Ο Αριο Καβούσι είναι ένας νεαρός Ιρανός που έφυγε από τη χώρα του το 2007 και σήμερα ζει στην Ελλάδα. Δύο άντρες άγνωστοι μεταξύ τους που μοιράζονται την ίδια ελπίδα. Να λυτρωθεί η πατρίδα τους από το σκοτεινό, θεοκρατικό καθεστώς που δολοφονεί γυναίκες με λυτά μαλλιά και άντρες που αγωνίζονται για την ελευθερία τους.

«Το καθεστώς είχε απαγορεύσει τα περσικά ονόματα. Αν δεν έδινες μουσουλμανικό όνομα, το παιδί σου δεν μπορούσε να πάει σχολείο ή να εργαστεί. Hταν ένας τρόπος να σβήσουν την ταυτότητά μας», έλεγε στον Αγγελο Αγγελίδη («Ε.Τ.» της Κυριακής) ο 34χρονος Αριο, με οικογενειακές ρίζες στον ζωροαστρισμό, περιγράφοντας μια πρακτική που δεν απέχει από τη γενοκτονία.

Την ίδια στιγμή, ο Παναχί άνοιγε την τελετή απονομής των βραβείων της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, λέγοντας στους διάσημους προσκεκλημένους πως «όταν η αλήθεια συντρίβεται σε ένα μέρος του κόσμου, η ελευθερία πνίγεται παντού». Ο ίδιος συνελήφθη για πρώτη φορά το 2010, καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση και απαγόρευση κάθε δημόσιας και κινηματογραφικής δραστηριότητας. Το «This Is Not a Film» το γύρισε με ένα κινητό τηλέφωνο όταν βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό και το «Taxi» μέσα σε ταξί στην Τεχεράνη. Τώρα υπογράφει το «It Was Just an Accident», ένα ψυχογράφημα για το δίλημμα ενός πρώην κρατούμενου πώς να συμπεριφερθεί απέναντι σε αυτόν που θεωρεί βασανιστή του: να τον εκδικηθεί με το ίδιο νόμισμα ή να τον συγχωρήσει;

Δύσκολες ερωτήσεις, ακόμα πιο δύσκολες απαντήσεις. Πάντως, και οι δύο άντρες συμφωνούν ότι αυτή τη φορά κάτι φαίνεται να αλλάζει στο Ιράν από κάτω προς τα πάνω. «Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι διαφορετικό. Για μένα, αυτό το καθεστώς έχει καταρρεύσει σε κάθε επίπεδο: πολιτικά, οικονομικά, ιδεολογικά, ακόμη και περιβαλλοντικά. Εχει απομείνει μόνο ένα κέλυφος. Το ερώτημα είναι πόσο θα αντέξει», έλεγε ο Παναχί στο CNN.

«Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες είναι πραγματική εξέγερση. Ο λαός είπε: Φτάνει, έως εδώ. Ολα τα απολυταρχικά καθεστώτα κάποια στιγμή καταρρέουν. Ηρθε η σειρά του Ιράν. Οι μουλάδες κυβέρνησαν σαν πειρατές. Τώρα ο λαός σηκώθηκε και δεν θα γυρίσει πίσω», πιστεύει και ο Αριο. Ποια θα είναι η επόμενη μέρα, ωστόσο, δεν γνωρίζει κανείς τους. Κάποιοι ελπίζουν στον εξόριστο γιο του τελευταίου σάχη, Ρεζά Παχλαβί. Αλλοι απλώς ελπίζουν να ηττηθεί ο Χαμενεΐ. Οποια και αν είναι η διάδοχη κατάσταση, αποκλείεται να είναι χειρότερη.