Η δήλωση έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης διπλωματικής πίεσης, με τη Βηρυτό να ζητά από την Τεχεράνη να μην παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του Λιβάνου και το Ιράν να κατηγορεί ανοιχτά το Ισραήλ για την αποσταθεροποίηση της περιοχής.
Η σκληρή τοποθέτηση Αραγτσί και η αιχμή για το Ισραήλ
Ο Αμπάς Αραγτσί, μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα Χ, απάντησε στις δηλώσεις του Λιβανέζου προέδρου με ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική απειλή για τον Λίβανο δεν είναι το Ιράν αλλά το Ισραήλ.
«Με βάση τις δηλώσεις του Αούν θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι το Ιράν είναι αυτό που έχει υπό την κατοχή του το ένα πέμπτο του Λιβάνου, έχει εκτοπίσει το ένα τέταρτο των Λιβανέζων και βομβαρδίζει τη χώρα του καθημερινά», έγραψε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, χωρίς να κατονομάζει άμεσα το Ισραήλ. «Αν ο Λίβανος ήταν διαπραγματευτικό χαρτί για το Ιράν, θα είχαμε καταλήξει σε συμφωνία εδώ και καιρό. Σώστε τον Λίβανο από τον πραγματικό σας εχθρό, κύριε πρόεδρε», πρόσθεσε.
Η απάντηση Αούν και οι αιχμές κατά Τεχεράνης
Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε μετά από συνέντευξη του Ζοζέφ Αούν στο CNN, όπου κατηγόρησε την Τεχεράνη ότι χρησιμοποιεί τον Λίβανο ως διαπραγματευτικό χαρτί στις συνομιλίες της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Ο λαός του Λιβάνου πληρώνει το τίμημα (…) για χάρη των συμφερόντων του Ιράν», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η χώρα του δεν πρέπει να αποτελεί πεδίο επιρροής ξένων δυνάμεων. Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο σημείωσε: «Δεν είναι δική σας η χώρα, είναι δική μας (…) Δεν πρέπει να παρεμβαίνετε στη χώρα μας».
Η Χεζμπολάχ και το εύθραυστο μέτωπο στον Λίβανο
Στο ήδη τεταμένο περιβάλλον προστίθεται και ο ρόλος της Χεζμπολάχ, με το Ιράν να στηρίζει ανοιχτά τη σιιτική οργάνωση, ενώ παράλληλα ασκεί πίεση για την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από τον Λίβανο, μέσω τοποθετήσεων των Φρουρών της Επανάστασης.
Την ίδια ώρα, η Χεζμπολάχ απορρίπτει προτάσεις εκεχειρίας που έχουν διαμορφωθεί με διεθνή διαμεσολάβηση, ενώ η πολιτική σκηνή του Λιβάνου παραμένει βαθιά διχασμένη ως προς τον τρόπο επίλυσης της σύγκρουσης.
Ο πρόεδρος Αούν επιμένει ότι η λύση μπορεί να προκύψει μόνο μέσω διαπραγματεύσεων, σημειώνοντας ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από το να καθίσουμε και να μιλήσουμε».

