ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Καλή είναι η σάτιρα και ο χαβαλές στα social media. Προσφέρουν αποσυμπίεση σε όλους μας ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης όπως η τωρινή. Από την άλλη, όμως, η κατάσταση είναι αρκετά σοβαρή και απαιτείται από όλους μας η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η πανδημία του κορονοϊού. Ούτε καν οι […]

Η παραδοχή της πραγματικότητας δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα. Η αυταπάτη αποτελεί, έτσι κι αλλιώς, μια «άμυνα» των ανθρώπων όταν έχουν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις. Υπάρχει, όμως, ένα σημείο καμπής.

Μόλις ξεσπάσει οποιαδήποτε κρίση βρίσκουν την αφορμή να εμφανιστούν. Δεν πρόκειται για γραφικούς ή απλά ανεγκέφαλους. Είναι επικίνδυνοι. Επικίνδυνοι για τη χώρα, για την κοινωνική συνοχή. Επικίνδυνοι για τους πολίτες.

Ξαφνικά η χώρα και όλοι οι πολίτες βιώνουμε μια «κατάσταση πολιορκίας». Και μάλιστα εις διπλούν. Μια στο Έβρο και στα θαλάσσια σύνορα. Μια «εσωτερική» στη μάχη αποτροπής της διασποράς του κορονοϊού.

Ξαφνικά η χώρα και όλοι οι πολίτες βιώνουμε μια «κατάσταση πολιορκίας». Και μάλιστα εις διπλούν. Μια στο Έβρο και στα θαλάσσια σύνορα. Μια «εσωτερική» στη μάχη αποτροπής της διασποράς του κορονοϊού.

Η πραγματικότητα διαμορφώνει πάντοτε τόσο την ατζέντα στο πολιτικό σκηνικό όσο και τους προβληματισμούς των πολιτών. Το περασμένο φθινόπωρο κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ποια θα ήταν σήμερα τα μείζονα προβλήματα της χώρας. Ολοι ασχολούμασταν με την οικονομία, τις αξιολογήσεις, και τις φοροελαφρύνσεις.

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν χάσει την μπάλα για το μεταναστευτικό. Διαπιστώνουν πως ο μεγάλος πολιτικός πονοκέφαλος έγινε ξαφνικά ισχυρό πλεονέκτημα για το Μαξίμου. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις από το καλοκαίρι έως και τον Φεβρουάριο τα ποιοτικά ευρήματα έδειχναν πως μόλις το 15% έως 20% των πολιτών συμφωνούσε με την πολιτική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του […]

Τελικά ήταν προφανής ο λόγος για τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας «εξαφανίστηκε» από το Σάββατο και επανεμφανίστηκε την Τρίτη το βράδυ δίνοντας συνέντευξη στο Mega Channel. Δεν ήταν επειδή έλειπε για ένα χαλαρό τριήμερο στην Κορινθία. Θα μπορούσε να «παρέμβει» από εκεί με μια δήλωσή του στα social media.

Τα λόγια χωρίς νόημα, το θέατρο, η υποκρισία αποτελούν βασικά συστατικά στην άσκηση πολιτικής. Είναι εύκολο το «χτύπημα στην πλάτη», το «καλό κουράγιο», ενίοτε η έκφραση «έκπληξης» και οι καταγγελίες. Το δύσκολο είναι η αποδοχή της πραγματικότητας, η συνεννόηση και η κατάρτιση αποτελεσματικών σχεδίων για την αντιμετώπιση κρίσεων.

Έχουμε απίστευτη ικανότητα ως κοινωνία να διχαζόμαστε για το οτιδήποτε. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, αγνοώντας το πραγματικό πρόβλημα. Στη συνέχεια το πρόβλημα γιγαντώνεται, όπως και ο «λογαριασμός».

Κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι αντιεξουσιαστές επιδίδονται σε έναν ιδιότυπο «τσαμπουκά». Βγαίνουν τσάρκα τα βράδια και καίνε αυτοκίνητα. Με αυτό τον τρόπο -σύμφωνα με την προκήρυξή τους- οι μπαχαλάκηδες διεξάγουν «ταξικό πόλεμο».

Είναι δεδομένο πως όσο δεν μειώνονται οι προσφυγικές ροές δεν πρόκειται να υπάρξει λύση στο ζήτημα. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι μια καλύτερη διαχείριση. Μέσα σε αυτό το σκηνικό ο καθένας βγαίνει και λέει ό,τι θέλει. Ορισμένες φορές και κάνει ό,τι του ’ρθει.

Ναι, είναι μεγάλο πολιτικό θέμα η Προανακριτική και ο εξαφανισθείς «Σαράφης». Μεγάλο θέμα και ο κορονοϊός. Αλλά η Ελλάδα αναστενάζει στους δρόμους της ταλαιπωρίας. Η καθημερινότητα. Αυτή δεν είναι που εδώ και δεκαετίες υποτίθεται πως προσπαθούν να καλυτερεύσουν οι κυβερνήσεις; Δίχως να δείξουν έλεος προς τους πολίτες, τα μέσα μεταφοράς δεν λειτούργησαν προχθές.

Είναι πλέον βέβαιο ότι ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να ζει σε έναν δικό του μοναδικό κόσμο. Τον κόσμο που έχει φτιάξει στην πολιτική φαντασία του. Δεν μπορεί να κατανοήσει πως γύρω μας υπάρχει μια πραγματικότητα που -όσο διαφορετικά κι αν την περιγράφει ο καθένας- δεν αλλάζει.

Mεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση. Η φράση του Μάο είναι από τις αγαπημένες του Αλέξη Τσίπρα. Μόνο που τώρα η μεγάλη αναταραχή συμβαίνει στην αριστερή «πολυκατοικία». Εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Και προφανώς δεν είναι μια «θαυμάσια κατάσταση» για τον πρώην πρωθυπουργό.

  «Δεν φτάνουν τα μισθά», έλεγε η μοναδική Σαπφώ Νοταρά στην παλιά ελληνική ταινία. Αυτή η κατάσταση επικρατεί και στη σημερινή πραγματικότητα της χώρας. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα τα βγάζει δύσκολα πέρα. Η ανεργία χτύπησε κόκκινο και οι μισθοί εξαϋλώθηκαν στη δεκαετία της χρεοκοπίας και των Μνημονίων.

Έχουν ξεσηκωθεί στον ΣΥΡΙΖΑ για την απολιγνιτοποίηση της ΔΕΗ. Καταγγέλλουν το κυβέρνητικό σχέδιο που προβλέπει κλείσιμο όλων των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος έως το 2023, εκτός από τη νέα μονάδα που κατασκευάζεται τώρα στην Πτολεμαΐδα και η οποία από το 2028 θα λειτουργεί με φυσικό αέριο.

Ένας καφές του Γείτονα με τον Φλαμπουράρη και διάφορες υπόγειες ζυμώσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛ./ΠΑΣΟΚ δείχνουν ότι τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης επιχειρούν μια προεργασία… συνεννόησης. Αν αυτή η «συνεργασία» προχωρήσει, όχι μόνο θα υποστούν τις δημοσκοπικές συνέπειες, αλλά θα δώσουν και ένα αναπάντεχο δώρο στην κυβέρνηση.

Σαββατοκύριακο, ώρα για μπαλίτσα. Ας ρίξουμε μια ματιά στη Μαδρίτη. Έχει ντέρμπι. Ρεάλ εναντίον Ατλέτικο. Ας μην ασχοληθούμε με το ματς. Σιγά τους… άμπαλους.

Ο Αλέξης Τσίπρας εδώ και αρκετό καιρό έχει αποφασίσει να πάρει το εσωκομματικό παιχνίδι πάνω του αγνοώντας τόσο το κλίμα που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και κορυφαία στελέχη με τα οποία βρισκόταν μαζί τους στην πρώτη γραμμή.

Έχουν περάσει μόλις πέντε χρόνια. Κι όμως φαντάζει σαν μακρινό παρελθόν. Ηταν 25 Ιανουαρίου 2015 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε τις εκλογές. Το πώς κατάφερε ο Αλέξης Τσίπρας να γίνει πρωθυπουργός και το τι συνέβη κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του είναι γνωστά.