», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος, προσθέτοντας ότι αμέσως μετά τη συνάντηση θα συμβουλευτεί τους Ευρωπαίους συμμάχους και τον Ζελένσκι.

Η φαινομενική σκληρότητα του Τραμπ κατά τους τελευταίους μήνες είναι επίσης εύκολα αναστρέψιμη, λένε οι ειδικοί. Ο Νιζνικάου επεσήμανε ότι ο Τραμπ «είναι προφανώς πιο σκληρός (με τη Ρωσία) σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Ομως, μέχρι στιγμής, οι κύριες αλλαγές ήταν μάλλον ρητορικές». Ο Τραμπ θεωρεί τον εαυτό του ως τον απόλυτο υπεύθυνο για συνάψεις συμφωνιών και ότι προσωπικά μπορεί να επιλύσει προβλήματα που διαφορετικά θα ήταν δυσεπίλυτα.

Θέμα επιβίωσης

Ο Ολεξάντρ Μεέζκο, επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του ουκρανικού Κοινοβουλίου, επισήμανε ότι «η Ουκρανία θέλει πραγματικές, αξιόπιστες εγγυήσεις για την επιβίωση και την ασφάλειά της. Πρώτα απ’ όλα, η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι η καλύτερη ασφάλεια».

Στις 14 Ιουλίου, ο Τραμπ ανακοίνωσε μια πρωτοβουλία στο πλαίσιο της οποίας άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ θα αγοράσουν οπλικά συστήματα αμερικανικής κατασκευής για την Ουκρανία. Εκτιμάται ότι θα ήταν πιο λογικό να έχουμε μια τριμερή συνάντηση αντί για μια διμερή, διότι διαφορετικά θα μπορούσε να φαίνεται ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν κάνει διευθετήσεις για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία.

Ο Μικόλα Μπιελίσκοφ, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών και ανώτερος αναλυτής της ουκρανικής ΜΚΟ «Come Back Alive», είπε επίσης ότι «πάντα υπάρχει ο κίνδυνος η Ρωσία να προσπαθήσει να προωθήσει τον εποικισμό στα κατεχόμενα». Προφανώς, κάτι τέτοιο θα υπονόμευε την κυριαρχία και την ασφάλεια της Ουκρανίας και θα καθιστούσε μια τέτοια συμφωνία απαράδεκτη για το Κίεβο, ενώ θα έπαιζε ένα «παιχνίδι» επίρριψης ευθυνών ότι η Ουκρανία αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την ειρήνη. Παράλληλα, έτσι θα δημιουργηθεί ένα ρήγμα μεταξύ Ουκρανίας και ΗΠΑ, το οποίο θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί η Ρωσία.