Τα τελευταία γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι πιθανό να δοκιμαστεί η συνοχή κορυφαίων διεθνών οργανισμών, μεταξύ των οποίων και η Ατλαντική Συμμαχία και ενισχύουν την άποψη για μια ενδεχόμενη νέα, ριζική αναδιάταξη στις σφαίρες επιρροής. Με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε κάθε περίπτωση, από τη θέση ισχύος της μεγαλύτερης υπερδύναμης, να διατηρούν την πρωτοβουλία των κινήσεων και να ασκούν τον, ούτως ή άλλως, ηγεμονικό τους ρόλο.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ στη Βενεζουέλα και η κινηματογραφική σύλληψη Μαδούρο, αλλά και οι κατασχέσεις πλοίων ρωσικών συμφερόντων, δεν αποτελούν απλώς επίδειξη ισχύος, αλλά προσπάθεια επιβολής της τάξης και της νομιμότητας με στρατιωτικά μέσα και αφορούν επίσης στην εκμετάλλευση σειράς λειτουργιών, υπηρεσιών και αγαθών, από τον ορυκτό πλούτο έως το παγκόσμιο θαλάσσιο εμπόριο. Οπως και η απόκτηση του ελέγχου της Γροιλανδίας, ενός αχανούς, αραιοκατοικημένου και πλούσιου σε ορυκτά νησιού μεταξύ του Αρκτικού και του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, που όμως έχει παραχωρηθεί στη Δανία, χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., σχετίζεται με την τεράστια στρατηγική σημασία της και την ασφάλεια, όταν μάλιστα ο πρόεδρος Τραμπ επικαλείται ότι «είναι γεμάτη με ρωσικά και κινεζικά πλοία».

Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ εξάλλου των ΗΠΑ από διεθνείς οργανισμούς για το κλίμα, όπως από τη Διακυβερνητική Επιτροπή και τη Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, ανάμεσα σε συνολικά 66 φορείς, που η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί «πλεονάζοντες ως προς το αντικείμενό τους, κακοδιαχειριζόμενους, περιττούς, σπάταλους και κακώς διοικούμενους», ή που «προωθούν ατζέντες αντίθετες με εκείνες των ΗΠΑ», εκτιμάται ότι θα περιορίσει τη διεθνή επιρροή των συγκεκριμένων θεσμών. 

ΣΕ ΜΙΑ εποχή που οι όροι του Διεθνούς Δικαίου δεν αποτελούν πάντοτε τον κανόνα λειτουργίας των κρατών, όπως επεσήμανε και ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Ν. Δένδιας στη Βουλή, «ο εναγκαλισμός της Ελλάδας με το Διεθνές Δίκαιο είναι διαχρονικά κύριο συστατικό χαρακτηριστικό της εξωτερικής μας πολιτικής». Για αυτό και στη δήλωση της χώρας μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σημειώνεται ρητώς πως «η Ελλάδα επαναλαμβάνει ότι ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρέπει να γίνονται πάντοτε σεβαστά». Σε κάθε περίπτωση, η υποχώρηση του Διεθνούς Δικαίου ως ρυθμιστικού παράγοντα γεωπολιτικών ισορροπιών αναδεικνύει το ζήτημα της στρατιωτικής προστασίας των κρατών, αυξάνοντας την αναγκαιότητα οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις να βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα.