Μια αποστροφή της χθεσινής ομιλίας του πρωθυπουργού στη Βουλή, κατά τη συζήτηση για την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα, προκάλεσε εντύπωση.
Είπε ο κ. Τσίπρας ότι η κυβέρνησή του έλαβε μια δύσκολη και ιστορική απόφαση το 2015 και ότι δεν δίστασε «να λερώσει τα χέρια» του, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, προκειμένου να μη χάσει τη μάχη η Ελλάδα.
Αλήθεια, πώς ακριβώς λέρωσε τα χέρια του ο κ. Τσίπρας; Προφανώς υπογράφοντας τα Μνημόνια με νέα μέτρα επώδυνα μέτρα ύψους 15 δισ. ευρώ και τα οποία μέχρι να αναλάβει ούτε καν συζητούσαν οι δανειστές. Λέρωσε επίσης τα χέρια του εγκρίνοντας την ίδρυση και λειτουργία του υπερταμείου, στο οποίο πέρασε όλη η δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, ικανοποιώντας πάγιο αίτημα των δανειστών, που δεν είχαν αποδεχθεί οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Προφανώς λέρωσε ακόμη τα χέρια του με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που εκχωρήθηκαν με εξευτελιστικές τιμές σε ξένα funds, αφού η διαδικασία έγινε χωρίς τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου και των μικρομετόχων, με αποτέλεσμα να εξαϋλωθούν πλήρως από τη χρηματιστηριακή απαξίωση των τιμών τα 25 δισ. ευρώ που είχε βάλει ο ελληνικός λαός στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις.
Προφανώς λέρωσε επιπλέον τα χέρια του ο κ. Τσίπρας υπογράφοντας ότι δεσμεύεται για θηριώδη πλεονάσματα έως το 2022, σε περιόδους ύφεσης και ισχνής ανάπτυξης, αλλά και για περαιτέρω λιτότητα έως το 2060 και μάλιστα χωρίς να λάβει ούτε την παραμικρή δέσμευση των Ευρωπαίων εταίρων για την ελάφρυνση του χρέους, όπως ο ίδιος ισχυριζόταν ότι θα εξασφάλιζε.
Κατηγορούσε τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι είχαν υποταγεί στους δανειστές και ότι υιοθετούσαν πλήρως τις οδηγίες τους. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο κ. Τσίπρας ήταν αυτός που συνεργάστηκε καλύτερα από όλους μαζί τους, όπως ομολόγησε ο τέως πρόεδρος του Eurogroup κ. Ντάισελμπλουμ. Και μπορεί να λέρωσε τα χέρια του για να παραμείνει στην εξουσία, αλλά τελικά τα πεπραγμένα του τα πλήρωσε πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός.
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
