Τα θετικά μηνύματα για την πορεία των εσόδων τον Αύγουστο δείχνουν ότι ο φετινός στόχος για πλεόνασμα 3,5% θα επιτευχθεί. Ωστόσο, η δημοσιονομική πολιτική που μέχρι τώρα βασιζόταν στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων διέλυσε την παραγωγική βάση και καθήλωσε την οικονομία σε ρηχούς αναπτυξιακούς ρυθμούς.
Γράφει ο Πάνος Αμυράς*
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε να αλλάξει προτεραιότητες, χωρίς να χάσει το στόχο του 3,5% τουλάχιστον και για το 2020. «Λιγότεροι φόροι για περισσότερα έσοδα» είναι η συνταγή που θέλει να εφαρμόζει το οικονομικό επιτελείο, ξεκινώντας από την επέκταση των ελαφρύνσεων του ΕΝΦΙΑ (που ανεβάζει την αξία των ακινήτων) και συνεχίζοντας με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών από το 28% στο 24% για τη φετινή χρήση.
Δεν ανακαλύπτουν την Αμερική, στο υπουργείο Οικονομικών. Αντίστοιχη πολιτική εφήρμοσε στα χρόνια του Μνημονίου η Κύπρος, που διαφύλαξε τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές (όταν η κυβέρνηση της Αριστεράς φορολογούσε τα πάντα και τους πάντες), με αποτέλεσμα να πετύχει ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης και να αποτινάξει την τρόικα πολύ πιο γρήγορα από εμάς.
Οι αναλυτές της Alpha Bank εκτιμούν πως η μείωση των φορολογικών συντελεστών στο πλαίσιο μιας δυναμικής πολιτικής υπέρ των επενδύσεων μπορεί να ενισχύσει σε τέτοιο βαθμό την οικονομική δραστηριότητα, που εν τέλει να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα αντί να τα μειώσει.
Ειδικότερα, επισημαίνουν ότι ως προς τη φορολογία επιχειρήσεων, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Taxation Trends 2019», παρότι ο τρέχων φορολογικός συντελεστής στην Ελλάδα (28%) παραμένει μεταξύ των υψηλοτέρων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και υψηλότερος κατά 6,3 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον μέσο όρο το 2019 (Ε.Ε.-28: 21,7%), τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2017 στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν σε 1,9%, χαμηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.-28: 2,7%).
Διαβάστε Επίσης
Αντίθετα, στην Κύπρο ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις είναι ο τρίτος χαμηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ενωση (12,5%), ενώ τα έσοδα από τη φορολογία επιχειρήσεων φθάνουν το 5,7% του ΑΕΠ, μεταξύ των υψηλότερων στην Ε.Ε.-28.
Στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να θεωρούν ότι η μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις είναι «δώρο στο κεφάλαιο», αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να βάλουν φόρο μέχρι και στον καφέ.
Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας με τον Κύπριο ομόλογό του Χάρη Γεωργιάδη συμμετείχαν πριν από δύο χρόνια στο ίδιο πάνελ σε συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και είχαν κοινή άποψη για τον τρόπο με τον οποίο επιδρά στην αγορά η χαμηλή φορολόγηση. Η Κύπρος το έπραξε, είναι ευκαιρία και για την Ελλάδα να διαμορφώσει μια δημοσιονομική πολιτική που θα εξυπηρετεί την ανάπτυξη…
Οι αυξήσεις δεν βγαίνουν από τα λεφτόδεντρα
Η νέα οικονομική θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την οποία οι αυξήσεις μισθών προηγούνται της ανάπτυξης και όχι το αντίστροφο, συναγωνίζεται σε αξιοπιστία αυτήν του προγράμματος Θεσσαλονίκης.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι την κρίση έκτισαν πολιτικές καριέρες καταγγέλλοντας τις γενιές των 700 ευρώ, ως μέλη της κυβέρνησης Τσίπρα ευθύνονται για την περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομίας, τους μισθούς των 350 ευρώ και την κυριαρχία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στην αγορά εργασίας. Το ερώτημα, βέβαια, που προκύπτει από τη νέα κοσμοθεωρία της Κουμουνδούρου είναι γιατί όταν βρίσκονταν στα πράγματα δεν προχωρούσαν στη γενική αύξηση όλων των μισθών, γιατί όχι και στο διπλασιασμό τους;
Η οικονομία δεν λειτουργεί όπως νομίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με διαταγές. Βιώσιμες αυξήσεις μισθών θα έχουμε μόνο εάν η ανάπτυξη πάρει δυναμική τροχιά, εάν δημιουργηθούν ποιοτικές θέσεις εργασίας, εάν η ζήτηση εργασίας τονωθεί με επενδύσεις μεγάλης ή και μικρότερης κλίμακας. Τα λεφτόδεντρα τα δοκιμάσαμε το 2015 επί ΣΥΡΙΖΑ και τελικώς, αντί για παροχές, τα πληρώσαμε κάπου στα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.
Από την έντυπη έκδοση
Ο Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου
