ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Τώρα που η πανδημία στη χώρα μας έχει σβήσει, είναι απόλυτα λογικό η προσοχή, ο φόβος, η αγωνία αλλά και η πολιτική αντιπαράθεση να στρέφονται στην οικονομία, στις τσέπες των πολιτών και του κράτους.

Το σχολείο σήμερα έχει την τιμητική του. Επιστρέφουν στις τάξεις οι μικροί μαθητές του Δημοτικού και του Νηπιαγωγείου. Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή και οι συμπτώσεις. Σήμερα ξεκινά στην επιτροπή της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου για την Παιδεία.

Υπάρχουν στιγμές αμηχανίας. Στιγμές που κάποιος πολιτικός όσο κι αν προσπαθεί να εφεύρει επιχειρήματα για να αντιπαρατεθεί δεν μπορεί να τα καταφέρει. Τότε, έρχεται και η στιγμή που φοβάται περισσότερο ένας πολιτικός. Να γελάνε μαζί του οι πολίτες όχι επειδή έκανε κάποια γκάφα ή σαρδάμ, αλλά να γελάνε για τα «σοβαρά πράγματα» τα οποία εκστομίζει.

Ολα δείχνουν πως έστω και αργά, έστω και με τις συνήθεις γκρίνιες, η Ευρώπη κάνει το απαιτούμενο βήμα. Η πρόταση της Κομισιόν για τα 750 δισεκατομμύρια στο Ταμείο Ανάκαμψης είναι πέρα από κάθε προσδοκία. Αρκεί μόνο να θυμηθούμε ποια ήταν η κατάσταση πριν από ένα μήνα.

Διαβάζουμε και ακούμε για ήρωες. Για ήρωες που έδωσαν μάχες, που κέρδισαν πολέμους, που έσωσαν τη χώρα. Αυτό το διάστημα γνωρίσαμε έναν ήρωα της διπλανής πόρτας. Σοφός, μετριοπαθής, ταπεινός. Οχι σαν και εκείνους που το παίζουν ήρωες κραυγάζοντας την… ηρωοσύνη τους.

Οσα χρόνια κι αν περάσουν, το 2015 θα απασχολεί τους πολίτες και το πολιτικό σκηνικό. Το 2015 θα «στοιχειώνει» για πάντα τον Αλέξη Τσίπρα και τους συντρόφους του. Δεν είναι περίεργο.

Ανοίγουν την επόμενη εβδομάδα και τα δημοτικά σχολεία. Ηταν κάτι που πριν από έναν μήνα φάνταζε αδιανόητο. Κι όμως με την καθοδική πορεία κρουσμάτων έγινε πλέον λογικό και επιτακτικό.

Υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, για να γνωρίζουμε πού βαδίζει η χώρα. Αν επιτέλους θα κάνουμε βήματα προς τα εμπρός ή θα παραμείνουμε κολλημένοι σε ένα ιδεοληπτικό παρελθόν για πάντα. Θέλουμε να γίνουν πραγματικές μεταρρυθμίσεις ή απλώς να γίνονται μεταρρυθμίσεις στα χαρτιά και, τελικά, να μην αλλάζει τίποτα;

Τα θύματα του κορονοϊού στην Ιταλία πιθανότατα υπερβαίνουν τα 50.000, δεν είναι 32.000 όπως έδειχνε η έως τώρα καταγραφή. Στις ΗΠΑ το χάος συνεχίζεται και κανείς δεν γνωρίζει πού βαδίζει η χώρα. Η Σουηδία, την οποία κάποιοι είχαν ως μοντέλο εδώ, τελικά απέτυχε.

Το πακέτο στήριξης της πραγματικής οικονομίας -επιχειρήσεων, εργαζομένων, νοικοκυριών- είναι πλέον στο τραπέζι. Η κυβέρνηση παίζει με ορθάνοιχτα χαρτιά στη ζόρικη παρτίδα απέναντι στην ύφεση που μόλις ξεκίνησε.

Στον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό έχουν χάσει την ψυχραιμία τους. Κάτι που φαντάζει απόλυτα λογικό. Πριν από έναν χρόνο ηττήθηκαν σε τέσσερις απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις. Και ξαφνικά πριν από τρεις μήνες ενέσκηψαν δύο πρωτοφανείς κρίσεις στη χώρα. «Λουκούμι» για τον ΣΥΡΙΖΑ, που παραδοσιακά ως αντιπολίτευση ποντάρει στην μπαχαλοποίηση. Περίμεναν στη γωνία την κυβέρνηση να αποτύχει.

Φαίνεται πως όσο κατρακυλούν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα τόσο ο πανικός της επόμενης ημέρας θα αναγκάζει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει και νέες κωλοτούμπες. Μέχρι ενός ορίου, βέβαια, δεν μπορεί να απαρνηθεί εντελώς τον παλιό καλό -λαϊκιστή- εαυτό του.

Σε δυο-τρεις εβδομάδες θα ξέρουμε τι… συνέβη αυτές τις ημέρες. Μέσα σε μόλις δεκαπέντε ημέρες σπάσαμε την καραντίνα. Περάσαμε πολύ γρήγορα, με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι περιμέναμε, τα στάδια προσγείωσης στη νέα κανονικότητα.

Οπως αποκάλυψε χθες o Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής και το ρεπορτάζ του συναδέλφου Μπάμπη Παπαπαναγιώτου, ο ανασχηματισμός μετατέθηκε για το… μέλλον. Το ρεπορτάζ επιβεβαιώθηκε πλήρως από διαρροή συνεργατών του πρωθυπουργού. Η σεναριολογία θα «σβήσει» εντελώς μέσα στην εβδομάδα όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη δήλωσή του για το ξεκίνημα της τρίτης φάσης αντιμετώπισης της πανδημίας θα […]

Ξεπέρασε τα όρια ή όχι η εισαγγελέας στη δίκη για τον φόνο της Ελένης Τοπαλούδη; Ξέσπασε κόντρα στις συζητήσεις, στα social media και στο πολιτικό σκηνικό. Για να γίνει, όμως, η κουβέντα πρέπει πρώτα να γίνει η χάραξη των ορίων. Κάτι που μπορεί φαινομενικά να θεωρείται εύκολο και αυτονόητο. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι και […]

Οσο περνούν οι εβδομάδες και παραμένει χαμηλός ο αριθμός θυμάτων και κρουσμάτων στη χώρα μας τόσο θα αυξάνονται διάφορες ψεκασμένες και συνωμοσιολογικές θεωρίες.

Τόσο οι συνδικαλιστές όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να ψάξουν και να ανακαλύψουν οποιαδήποτε πιθανή ή απίθανη αφορμή για να βροντοφωνάξουν το αντάρτικό τους. Η ιδεοληψία μπορεί να μπλοκάρει κάθε βήμα προς τα εμπρός. Ενίοτε να μας γυρίσει και προς τα πίσω.

Ποδηλατόδρομος στην Πανεπιστημίου και πεζοδρομήσεις αρκετών δρόμων πέριξ του κέντρου και του εμπορικού τριγώνου της Αθήνας. Ηταν καιρός. Η Αθήνα έχασε σχεδόν δεκαπέντε χρόνια. Η τελευταία μεγάλη αναμόρφωση του κέντρου ήταν με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Οταν πεζοδρομήθηκε η Διονυσίου Αρεοπαγίτου και φτιάχτηκε ο περίπατος από την Αμαλίας έως το Θησείο.

ΝAI, είναι επιβλητική η κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Ν.Δ. στο πολιτικό σκηνικό. Η χθεσινή δημοσκόπηση της «Opinion Poll», όπως και όλα τα γκάλοπ το τελευταίο δίμηνο, αποτυπώνουν τη στήριξη της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών στις αποφάσεις και στα μέτρα της κυβέρνησης στη μάχη κατά της πανδημίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας ομολόγησε για μια ακόμη φορά -προχθές- ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ περνούν την πιο ζόρικη φάση από το 2010 και μετά. Από τη μια το άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και από την άλλη οι δηλώσεις στη μοναχική παρουσία του στο μνημείο των θυμάτων της «Marfin» δείχνουν πως […]

Η λογική λέει πως μια σφαίρα σκοτώνει έναν άνθρωπο. Ο παραλογισμός λέει πως ένας άνθρωπος πέφτει νεκρός γιατί βρέθηκε στην πορεία μια σφαίρας. Αρα, η ευθύνη βαραίνει το ίδιο το θύμα και όχι το δολοφόνο.