Μπάμπης Παπαπαναγιώτου, Συντάκης στο Ελεύθερος Τύπος - Σελίδα 67 από 130

13 Μαρτίου 2026

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΚΙΝΗΣΗ

Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Μπορεί μορατόριουμ με την αντικοινωνική συμπεριφορά;

ΑΝ η αύξηση των κρουσμάτων δεν συσχετίζεται με τις καθημερινές διαδηλώσεις, γιατί ο Α. Τσίπρας ζήτησε χθες πολιτικό μορατόριουμ; Αφού «στις συγκεντρώσεις δεν κολλάει»; Και τι σημαίνει πολιτικό μορατόριουμ κατά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Να σταματήσει η κυβέρνηση «να νομοθετεί προκλητικά» γιατί έτσι «διχάζει και πολώνει». Κάτι λείπει από το συλλογισμό του Α. Τσίπρα. Λείπει η κρίσιμη φράση, «αν εσείς σταματήσετε να νομοθετείτε, εμείς θα σταματήσουμε να καλούμε σε συγκεντρώσεις». Οπότε θα σταματήσει, ή έστω θα περιοριστεί κατά πολύ και η μετάδοση του ιού. Μέχρι τότε όμως εμείς θα συνεχίζουμε να συμμετέχουμε στη διασπορά του Covid. Δεν την είπε όμως. Αλλά προκύπτει, δυστυχώς για τον ίδιο και την πολιτική ανευθυνότητά του, αβίαστη μέσω της κοινής λογικής. .

Ξαφνικά έγινε ο… ακατoνόμαστος!

ΑΔΥΝΑΤΩ να πιστέψω ότι τα στελέχη της Κουμουνδούρου ένιωσαν τις δημοσκοπήσεις που ήρθαν να αποτυπώσουν τις συνέπειες της υποστήριξης στον Κουφοντίνα σαν έναν κουβά κρύο νερό στο πρόσωπό τους. Κι αδυνατώ γιατί όση εμμονή κι αν υπάρχει -και υπάρχει- στο στρατηγείο του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν και άνθρωποι που άκουγαν τη βοή αποδοκιμασίας που έβγαινε από τα σωθικά της κοινωνίας. Πηγαία και αυθόρμητα. Δίχως επιτηδεύσεις, λίστες Πέτσα και πολιτικά μαγειρέματα. Οι νουνεχείς χτυπούσαν καμπάνες, όχι καμπανάκια. Κι όμως, οι πληροφορίες λένε πως οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ, του Α. Τσίπρα συμπεριλαμβανομένου, αιφνιδιάστηκαν από το μέγεθος και την ένταση της αρνητικής αντίδρασης που προκάλεσε η ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τον αμετανόητο δολοφόνο. Καθώς και ότι οι πολίτες αρνήθηκαν να διαχωρίσουν την υποστήριξη του αιτήματος του Κουφοντίνα από τη στήριξη του ίδιου του Κουφοντίνα. .

Υποτελείς του «Μήτσου του φονιά»

ΣΑΝ τους αρουραίους που τρέχουν κι εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο καράβι συμπεριφέρονται κάποιοι. Τώρα που ο Κουφοντίνας επέλεξε για μια ακόμα φορά την πάρτη του και άδειασε μεγαλοπρεπώς τον «αγώνα» των «αλληλέγγυων». Τώρα που τους έκανε να καταλάβουν ότι έγιναν «στρατιωτάκια» του «Μήτσου του φονιά» και δεν έδωσαν καμία υπέρτατη μάχη για ένα κάποιο ιδεώδες υπέρ του ανθρωπισμού. Και τώρα που έμειναν ημίγυμνοι καταμεσής του άδειου πια δρόμου. Ο «δρόμος του αγώνα» μετατρέπεται σε κολαστήριο πολιτικού ευτελισμού και στρατόπεδο συγκέντρωσης ανεπανόρθωτα εκτεθειμένων..

Παλιά του τέχνη κόσκινο

Η ΠΛΗΡΗΣ αντιστροφή της πραγματικότητας είναι μια τέχνη. Την οποία ο κ. Τσίπρας έχει μάθει καλά. Από τα λίγα που ξέρει τόσο καλά και σε τέτοιο βάθος. «Μάθε τέχνη κι άσ’ τηνε και άμα πεινάσεις πιάσ’ τηνε», λέει η γνωστή παροιμία και φαίνεται ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «πείνασε». Πείνασε πολιτικά, πείνασε δημοσκοπικά, πείνασε και ηθικά. Κι έτσι «έπιασε» την τέχνη. «Παλιά μου τέχνη κόσκινο», όπως λέει και η άλλη παροιμία….

Κι όμως, υπάρχει θέμα Δημοκρατίας!

ΓΙΑ ΝΑ λειτουργήσει η Δημοκρατία, ευτυχώς, δεν χρειάζεται μόνο κυβέρνηση. Απαιτεί και αντιπολίτευση. Σοβαρή, υπεύθυνη, οξεία στην τεκμηριωμένη κριτική στην κυβέρνηση και αποτελεσματική στον έλεγχο της εξουσίας. Δυστυχώς, στη χώρα υπάρχει έλλειμμα, γι’ αυτό και η Δημοκρατία λειτουργεί χωλαίνουσα..

Προσπάθεια αποσταθεροποίησης Νο4

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ, όχι και τόσο ακατανόητο, λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει και προσδοκά σε ένα «νέο 2008». Αρκετά στελέχη του πιστεύουν ότι τα γεγονότα του 2008 ήταν η κρίσιμη εξέλιξη, η οποία οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή κι αργότερα στην πτώση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά. Το 2008-2009 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επωφελήθηκε άμεσα από το κάψιμο της Αθήνας. Αλλά αμέσως μετά άρχισε να φουντώνει το «κίνημα της πλατείας», το οποίο σιγά-σιγά μέσα σε 5 χρόνια πήρε τον ΣΥΡΙΖΑ από το 4% και τον εκτόξευσε στο 36%. Γι’ αυτό και αρκετοί από τους «παλιούς» του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης πιστεύουν και τώρα ότι μια «νέα κοινωνική έκρηξη» -δηλαδή μια επαναφορά του διχασμού, των ακραίων συμπεριφορών και του τοξικού/υβριστικού λόγου- μπορεί να δημιουργήσει ξανά τις προϋποθέσεις επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία..

Ανήκεστος πολιτική βλάβη από τη «σφαίρα» Κουφοντίνα

ΑΣΑΤΡΑΨΕ ο Θ. Καρτερός, βρόντηξε το «κλειστό παράθυρο», μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ αποφύγει την ταύτιση με τον Κουφοντίνα και τις σύγχρονες παραφυάδες της πεθαμένης τρομοκρατίας. Οι πιο νουνεχείς είχαν μιλήσει πιο νωρίς. Πριν ολοκληρωθεί η ζημιά, η οποία αποτυπώθηκε και στην κοινωνία και συνακόλουθα και στις δημοσκοπήσεις. Δεν πρόκαναν όμως. Ούτε οι νουνεχείς ούτε οι «Ηρακλείς του στέμματος». Η ζημιά έχει γίνει. Και καμία σοβαρή επίσημη ενέργεια, εκτός από τις χαμηλόφωνες συστάσεις των νηφάλιων ή τις εκφοβιστικές οιμωγές των προσωπικών αρθρογράφων του ηγέτη, δεν έγινε από την Κουμουνδούρου ώστε να διορθωθεί η πολιτική βλάβη. Η οποία εξελίχθηκε σε ανήκεστο. Μια βλάβη που προκλήθηκε από την DNAϊκή ροπή του ενεργού ΣΥΡΙΖΑ του 3%, σε συνδυασμό με την επιπολαιότητα του Α. Τσίπρα, ο οποίος δεν διστάζει να τσαλαβουτήσει σε όποια θολά νερά βρεθούν μπροστά του, προκειμένου να «φθείρει» την κυβέρνηση και να αποκτήσει κάποια πολιτική υπόσταση..

Ο Κουφοντίνας «πυροβολεί» και τον ΣΥΡΙΖΑ

«Από δυο χωριά χωριάτες» έχουν γίνει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την ανοικτή στήριξη του κόμματος στο αίτημα-εκβιασμό του Δ. Κουφοντίνα να επιλέξει τη φυλακή στην οποία θα συνεχίσει την έκτιση της ποινής του. Από τη μια οι «δικαιωματιστές» οι οποίοι εξακολουθούν να επιμένουν στη «μέχρι τέλους» στήριξη του «απεργού πείνας» και από την άλλη οι ορθολογιστές, οι οποίοι βλέπουν τις καταστροφικές πολιτικές συνέπειες από την ταύτιση με τον καταδικασμένο για 11 δολοφονίες. .

Πέτυχε ή απέτυχε;

Η ΧΘΕΣΙΝΗ αυστηροποίηση των μέτρων, από μόνη της, δείχνει ότι τα προηγούμενα μέτρα δεν αποδείχθηκαν επαρκή. Παρότι η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την καλύτερη διαχείριση της πανδημίας, χθες χρειάστηκε να ληφθούν ακόμα πιο αυστηρά μέτρα. Και, κυρίως, να μπουν περιορισμοί στη χρήση των «ζυγών κωδικών μετακίνησης» (2, 4 και 6), οι οποίοι αποδείχθηκαν οι δούρειοι ίπποι της προηγούμενης δέσμης μέτρων. Ταυτοχρόνως, 18 περιοχές της χώρας έγιναν «κόκκινες» ή μπήκαν στο «βαθύ κόκκινο», με ό,τι σημαίνει αυτό για τα σχολεία, την εργασία και την καθημερινότητα..

Κόμμα ή βραχίονας;

ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ τα ασυμμάζευτα; Οχι. Γι’ αυτό και η -καθ’ υπόδειξη- προσπάθεια του Θ. Δρίτσα να μαζέψει την τερατώδη δήλωσή του («κανείς δεν τρομοκρατήθηκε από τη 17Ν») πήγε άπατη και άκλαυτη. Οπως ακριβώς της άξιζε. Ο υπότροπος σε προκλητικές δηλώσεις κ. Δρίτσας επιχείρησε να ισχυριστεί ότι με το «κανένας» αναφερόταν στην… «ελληνική Δημοκρατία, τους δημοκρατικούς πολίτες και τις αξίες του Κράτους Δικαίου, τις οποίες δεν σεβάστηκαν οι τρομοκράτες»! Τελικά, κανείς δεν τον καταλαβαίνει τον κ. Δρίτσα κι όλοι «παρερμηνεύουν» τα όσα λέει….