Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης

ΠΟΛΥ απλά ο κ. Τσίπρας «εξαφανίστηκε» γιατί ήθελε να δει πού θα πάει το πράγμα. Αν θα κατάφερνε η κυβέρνηση να διαχειριστεί σωστά τον «ασύμμετρο εκβιασμό» του Ερντογάν. Αν η Ευρώπη θα αντιδρούσε στις προκλήσεις της Τουρκίας και θα στήριζε την Ελλάδα. Αν η πλειοψηφία των πολιτών θα επικροτούσε τις αποφάσεις της κυβέρνησης.

Ο κ. Τσίπρας προσπάθησε και κατάφερε αυτή τη φορά να μην εκτεθεί προσωπικά, να μη βγει οφσάιντ. Σε πρώτη φάση άφησε κάποιους συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ και κάποια φιλικά προς το κόμμα του μέσα ενημέρωσης να εκτεθούν.

ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ δεκάδες δηλώσεις. Γράφτηκαν χιλιάδες λέξεις. Η Κουμουνδούρου επιχείρησε να παρουσιάσει την κυβέρνηση ως «ακροδεξιά». Την κατήγγειλαν πως παραβιάζει το διεθνές δίκαιο πέφτοντας ουσιαστικά στην παγίδα των fake επιχειρημάτων του Ερντογάν. Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν πως «ανοίγει την πόρτα στον φασισμό». Άλλοι πως το Μαξίμου «σκηνοθετεί έναν πόλεμο στον Έβρο». Και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ το… τερμάτισε κραυγάζοντας πως πρέπει να ανοίξουν τα σύνορα και να υποδεχτεί η χώρα τους χιλιάδες μετανάστες που έστειλε προβοκατόρικα ο Ερντογάν στον Έβρο.

ΤΕΛΙΚΑ ο κ. Τσίπρας άφησε το κόμμα του να βγει οφσάιντ. Ο ίδιος «τραβήχτηκε» την τελευταία στιγμή πίσω από τη γραμμή του πολιτικού… VAR. Είδε πως η κυβέρνηση διαχειρίστηκε με εξαιρετικό τρόπο την κρίση που προκάλεσε ο Ερντογάν. Τα μέτρα αποτροπής στον Έβρο απέδωσαν και μπλόκαραν το εκβιαστικό σχέδιο του Ερντογάν. Σε μια σπάνια στιγμή για την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, οι επικεφαλής των τριών θεσμών της Ε.Ε. «έτρεξαν» στον Έβρο και στήριξαν την κυβερνητική πολιτική χωρίς αστερίσκους. Και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών επιβράβευσε το σχέδιο και την πυγμή της κυβέρνησης να αντισταθεί στον Ερντογάν.

Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, «εμφανίστηκε» και δήλωσε πως η κυβέρνηση έπραξε σωστά που έκλεισε τα σύνορα στον Έβρο. «Εμφανίστηκε» διαλλακτικός ασκώντας, βέβαια, κριτική χωρίς ουσία μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει την αντιπολιτευτική του θέση.

ΚΑΝΕΙΣ δεν γνωρίζει αν ο κ. Τσίπρας συμφωνεί πραγματικά με το κλείσιμο των συνόρων. Μπορεί να είναι απλός καιροσκοπισμός. Να διαπίστωσε πως η ρητορική κορυφαίων στελεχών του, αλλά και της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται στο «παλιό» 3%. Δεν ήθελε να εκτεθεί ανεπανόρθωτα πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα που διαμορφώθηκε στην κοινωνία.

ΓΙΑ μια ακόμη φορά, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας υπέστη στρατηγική ήττα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και, μάλιστα, σε ένα -υποτίθεται- προνομιακό πεδίο για εκείνον, στο προσφυγικό. Όπως είχε ηττηθεί τον Ιανουάριο στη διαδικασία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας. Και τον Δεκέμβριο με την ψήφιση του νόμου για την ψήφο των αποδήμων. Και νωρίτερα με την υπερψήφιση θετικών οικονομικών μέτρων για τους πολίτες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναδεικνύεται κυρίαρχος στο πολιτικό σκηνικό. Οι αποφάσεις που λαμβάνει επικροτούνται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Και ο κ. Τσίπρας οδηγείται σε απανωτές μικρές και μεγάλες πολιτικές ήττες…

Από την έντυπη έκδοση

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου