Η Ευρώπη μπορεί να τον κολακεύει. Να του λέει τι ωραίος τύπος είναι, να του επιδαψιλεύει τιμές και οφίτσια και να καλύπτει την ατελείωτη ματαιοδοξία του. Επίσης, να κάνει την… τρελή. Πώς όταν γίνεται ένας καβγάς και οι φοβισμένοι περαστικοί κάνουν ότι δεν είδαν τίποτα, έτσι και η Ευρώπη να λέει: «Πριν εκφέρουμε γνώμη, πρέπει να έχουμε όλα τα στοιχεία». Πόσο θα πάρει; Μπορεί και παραπάνω από όσο θα χρειάζονταν ο Τσου εν Λάι και το κομμουνιστικό κόμμα Κίνας για να εκφέρουν γνώμη για τη Γαλλική Επανάσταση.

Μιλάμε για τον επάρατο κατευνασμό; Τη στάση του Νέβιλ Τσάμπερλεν το ‘38 όταν πίστεψε ότι με τις υποχωρήσεις θα σταματήσει τον Χίτλερ με την εμφανή αδυναμία και τελικά η Γερμανία έγινε ασυγκράτητη; Σε μεγάλο μέρος, ναι. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο Πούτιν έπρεπε να συγκρατηθεί μετά την εισβολή στην Ουκρανία αλλά όλα είναι καλά όταν ο Τραμπ αλλάζει τον πρόεδρο μιας ξένης χώρας. Αφαιρώντας μάλιστα τον ιδεολογικό χαρακτήρα της επέμβασης αφού αμέσως μετά μίλησε για τις δυνατότητες που ανοίγονται στην εκμετάλλευση του πετρελαίου.

Μόνο που η πολιτική πρέπει να συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Η οποία σε μεγάλο βαθμό υπαγορεύεται από  τους χαρακτήρες των αρχηγών. Ο δυνατότερος έχει την πολυτέλεια να είναι ο χαρακτήρας του και οι υπόλοιποι προσαρμόζονται στην αντιμετώπισή του.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στριμώχνοντας τις αμφιβολίες για τη νομιμότητα της αμερικανικής επέμβασης στη μέση της πρωθυπουργικής ανακοίνωσης κέρδισε κάτι και έχασε κάτι. Κέρδισε τον χαρακτήρα του νουνεχή πολιτικού που βάζει τα συμφέροντα της χώρας πάνω από πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη. Από την άλλη δεν πήρε τα οφέλη που θα είχε από δοκιμασμένες δηλώσεις στο παρελθόν τύπου «Θα διώξω τις βάσεις» ή «Βυθίσατε το Φόρεσταλ» αφού οι Αμερικάνοι δεν έχουν Χόρα.

Μήπως όμως οι καιροί έχουν αλλάξει και ο Μητσοτάκης το έχει αντιληφθεί; Τον Φεβρουάριο του ’96, μετά την κρίση των Ιμίων, ο Κώστας Σημίτης είχε πει στη Βουλή: «Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και τη βοήθειά τους». Η δήλωση είχε αντιμετωπιστεί από την αντιπολίτευση σαν υπόδειγμα δουλοπρέπειας. Τώρα οι αντιδράσεις στις δηλώσεις του Μητσοτάκη ήταν πολύ πιο ήπιες. Δείχνει ότι το 2026 η τζάμπα μαγκιά στην πολιτική έπαψε να πουλάει.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΣΕΙΡΑ ΟΙ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ

Την περασμένη εβδομάδα με τη μηχανή πέρασα από δύο βαθιά πορτοκαλί. Από τις περιπτώσεις που περνάς το φανάρι και με την άκρη του ματιού το βλέπεις να αλλάζει σε κόκκινο. Σε προηγούμενες εποχές ούτε που θα του είχα δώσει σημασία. Στην εποχή των καμερών μπήκα στο «μπας και;». Μπας και πέρασα με κόκκινο το φανάρι, είχε κάμερα και πρέπει να περιμένω τα… συχαρίκια στο κινητό;  Η επιτυχία του συστήματος αστυνόμευσης της κυκλοφορίας φαίνεται από αυτό. Οτι όσοι οδηγούμε το έχουμε στο μυαλό μας. Και όποιος πει ότι δεν είναι για να χαιρόμαστε που φορτωνόμαστε με ένα επιπλέον άγχος, η απάντηση είναι ότι χαιρόμαστε που τα θανατηφόρα δυστυχήματα μειώθηκαν δραστικά.

Το επόμενο βήμα είναι να εκσυγχρονισθεί η σήμανση στους δρόμους. Σε πολλά σημεία του αστικού δικτύου οι πινακίδες μοιάζει να έχουν τοποθετηθεί επειδή αυτές ήταν πρόχειρες. Ταμπέλες που δείχνουν ότι απαγορεύεται η στάση, όταν όχι μόνο τα αυτοκίνητα σταματάνε αλλά και παρκάρουν, χώρος υπάρχει. Ορια ταχύτητας που κανείς δεν παίρνει πια στα σοβαρά αφού είχαν δημιουργηθεί όταν τα αυτοκίνητα ήταν ματρακάδες και οι δρόμοι καρόδρομοι.

Ενα τελευταίο είναι οι αυθαίρετες σημάνσεις που απαγορεύουν το παρκάρισμα. Να υπάρξουν μόνο εγκεκριμένες πινακίδες δίνοντας ένα χρονικό περιθώριο στους ιδιοκτήτες των κτιρίων να τις αφαιρέσουν αλλιώς θα πέσουν πρόστιμα.

Επιτακτική η προετοιμασία αντίμετρων σε υβριδική επίθεση

Αρχικά έδινε την εντύπωση ότι οφειλόταν σε υβριδική επίθεση. Αργότερα φάνηκε ότι το blackout στο FIR Αθηνών που ταλαιπώρησε χιλιάδες επιβάτες προερχόταν από παρεμβολές στην επικοινωνία που είχαν αφετηρία το σύστημα. Ο υπουργός Μεταφορών Χρίστος Δήμας είπε ότι μετά το συμβάν θα πέσουν κεφάλια. Υποθέτω στη λογική ότι αν χρειάζονται κεφάλια, το θέμα είναι να μην είναι το δικό σου.

Στο θέμα ακόμα και οι επαγγελματίες έμποροι της απαισιοδοξίας στα ΜΜΕ δεν είχαν να προσθέσουν πολλά. Αλλωστε τι να πεις και να γράψεις; «Κατά λάθος ζούμε» όταν  πριν από λίγες μέρες είχε διακοπεί η υπόγεια σιδηροδρομική επικοινωνία Γαλλίας-Αγγλίας λόγω προβλημάτων στην ηλεκτροδότηση; Το θέμα είναι άλλο. Οτι το μυαλό όλων αρχικά πήγε σε σαμποτάζ σε έναν τομέα που η Ελλάδα δεν έχει δώσει την πρέπουσα σημασία. Στις δολιοφθορές του 21ου αιώνα που η Ρωσία είναι πολύ μπροστά από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Αν η δημιουργία προγράμματος αντίμετρων σε υβριδική επίθεση προχωράει κανονικά, έχει καλώς. Αν επιβραδύνεται από παιχνίδια εξουσίας και απροθυμία χρηματοδότησης, είναι αδιανόητο. Το ίδιο ισχύει για τις υπηρεσίες ψυχολογικού πολέμου που η αδυναμία τους φάνηκε πριν από τις περσινές διαδηλώσεις για τα Τέμπη.