Η εκ Ρουμανίας ορμώμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κατά πάσα πιθανότητα επισκέπτεται τη χώρα μας για τελευταία φορά με τη θεσμική ιδιότητα της, καθώς από το τέλος Σεπτεμβρίου αντικαθίσταται από τον Γερμανό Αντρές Ρίτερ.

Ωστόσο, οι συνομιλίες της με την ελληνική κυβέρνηση έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα τα όσα έχει να πει όχι μόνο για την «πρωτότυπη» μεθοδολογία της τμηματικής διαβίβασης της δικογραφίας, η οποία έχει «παρέμβει» de facto στην εσωτερική πολιτική ζωή της χώρας. Δύο είναι τα κρίσιμα ζητήματα: Αφενός γιατί δεν ζήτησε και την άρση της ασυλίας δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (Π. Πολάκη, Β. Κόκκαλη) κι ενός του ΠΑΣΟΚ (Φρ. Παρασύρη), ενώ τα ονόματά τους αναφέρονται στη διαβιβασθείσα δικογραφία. Οι δύο απ’ αυτούς φέρονται να μεσολαβούν για καραμπινάτη παρανομία.

Αφετέρου και καθόλου ήσσονος σημασίας, γιατί τον περασμένο Νοέμβριο παρέτεινε, παρά τα προβλεπόμενα, -για ακόμα 5 χρόνια- τη θητεία τριών εντεταλμένων Ελλήνων εισαγγελέων (Πόπης Παπανδρέου, Χαρίκλειας Θάνου και Διον. Μουζάκη), των οποίων η θητεία λήγει στις 30 Ιουνίου, χωρίς την έγκριση του ελληνικού ΑΔΣ. Η αυθαιρεσία έγκειται στο γεγονός ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία (Ν. 4786/2021) για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αναφέρεται ρητώς ότι «η επιλογή των προτεινόμενων υποψηφίων για διορισμό στη θέση του Ευρωπαίου εισαγγελέα πραγματοποιείται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης, σύμφωνα με τη διαδικασία του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών (Ν. 1756/1988)».

Είναι προφανές ότι και η επιλογή και η ανανέωση της θητείας των Ελλήνων εισαγγελέων είναι στην αρμοδιότητα των ελληνικών Αρχών και του Αρείου Πάγου. Ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί είναι απόλυτα κατηγορηματικοί ότι αυτό προβλέπεται ρητώς από τον Ν. 4786/2021. Η συμπεριφορά της Λ. Κοβέσι γίνεται ακόμα πιο περίεργη, δεδομένων δύο ακόμα στοιχείων. Οι δύο από τους τρεις εντεταλμένους Ελληνες εισαγγελείς, των οποίων ανανεώθηκε η θητεία, ασχολούνται με το θέμα των αγροτικών επιδοτήσεων. Ενώ η κ. Κοβέσι δεν ήταν ανυποψίαστη. Στην προηγούμενη επίσκεψή της στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2025 είχε συναντηθεί και με την ηγεσία του υπ. Δικαιοσύνης (Γ. Φλωρίδη και Ι. Μπούγα) και με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ιδιαίτερα ο αεροπαγίτης Κων. Τζαβέλας, όταν η κ. Κοβέσι ανέφερε πως μπορεί και προτίθεται να ανανεώσει τη θητεία ορισμένων Ελλήνων εισαγγελέων, επιφυλάχθηκε για τις παρατάσεις, τονίζοντας ότι είναι αρμοδιότητα του ΑΔΣ του Αρείου Πάγου.

Κι όμως, έναν μήνα μετά, τον Νοέμβριο, με πρόταση της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λ. Κοβέσι, το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων αποφάσισε με ομοφωνία τις ανανεώσεις, συμφωνώντας ότι πρέπει να ολοκληρώσουν τις έρευνες που δεν είχαν τελειώσει.

Μέσα στον Μάιο έχει προγραμματιστεί η συνεδρίαση του ΑΔΣ, προκειμένου να αποφασίσει τον ορισμό και τις ανανεώσεις των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων και προς τούτο, ήδη από τον Δεκέμβριο, έχει απευθύνει ερώτημα για την εκδήλωση ενδιαφέροντος από Ελληνες εισαγγελείς.

Η ελληνική κυβέρνηση -και ορθώς- δεν αμφισβητεί τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Αν τον αμφισβητούσε, θα έθετε τη χώρα σε μια «νομική απομόνωση» εντός της Ε.Ε. και μάλιστα για θέματα αντιμετώπισης της διαφθοράς. Υπ’ αυτήν την έννοια δεν τίθεται το παραμικρό θέμα αποχώρησης της Ελλάδας (που είναι από τα ιδρυτικά 9 ευρωπαϊκά κράτη-μέλη) από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ομως οι θεσμοί λειτουργούν με ευθύνη προσώπων. Και τα πρόσωπα δεν μπορούν και δεν πρέπει να βρίσκονται στο απυρόβλητο, ιδιαίτερα όταν η συμπεριφορά και οι ενέργειές τους παράγουν πολιτικό αποτέλεσμα στο εσωτερικό ευρωπαϊκών χωρών.

ΑΙΧΜΗ

Ο «ΓΑΛΑΖΙΟΣ» ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ…

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θεωρούν -και φοβούνται- την επικοινωνία της κυβέρνησης ως το πιο ισχυρό όπλο της. Σαφώς υπάρχει επικοινωνιακή υπεροχή της κυβέρνησης έναντι των «μαθητευόμενων μάγων» της αντιπολίτευσης, που προσπαθούν να την αντιμετωπίσουν. Και προσπαθούν ανεπιτυχώς, για έναν βασικό λόγο. Δεν έχουν πολιτική-μήνυμα για να την αντιμετωπίσουν. Με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε κατασκευασμένη πολιτική υστερία, fake news και ένταση, επί δευτερευόντων θεμάτων.

Ομως δεν είναι λίγες οι φορές που η επικοινωνία της κυβέρνησης ήταν αυτή που δημιούργησε μερικά από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα, τα οποία αντιμετώπισε κυρίως τα τελευταία 4 χρόνια. Ισως το πιο κραυγαλέο λάθος επικοινωνιακό της κυβέρνησης ήταν ο ενοχικός και φοβικός τρόπος που αντιμετώπισε την τραγωδία των Τεμπών. Με αποτέλεσμα επί έναν χρόνο η κυβέρνηση να βρίσκεται «στα σχοινιά» και να δέχεται direct επίθεση σε απροστάτευτο πρόσωπο, λόγω ενός ανύπαρκτου ξυλολίου και κάποιων δήθεν χαμένων βαγονιών. Με «δίδυμο αδελφάκι» του τη λάθος συμπερίληψη του Κ. Καραμανλή στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. για τις εκλογές του 2023.

Υπήρξαν κι άλλα λάθη. Ας μείνουμε όμως στα πρόσφατα, τον χειρισμό της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ και του «θέματος Λαζαρίδη». Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Αν δεν υπήρχε η αρχική φοβισμένη δήλωση του Π. Μαρινάκη, μετά την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, πως «πρόκειται για σοβαρή εξέλιξη», όλη η συζήτηση που έγινε δεν θα ήταν η ίδια. Από το περιεχόμενο της δικογραφίας προκύπτει ότι οι κατηγορίες που βαρύνουν τους περισσότερους από τους 11+2 βουλευτές, των οποίων αύριο θα αρθεί η ασυλία, χαρακτηρίζονται πλέον απ’ όλους τους σοβαρούς νομικούς ως «αστείες». Αν δεν υπήρχε η «σοβαρή εξέλιξη», που παρέπεμπε ευθέως σε κάτι σοβαρό και το όλο θέμα αντιμετωπιζόταν εξ αρχής σαν αυτό που τελικά ήταν, η Ν.Δ. δεν άκουγε το αρκτικόλεξο ΟΠΕΚΕΠΕ και θα έχανε για μερικές μέρες τη μιλιά της. Κινδύνευσε να χάσει τη μάχη του «αμιγώς γαλάζιου σκανδάλου» και αδίκησε την ουσιαστική προσπάθειά της να βάλει ένα οριστικό τέλος στη διαχρονική παθογένεια των αγροτικών επιδοτήσεων, εντάσσοντας τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.

Για το «θέμα Λαζαρίδη»: Χρειάστηκαν 18 (!) μέρες για να γίνει το αυτονόητο. Αφού μεσολάβησαν λάθη επί λαθών και από τον ίδιο τον Μ. Λαζαρίδη και από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έδινε μια μάχη χαμένη από χέρι. Οποιος τα έβαλε με το αδιόριστο παιδί του νεοέλληνα έχασε 100-0. Πόσω μάλλον αν το παιδί του έχει αναγνωρισμένο πτυχίο και διδακτορικό.

Νόμιμα ή όχι, τότε που διορίστηκε ο τελικά παραιτηθείς υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο, καλώς ή κακώς ελάχιστοι παρακολούθησαν την προσπάθεια της κυβέρνησης. Και πολλοί, καλώς ή κακώς, συνέδεσαν τα δικά τους παιδιά, όπως τα συνέδεσαν και με τα παιδιά της μοιραίας αμαξοστοιχίας των Τεμπών. Αλλά και ο ίδιος, για τη δική του προστασία, δεν παραιτήθηκε εγκαίρως, αποφεύγοντας την τραγική διαχείριση που έκανε στο δικό του πρόβλημα. Αφέθηκε και το πρόβλημα, δεν έμεινε ως πρόβλημα του Μ. Λαζαρίδη…