ΔΥΟ είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που έγιναν. Κατ’ αρχάς για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, αλλά και στα 45 χρόνια που βρισκόμαστε στην Ε.Ε., ένας ηγέτης ευρωπαϊκής χώρας δήλωσε, καθαρά και ξάστερα, πως αν ποτέ απειληθεί η κυριαρχία της Ελλάδας, τότε «η Γαλλία θα είναι εδώ». Ποτέ άλλοτε κάποια ευρωπαϊκή χώρα δεν έστειλε ένα τόσο ηχηρό μήνυμα στην Τουρκία. Και ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο αναβαθμισμένη μια διπλωματικο-στρατιωτική συμμαχία της Ελλάδας με οποιαδήποτε άλλη χώρα.

ΤΟ δεύτερο σημαντικό που συνέβη ήταν το μήνυμα που έστειλαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Εμανουέλ Μακρόν στους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρώπης. Εξέφρασαν αυτό που λένε οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες. Πως η Ε.Ε. προχωρά σαν ένα αργό και δυσκίνητο καράβι. Πως μόνο όταν βρίσκεται απέναντι σε σοβαρές κρίσεις ξυπνάει από την οικονομικο-γεωπολιτική της αφέλεια. Πως πρέπει να χαραχθεί μια νέα ρότα στην οικονομία με έκδοση κοινού χρέους, υλοποίηση των εκθέσεων Ντράγκι και Λέτα, επιτάχυνση διαδικασιών, γκρέμισμα των υπερβολικών κανόνων, συνεργασίες με χώρες όπως η Ινδία και η Αυστραλία, επαναπόκτηση της ισχύος με αναβάθμιση των εξοπλισμών, δημιουργία ενιαίας αγοράς ενέργειας και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

ΟΛΑ αυτά συμβαίνουν με φόντο δύο παράλληλα επίπεδα. Εναν πλανήτη όπου κυριαρχούν οι αβεβαιότητες και η αταξία. Ενα εσωτερικό πολιτικό σκηνικό όπου η αντιπολίτευση ασχολείται διαρκώς με μικροκομματικές στρατηγικές.

Η υπόθεση είναι απλή. Ας πούμε πως ο Εμανουέλ Μακρόν δήλωνε ότι η Γαλλία «δεν θα είναι εδώ», αν ποτέ απειληθεί η Ελλάδα από την Τουρκία. Μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί τι θα είχε συμβεί. Ολη η αντιπολίτευση θα είχε ανέβει στα κάγκελα και θα κραύγαζε πως… καταστρεφόμαστε. Τώρα, που ο πρόεδρος της Γαλλίας δήλωσε πως «θα είναι εδώ», ήταν απλά… Σάββατο. Το ΠΑΣΟΚ δεν έβγαλε μια ρημαδο-ανακοίνωση για να χαιρετίσει τις δηλώσεις Μακρόν. Και κάποια στελέχη του είπαν πως όλα αυτά είναι αυτονόητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε μια ανακοίνωση κατά της πυρηνικής ενέργειας και δεν βρήκε να πει μια λέξη για όλα τα υπόλοιπα. Οι κατά τα λοιπά λαλίστατοι Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού έμειναν… άφωνοι.

ΤΙΠΟΤΕ από όσα έγιναν δεν ήταν ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο. Η συμμαχία Ελλάδας – Γαλλίας και Μητσοτάκη – Μακρόν αποκτά ιστορικά χαρακτηριστικά. Και αποδεικνύει για μία ακόμα φορά πως η αντιπολίτευση κινείται σε ένα παράλληλο σύμπαν καταστροφολογίας και ανευθυνότητας.