Η υπόθεση του ποδοσφαίρου είχε και ένα καλό για την κυβέρνηση. Κατάλαβαν όλοι ότι ο Μητσοτάκης μπροστά στο χάος που βρήκε μπροστά του επέλεξε μια λύση που μπορεί να προκαλεί ένα πρόσκαιρο πολιτικό βάρος, αλλά είναι προς το συμφέρον της κοινωνικής συνοχής και σίγουρα δεν εξυπηρετεί κανέναν από τους δύο αντιμαχόμενους «στρατούς».

Γράφει ο Πάνος Αμυράς*

Στο επιτελείο του Ολυμπιακού ήθελαν τον υποβιβασμό του ΠΑΟΚ, στο στρατόπεδο του «Δικεφάλου του Βορρά» δεν ήθελαν την παραμικρή τιμωρία. Για πραξικόπημα μιλούν οι «κόκκινοι», για «χάρες» οι Βόρειοι.

Ο πρωθυπουργός προέταξε το συνολικό ζήτημα της χώρας και παραμέρισε το οπαδικό μένος, που ούτε υπακούει σε λογικές ούτε αποκτά ποτέ το αίσθημα της ικανοποίησης ή της δικαίωσης. Εστειλε ένα μήνυμα ότι έχει εκλεγεί για να εφαρμόσει την πολιτική του και όχι να χαϊδεύει μεμονωμένα συμφέροντα, πολύ περισσότερο οπαδικού τύπου. Ο Μητσοτάκης πήρε εντολή από τον ελληνικό λαό για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της Ν.Δ. και όχι της κάθε γηπεδικής θύρας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν σοβαρά λάθη στη διαχείριση του ποδοσφαίρου, ούτε ότι θα πρέπει η κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα επειδή υπερψηφίστηκε η τροπολογία της.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βυθίζεται στην αναξιοπιστία, στην παραγωγή ανεξέλεγκτης βίας και στην απόλυτη διαφθορά. Οποιος μπλέκει με την μπάλα και είναι ανυποψίαστος θα βυθιστεί στο έλος των γηπέδων. Εάν δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τη δράση των κυκλωμάτων, το παιχνίδι είναι χαμένο πριν καν ξεκινήσει.
Επομένως, πρώτον χρειάζεται θωράκιση των θεσμών και των αθλητικών αρχών από κάθε είδους παρέμβαση. Δεν είναι εύκολο, η οικονομία μπορεί να βγήκε από τη μνημονιακή περίοδο, αλλά το ποδόσφαιρο τελεί ακόμη υπό καθεστώς κηδεμονίας από διεθνείς αθλητικές αρχές, οι οποίες και αυτές έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά από αυτά που συναντούν καθημερινώς στα γραφεία και στα γήπεδα.

Δεύτερον, το αποκαλούμενο «αυτοδιοίκητο» δεν συνιστά άλλοθι αδράνειας. Η κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει τη βία στους αθλητικούς χώρους, αλλά και στους δρόμους. Οι χούλιγκαν δρουν σχεδόν ανενόχλητοι, προκαλούν ακόμη και φονικά επεισόδια σε συνθήκες ατιμωρησίας. Εάν η νομοθεσία είναι ελαστική σε τέτοιου είδους αδικήματα, τότε πρέπει να αλλάξει αμέσως. Η πάταξη της βίας πρέπει να αποτελέσει βασική προτεραιότητα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, άλλωστε υπάρχει κοινή δράση μπαχαλάκηδων και «χούλιγκαν».

Τρίτον, εάν δεν υπάρξει στοιχειώδης σεβασμός στις αρχές του ποδοσφαίρου και συνεχιστεί η δυσφήμηση του αθλήματος με συμπεριφορές μαφίας, δεν χωρούν αστικές ευγένειες και συμβιβασμοί. Κλείσιμο συνόρων για τις ελληνικές ομάδες μέχρι οι ιδιοκτήτες τους να καταλάβουν ότι κανείς δεν είναι πάνω από τον αθλητισμό και την κοινωνία.

ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΣΗΨΗ

Το ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης τελεί υπό κατάληψη επειδή δημοσιοποιήθηκε το βίντεο με την επίθεση ενός μαθητή εναντίον καθηγήτριας που δεν έσβηνε τις απουσίες του. Πλέον έχει χαθεί όχι απλώς η αίσθηση του μέτρου, αλλά και της ευθύνης. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε συνθήκες γενικευμένης σήψης. Δεν υπάρχουν κώδικες ηθικής, η μπαχαλοποίηση έχει αναχθεί σε μέσο «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών», χρησιμοποιείται με κάθε ευκαιρία. Η κρίση στην οικονομία μπορεί να αντιμετωπιστεί, αλλά η κατάπτωση αξιών είναι το βασικότερο πρόβλημα για την Ελλάδα τού αύριο. Ας ξεκινήσουμε από την Εκπαίδευση, η αναβάθμισή της είναι το πρώτο που πρέπει να γίνει. Μαζί με αξιολόγηση, να βρεθούν τα αδύναμα σημεία και να αντιμετωπιστούν χωρίς άλλες ολιγωρίες. Τα ΕΠΑΛ, για παράδειγμα, δεν είναι εκπαιδευτικός «κάδος», αλλά ο πιο κρίσιμος κρίκος για την επαγγελματική πορεία δεκάδων χιλιάδων νέων μας προς τα τεχνικά επαγγέλματα. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, αλλά δεν μπορούμε πια να κλείνουμε τα μάτια σε αυτή τη συνολική σήψη…

*Ο Πάνος Αμυράς είναι διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση