«Διευκολυντική στάση εργασίας»…

Υπέθεσα, όταν το διάβασα, ότι πρόκειται για στάση εργασίας που γίνεται, προκειμένου να διευκολυνθούν τα μέλη κάποιου κλάδου που απεργεί να πάνε στην απεργία. Αμ δε. Διαβάζοντας την ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ -που κάνει τη «διευκολυντική» στάση εργασίας- κατάλαβα ότι η «διευκόλυνση» γίνεται για τους καθηγητές, «με στόχο την υποστήριξη της διεθνούς κινητοποίησης των λιμενεργατών». Οι οποίοι συμμετέχουν σε διεθνή απεργιακή κινητοποίηση «σε πάνω από 100 λιμάνια στον κόσμο», με σύνθημα, «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Μάλιστα.

Η «διευκολυντική» στάση εργασίας που συνοδεύεται από κάλεσμα συμμετοχής στις συγκεντρώσεις στην Αττική (στις 10 π.μ. στην Πλατεία Θεάτρου στον Πειραιά), στην Αχαΐα (στις 10 π.μ. στο Λιμάνι της Πάτρας) και στη Θεσπρωτία (στις 11:30 π.μ. στην είσοδο του Λιμανιού Εξωτερικού της Ηγουμενίτσας), όπως επίσης και σε συλλαλητήρια που θα γίνουν αργά το απόγευμα (19:00 ή 19:30) στη Θεσσαλονίκη, στο Λαύριο και στη Χαλκίδα. Εκεί «διευκολύνει» η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ.

Δεν είναι απολύτως σαφές πώς ακριβώς οι λιμενεργάτες δουλεύουν για τον πόλεμο. Τα όπλα που μεταφέρονται, φαντάζομαι, δεν τα αφήνουν στα χέρια λιμενεργατών. Οπως υποθέτω ότι οι λιμενεργάτες δεν διαμαρτύρονται γιατί φορτώνουν ανθρωπιστική βοήθεια για τους ανθρώπους που υποφέρουν λόγω των πολέμων. Επίσης, λένε ότι «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», όταν οι πόλεμοι που γίνονται είναι τουλάχιστον δύο, στην Ουκρανία και στη Μ. Ανατολή. Αλλά ας πούμε ότι «ο πόλεμος» βοηθάει καλύτερα το σύνθημα μιας διεθνούς κινητοποίησης. Αν και καλό θα ήταν να μαθαίναμε και τον διεθνή φορέα που τη διοργανώνει.

Το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών όμως; Πώς και μόνο αυτό νιώθει την ανάγκη συμπαράστασης; Υποθέτω η απάντηση είναι πως «είναι η αλληλεγγύη, ηλίθιε». Μάλιστα. Αν είναι έτσι, γιατί π.χ. στην Αχαΐα δεν απεργούν μόνο οι καθηγητές της Πάτρας που έχει λιμάνι και δεν κάνουν μάθημα και οι μαθητές που πάνε στα σχολεία της ορεινής Αχαΐας που δεν έχει λιμάνια; Και γενικότερα, γιατί η ΟΛΜΕ αναγκάζει σε «υποχρεωτική συμπαράσταση» τους μαθητές, οι οποίοι κατά πάσα βεβαιότητα δεν θα πάνε στις συγκεντρώσεις των λιμενεργατών, αλλά απλώς δεν κάνουν μάθημα;

Εδώ υποκρύπτεται η ευγενής εναντίωση στους πολέμους. Η οποία όμως έχει επιλεκτική ευαισθησία. Οι καθηγητές έχουν συμμετάσχει σε αρκετές διαδηλώσεις για Free Palestine. Δεν συμμετείχαν σε καμία κινητοποίηση για την Ουκρανία και σίγουρα δεν συμμετείχαν σε καμία εκδήλωση για τη σφαγή της Χαμάς την 7^η Οκτωβρίου στο Ισραήλ. Η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών, όπως έχει διαπιστωθεί πολλάκις, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις στρατευμένες κινητοποιήσεις της συνδικαλιστικής «ηγεσίας» τους. Αυτής που δεν θέλει αξιολόγηση, δεν θέλει αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και γενικώς δεν θέλει τίποτα που να χαλάει τη σκουριασμένη βολή της, η οποία κάθε χρόνο «διαπρέπει» στον διαγωνισμό PISA, με τα δημιουργήματα τους, τους μαθητές τους να «πατώνουν».

Ετσι κι αλλιώς στις συγκεντρώσεις των λιμενεργατών θα πάνε οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, αν πάνε και όλοι. Ομως αυτή η «διευκολυντική» στάση εργασίας είναι μια ακόμα αφορμή, πρώτα για τους ίδιους τους καθηγητές, να δουν ξανά και από την αρχή πόσο λάθος είναι να αφήνουν να μιλούν και να ενεργούν για λογαριασμό τους άνθρωποι κομματικά στρατευμένοι, με ανύπαρκτο ή στρεβλό εκπαιδευτικό ενδιαφέρον και υπόβαθρο. Οι τρέχουσες συνδικαλιστικές ηγεσίες θα τελειώσουν με τη συνταξιοδότησή τους. Γιατί όμως να περιμένουν; Κάθε μέρα που περνάει έτσι, είναι ακόμα μια χαμένη μέρα, μετά από χαμένες δεκαετίες.

ΥΓ. Βρίσκω απείρως πιο σημαντική την πρωτοβουλία των δασκάλων της ΣΤ΄ τάξης του 11^ου  Δημοτικού Περιστερίου, οι οποίοι χθες μαζί με τους 25 μαθητές τους, ταξίδεψαν στον Κάλαμο Λευκάδας για να παρελάσουν μαζί με τους δύο και μοναδικούς μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του σχολείου του Καλάμου (φωτογραφία). Μπορεί να βοήθησαν να μην κλείσει το σχολείο.

ΑΙΧΜΗ

ΑΓΑΠΟΥΝ ΝΑ ΜΙΣΟΥΝ

Οσοι με μη αποκρυπτόμενη χαρά είδαν την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βεγγάζη σαν «εθνική ήττα» ανήκουν στην κατηγορία των «αγαπούν να μισούν». Κάποιοι έχουν κάθε δικαίωμα να μη θέλουν κάποιον πρωθυπουργό. Κάποιοι άλλοι μπορούν να ενοχλούνται με όσους διαφωνούν μαζί τους, αλλά όχι να τους μισούν. Κάποιοι τρίτοι έχουν το μίσος μέσα τους και σαν δόγμα ζωής το «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».

Ολα αυτά αλλάζουν, όταν αφορούν το εθνικό συμφέρον και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Οσοι λοιπόν μιλούν για «εθνική ήττα», δεν βλέπουν αυτό που π.χ. είδε και είπε ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, Οζγκιούρ Οζέλ: Τη συμφωνία μας με τη Λιβύη την αναγνωρίζουμε μόνο εμείς, ενώ τη συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο την αναγνωρίζουν όλοι.

Δεν βλέπουν ότι γύρω από την Ελλάδα συσπειρώθηκαν όλη η Ε.Ε., ο ΟΗΕ, οι ΗΠΑ και πλήθος αραβικών χωρών της Μ. Ανατολής. Δεν βλέπουν ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να βάλει κυρώσεις στην Τουρκία, με αποτέλεσμα η της διατροφικής αλυσίδας και το συντριπτικό πλήγμα στην αυτοκινητοβιομηχανία, που είναι πιθανόν να συμβούν.

Δεν βλέπουν την ουσιαστικά φοβισμένη αντίδραση του άκρως φιλοκυβερνητικού TRΤ Haber, το οποίο απειλεί με βύθιση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου Abeille Marengo, που θα πάει για τις έρευνες και την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Δεν βλέπουν τις απεγνωσμένες προσπάθειες της Τουρκίας, με τη συνδρομή του φιλότουρκου Αμερικανού πρέσβη, Τομ Μπάρακ, να μη μείνει η Τουρκία έξω και από τον Κάθετο Διάδρομο και από τον ενεργειακό άξονα Ελλάδας-Αιγύπτου.

Δεν βλέπουν, όχι γιατί δεν μπορούν. Δεν βλέπουν γιατί δεν θέλουν. Και δεν θέλουν, γιατί οι προσωπικές εμμονές ή ο διαρκής ανθελληνισμός που έχουν (ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν) τους χαλάνε το αφήγημα. Και συνακόλουθα καταργεί την πολιτική ύπαρξή τους.

Δεν θα υποστεί κάποια «εθνική ήττα» η χώρα ούτε θα διχαστεί, απλώς και μόνο για να συνεχίσουν να έχουν κάποιο ρόλο και λόγο πολιτικής ύπαρξης. Ας συνεχίσουν «να αγαπούν να μισούν», αλλά όχι δημόσια.

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Αληθεύει ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι στα όρια του με όσους βουλευτές κάνουν «φάλτσα» και είναι έτοιμος στο επόμενο να βγάλει απευθείας κόκκινη κάρτα;

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

Η κυβέρνηση Σάντσες είναι «κυβέρνηση δολοφόνων»; Τρίτο σιδηροδρομικό δυστύχημα μέσα σε λίγους μήνες με 68 θύματα συνολικά…

ΑΠΟΡΙΕΣ-3

Μαθαίνω, ότι ο Α. Τσίπρας έχει τα νεύρα του με όλους και με όλα. Μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, τη στιγμή που πάει… πρίμα με αέρα στα πανιά του;