Ομως, το να ανέβει ένα κόμμα -και μάλιστα κυβερνητικό επί 7 χρόνια- 2,5 μονάδες, σε 30 μέρες, είναι και σπάνιο και εξαιρετικά σημαντικό. Η χθεσινή μέτρηση της Opinion Poll για το Action24 κατέγραψε αυτό το σπάνιο φαινόμενο, το οποίο, όπως λένε οι πληροφορίες, καταγράφουν και οι δημοσκοπήσεις που έπονται (η χθεσινή μέτρηση της ALCO για τον ALPHA δεν ήταν γνωστή την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές).
Είναι από τις ελάχιστες φορές που αλλάζει τόσο πολύ και τόσο σύντομα το πολιτικό τοπίο στη χώρα. Η κίνηση του Κ. Μητσοτάκη να στείλει άμεσα τις δύο φρεγάτες και τα δύο F16 στην Κύπρο, να τοποθετήσει Patriot στην Κάρπαθο και να «κουβαλήσει» την Ε.Ε. στη Μεγαλόνησο αποδεικνύεται κίνηση ματ, η οποία αγκαλιάζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Το 73% των πολιτών συμφωνεί, όπως συμφωνεί το 71,9%, με τα εξοπλιστικά προγράμματα και το 73,5% με τη διαπίστωση ότι οι γεωπολιτικές αναταράξεις απαιτούν σταθερότητα στη χώρα. Εύλογα ακολουθεί και η άλλη σημαντική αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό: Η ψήφος για σταθερότητα στις επόμενες εκλογές περνάει και μάλιστα πολύ μπροστά από την ψήφο για την έκφραση δυσαρέσκειας (55% έναντι 34,1%). «Στροφή 360 μοιρών», που θα έλεγε και ο Α. Τσίπρας.
Αποτέλεσμα της θεαματικής αλλαγής είναι η Ν.Δ. να σκαρφαλώσει σχεδόν στο 33% (32,7%), παίρνοντας 2,5% περισσότερο από την αντίστοιχη μέτρηση του Ιανουαρίου, το 56,6% να πιστεύει ότι είναι πιθανή μια τρίτη τετραετία για την κυβέρνηση και η παράσταση νίκης να εκτινάσσεται στο 61%. Ταυτοχρόνως, η καταλληλότητα για πρωθυπουργία του Κ. Μητσοτάκη ανέβηκε στο 31,4% (από 29%) ξεπερνώντας τον «κανένα» (29,5%) και δημιουργώντας μια χαώδη διαφορά από τον δεύτερο (6,6% η Ζ. Κωνσταντοπούλου). Το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης που συγκρατεί τις δυνάμεις του είναι το ΠΑΣΟΚ (από 13,4%-13,2%), ενώ όλα τα άλλα κόμματα υποχωρούν (ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά κ.λπ.). Συγκράτηση παρουσιάζει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όμως βρίσκεται στα χαμηλά του (4,7%).
Οσοι εναντιώθηκαν στη στρατιωτική βοήθεια προς την Κύπρο συγκρούστηκαν μετωπικά με την κοινή λογική, με το πατριωτικό αίσθημα και με την απαίτηση της κοινωνίας για σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Τις ίδιες συνέπειες έχουν κι άλλοι επίδοξοι αρχηγοί-σωτήρες της χώρας. Ο Α. Τσίπρας π.χ., ο οποίος ενώ έκανε ό,τι μπορούσε ως πρωθυπουργός για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, τώρα αποφαίνεται πως η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ «μόνο σε νέους κινδύνους μπορεί να οδηγεί». Ο σταθερός λαϊκισμός του, σε συνδυασμό με την απαράλλακτη ανευθυνότητά του, έχουν ως συνέπεια να πέφτει κατά 2% το ποσοστό όσων είναι πολύ πιθανόν να ψηφίσουν το κόμμα που θα κάνει (;) και να προσγειώνεται στο 7% από 9% που είχε τον Δεκέμβριο.
Αντίστοιχη τύχη έχει και το κόμμα Καρυστιανού: Από το 16,1% που είχε, το «πολύ πιθανόν να το ψηφίσω» κατακρημνίζεται στο 9,2% (7 μονάδες). Η αλλαγή του πολιτικού τοπίου συντελείται -το πολύ- μόλις έναν χρόνο πριν από τις επόμενες εκλογές. Αν η κυβέρνηση καταφέρει να αντιμετωπίσει την ακρίβεια και την άνοδο των τιμών λόγω του πολέμου στο Ιράν, τότε η αυτοδυναμία και η 3η θητεία δεν είναι όνειρο απατηλό.