Στην ίδια «σειρά» ανήκει και το ΠΑΣΟΚ, που ιδρύθηκε επίσης το 1974 και παραμένει, παρά τις κατά καιρούς αλλαγές στο όνομα, το ίδιο κόμμα. Αφήνουμε στην άκρη την Αριστερά, που αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ, το οποίο διατηρεί μια ας πούμε γραμμική πορεία, τα υπόλοιπα κόμματα είναι προϊόντα και υποπροϊόντα πολλαπλών διασπάσεων και εφήμερων συμμαχιών.

Αν κάποιος ανατρέξει, λοιπόν, στη Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία και δει τους σημαντικότερους σταθμούς και τις πιο δύσκολες στιγμές της χώρας, θα καταλάβει τους λόγους για τους οποίους η Ν.Δ. αποδεικνύεται η πιο ανθεκτική παράταξη της Μεταπολίτευσης, αλλά και γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται για τα όσα κατάφερε στη δεκαετία 2016-2026.

Παρέλαβε το κόμμα με την υπόσχεση να το φέρει ξανά σε τροχιά εξουσίας, να το ανανεώσει και να το εκσυγχρονίσει. Οχι απλά πέτυχε και τα τρία, αλλά κατάφερε να σπάσει όλα σχεδόν τα ρεκόρ της Μεταπολίτευσης. Κέρδισε μισή ντουζίνα εκλογές: τρεις εθνικές αναμετρήσεις, τις δημοτικές, τις περιφερειακές και τις ευρωεκλογές και είναι δεδομένο πως θα κερδίσει και την επόμενη εκλογική κάλπη του 2027. Είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ν.Δ., ο δεύτερος μακροβιότερος της Μεταπολίτευσης σε συνεχόμενη θητεία, ο πρώτος που κέρδισε τρεις συνεχόμενες εθνικές εκλογές και ο πρώτος που κατάφερε να αυξήσει τα ποσοστά του κόμματος στη δεύτερη τετραετία. Επιπλέον, είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που δεν έχασε ούτε μία στιγμή το δημοσκοπικό προβάδισμα και η Ν.Δ. παραμένει σε όλες τις μετρήσεις το πρώτο, και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο, κόμμα.

Ταυτόχρονα πέτυχε να ανανεώσει τον κομματικό μηχανισμό και να διευρύνει τους ορίζοντες της παράταξης, τολμώντας κοινωνικά και πολιτικά ανοίγματα, μακριά από την εσωστρέφεια και τις ταμπέλες του παρελθόντος. Πέτυχε να σπάσει τα στερεότυπα περί συντηρητικών και προοδευτικών δυνάμεων, χωρίς η Ν.Δ. να χάσει την ιδεολογική της ταυτότητα. Αντιθέτως, σήμερα είναι πιο συγκροτημένη και πιο ισχυρή από ποτέ.

Στο ίδιο περίπου χρονικό διάστημα, το ΠΑΣΟΚ κόντεψε να διαλυθεί, έπεσε σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά, κατάφερε να επανέλθει αλλά όχι εκεί που ήταν. Δεδομένης, μάλιστα, της διαλυτικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ και του μεγάλου «δώρου» που έκανε να αποκαθηλώσει το μεταπολιτευτικό τοτέμ της Αριστεράς, η δημοσκοπική του καθήλωση προκαλεί εντύπωση ακόμα και στα ίδια τα στελέχη του. Στο υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό θα βρούμε κόμματα που προσπαθούν να ξαναγεννηθούν από τις στάχτες τους, κομματίδια που εμφανίζονται και εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού και πρόσωπα που νομίζουν πως αρκεί η παρουσία τους και ο ακραίος λόγος τους για να υπάρχουν.

Δεν χρειάζονται, λοιπόν, ούτε δεξιόμετρα ούτε αριστερόμετρα. Ολοι και όλες κρίνονται εκ του αποτελέσματος.