ΤΟ αντισύστημα, λοιπόν, γεννήθηκε στις «πάνω και κάτω» πλατείες των αγανακτισμένων την περίοδο 2010 -2012. Ηταν τότε που η Aριστερά και η Aκροδεξιά δημιούργησαν την ετερόκλητη αντιμνημονιακή συμμαχία. Στις πλατείες ακούγονταν συνθήματα όπως «Προδότες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες», «Να καεί το μπ@@@λο η Βουλή», «Τρόικα εσωτερικού», «Κυβέρνηση Τσολάκογλου» κ.ά.

ΤΟΤΕ εκτοξεύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 36% και η Χρυσή Αυγή από το 0,1% στο 9%, ενώ μπήκαν στη Βουλή κόμματα-κομήτες όπως οι ΑΝ.ΕΛ., ακόμα και ο Λεβέντης. Το θέμα ήταν να «σκίσουμε τα Μνημόνια» και να γυρίσουμε με «έναν νόμο και ένα άρθρο» στη ζωή που ζούσαμε πριν από το 2009. Τελικά, όλα αυτά αποδείχθηκαν αυτ-απάτες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε. Η Χρυσή Αυγή μπήκε στη φυλακή. Οι ΑΝ.ΕΛ. έβαλαν λουκέτο. Και η Ν.Δ. θριάμβευσε στις εκλογές του 2019 και του 2023 με ποσοστά άνω του 40%. Κάποιοι πίστεψαν ότι τελειώσαμε με τους «επίδοξους σωτήρες», τους «μαθητευόμενους μάγους», τους κάθε λογής ακραίους και τους ψεκασμένους. Λάθος. Γιατί, όπως δείχνουν οι απόλυτοι αριθμοί στις ψήφους, από τις εκλογές του 2012 έως τις ευρωεκλογές του 2024, 700.000 έως 1 εκατ. πολίτες ψήφισαν κόμματα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας και πάνω από 500.000 αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η δεξαμενή είναι πολύ μεγάλη και δείχνει έτοιμη να τροφοδοτήσει και πάλι διάφορα αντισυστημικά κόμματα στις εθνικές κάλπες του 2027.

ΤΙ έχει συμβεί; Μεσολάβησε η πανδημία, όπου φούντωσε το κίνημα του αντιεμβολιασμού. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Το παγκόσμιο πληθωριστικό τσουνάμι. Η τραγωδία των Τεμπών. Και, βέβαια, η επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, αλλά και πολλών ακόμα αντισυστημικών κομμάτων στην Ευρώπη. Κάπως έτσι, λοιπόν, είδαμε να μπαίνουν στη Βουλή οι Σπαρτιάτες, η Νίκη και να εκτινάσσονται δημοσκοπικά η Ζωή και ο Βελόπουλος, ενώ ζήσαμε και το «φαινόμενο Κασσελάκη». Και, τώρα, βγήκε στο πολιτικό κουρμπέτι και η Μαρία Καρυστιανού, εκμεταλλευόμενη την εκτός ορίων εργαλειοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου και του συστημικού ΠΑΣΟΚ. Ενώ επανεμφανίστηκε και ο Αλέξης Τσίπρας δυόμισι χρόνια μετά τη συντριπτική πανωλεθρία στις κάλπες του 2023.

ΣΕ αυτό το σημείο χρειάζεται μια μικρή παρένθεση, γιατί υπάρχει το οξύμωρο ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ψαρέψει ψηφοφόρους και από την Κεντροαριστερά και από την αντισυστημική δεξαμενή, αλλά οι κεντροαριστεροί δεν τον θεωρούν «κεντρώο» και οι αντισυστημικοί τον θεωρούν «συστημικό». Γι’ αυτό άλλωστε και κάνει χαμηλές πτήσεις στις δημοσκοπήσεις.

ΠΟΥ καταλήγουμε; Πως στις εθνικές εκλογές του 2027 θα αποτελέσουν μια μάχη μεταξύ συστήματος και αντισυστήματος. Πώς θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε απίστευτα πράγματα. Η προεκλογική περίοδος θα είναι η «χαρά» των fake news, του «ό,τι να ’ναι», των λεφτόδεντρων, της τοξικότητας και της οπισθοδρόμησης σε ένα ιδεοληπτικό παρελθόν. Αυτό θα είναι το «πρόσωπο» του αντισυστήματος. Απέναντι στη μοναδική σταθερά στο πολιτικό σύστημα, που μπορεί να εγγυηθεί την κανονικότητα και την πρόοδο στη χώρα, που είναι η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη.