Στην επιστολή του προς 60 κυβερνήσεις στις 16 Ιανουαρίου περιέγραψε το νεοαποικιακό σώμα ως μια «νέα διεθνή οργάνωση», προπομπό μιας νέας διεθνούς νομιμότητας όπου δεν χωράει ο ΟΗΕ. «Για μια διαρκή ειρήνη πρέπει να βρούμε το θάρρος να εγκαταλείψουμε θεσμούς, που διαρκώς αποτυγχάνουν», τόνισε χαρακτηριστικά.

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ νομιμοποίησε τις κινήσεις Τραμπ με το ψήφισμα 2803, όπου Κίνα-Ρωσία του εκχώρησαν τη Μέση Ανατολή διά της αποχής τους, ελπίζοντας σε ανταλλάγματα αλλού. Η πράξη θυμίζει την αυτοκατάργηση της Συγκλήτου όταν παραχώρησε την απόλυτη εξουσία στον Ιούλιο Καίσαρα.

Με αυτήν τη νοοτροπία ο πρόεδρος των ΗΠΑ διατηρεί για τον εαυτό του το προνόμιο να διορίζει και να παύει τα μέλη του «Συμβουλίου Ειρήνης» της Γάζας. Τα πρόσωπα της επιλογής του (ο γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Τόνι Μπλερ, ο πρόεδρος κολοσσιαίου επενδυτικού fund και ο επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας) θυμίζουν τις «εντολές» (mandate) της Κοινωνίας των Εθνών στον Μεσοπόλεμο, που εμπιστεύονταν στις Μεγάλες Δυνάμεις την τύχη «κατώτερων» λαών στην Αφρική και την Ασία. Ως τέτοιοι λογίζονται και οι Παλαιστίνιοι , που εξακολουθούν να σκοτώνονται από σποραδικές ισραηλινές επιθέσεις, στερούνται την ανθρωπιστική βοήθεια και δεν τους αναγνωρίζεται το παραμικρό δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. (Λογικό, από τη στιγμή που ο Τραμπ δεν αναγνωρίζει την κυριαρχία Καναδά και Δανίας.)

Ως απόλυτος μονάρχης έκοψε και «παράβολο» 1 δισ. δολαρίων στα κράτη που θέλουν να παραμείνουν στο project της Γάζας πάνω από τρία χρόνια. Κατά τους «Financial Times» και την ισραηλινή «Haaretz», το «Συμβούλιο», όπου ο Τραμπ προσκάλεσε Αίγυπτο, Τουρκία, Αργεντινή, Ινδονησία, Ιταλία, Γερμανία, Βρετανία, Μαρόκο, Καναδά και Αυστραλία, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια νέα Ιερά Συμμαχία, με δικαίωμα παρέμβασης σε συγκρούσεις και πέραν της Γάζας. Εννοείται, ερήμην του ΟΗΕ.