ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ στη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών της Ε.Ε. αποδεικνύουν, για μία ακόμη φορά, πως η Ευρώπη δείχνει αδυναμία να υλοποιήσει πολιτικές οι οποίες θα μπορούσαν να ισχυροποιήσουν την οικονομική και γεωπολιτική της θέση σε έναν κόσμο που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και, συγχρόνως, να δώσει όραμα στους πολίτες των κρατών-μελών της.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χτύπησε το καμπανάκι για την Ευρώπη και έθεσε τις κόκκινες γραμμές της Ελλάδας, όχι μόνο για τα έκτακτα μέτρα στήριξης για την ενεργειακή κρίση, αλλά και για τις προτεινόμενες περικοπές στα κονδύλια για την αγροτική πολιτική και την κοινωνική συνοχή. Μάλιστα, χάρη στην επίμονη στάση του πρωθυπουργού, μπήκε στα συμπεράσματα της Συνόδου η ανάγκη για έκτακτες παρεμβάσεις για την ενεργειακή κρίση και τις αποφάσεις να παραπέμπονται το αργότερο έως τον Δεκέμβριο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ πλευρά του πλανήτη, στην Μπανγκόκ, ο πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας για τις εξελίξεις στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης, ανέφερε τη ρήση του Ουίνστον Τσόρτσιλ πως «τα δόγματα του ήρεμου παρελθόντος είναι ανεπαρκή για το θυελλώδες παρόν». Αυτή η φράση ταιριάζει γάντι όχι μόνο για το ΑΙ, αλλά και για το πώς κινείται η Ευρώπη απέναντι στην πρωτοφανή διπλή κρίση στην ενέργεια και την αγορά των ομολόγων.
ΑΡΚΕΤΟΙ ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών, των γνωστών ως «φειδωλών», επιμένουν σε οικονομικά δόγματα προηγούμενων δεκαετιών. Ενώ στην πραγματικότητα η Ε.Ε. θα έπρεπε να συζητάει για το πώς θα ρίξει περισσότερα χρήματα στον κοινοτικό προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034, πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αποβιομηχάνισής της, πώς θα καλύψει το κενό ανταγωνιστικότητας, πώς θα προχωρήσει στον ψηφιακό μετασχηματισμό της, πώς θα ενισχύσει την άμυνά της, πώς θα υλοποιήσει -επιτέλους- τις μεταρρυθμίσεις και τις επενδύσεις που προτείνουν οι εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα, τελικά ετοιμάζεται να κάνει τα ακριβώς αντίθετα.
ΝΑ ΤΟ ΠΟΥΜΕ απλά και κάπως… μπακαλίστικα; Δυστυχώς, η γραμμή που φαίνεται να περνάει αυτή τη στιγμή είναι πως η κάθε χώρα πρέπει να βγάλει το φίδι από την τρύπα μόνη της και με λιγότερη στήριξη από τα κοινά ευρωπαϊκά ταμεία. Ακόμα και για τα έκτακτα μέτρα στήριξης πολιτών και επιχειρήσεων για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης οι Βρυξέλλες κάθονται και μετρούν τα… φραγκοδίφραγκα για το τι μπορεί να δώσει το κάθε κράτος.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ κάθε άλλο παρά ευοίωνη δείχνει, την ώρα που στη Γαλλία και τη Γερμανία προηγούνται αντισυστημικά κόμματα στις δημοσκοπήσεις. Και, δυστυχώς, αυτή η σκληρή γραμμή του συστήματος των Βρυξελλών τροφοδοτεί πολιτικά ακόμα περισσότερο αυτές τις αντισυστημικές δυνάμεις. Και είναι βέβαιο πως η συνολική αποδυνάμωση της Ευρώπης ευνοεί τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. Είτε θα προχωρήσει σε πραγματική ενοποίηση σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο υλοποιώντας ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις και ρίχνοντας χρήμα είτε θα μπει σε ένα καθοδικό σπιράλ το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ένα οριστικό τέλμα.
