Ευρώ από ευρώ διαφέρει

Εχει πραγματικά ενδιαφέρον πόσο απέχει η πολιτική θεωρία από την πραγματικότητα. Είπε η Ανγκελα Μέρκελ την περασμένη Παρασκευή πως η ιστορία των τελευταίων χρόνων έδειξε ότι θα υπάρξει και μια Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων και ότι δεν θα συμμετέχουν πάντα όλοι στα ίδια επίπεδα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Την ίδια στιγμή -και σε άλλο επίπεδο- ο Γιάνης Βαρουφάκης απαντώντας σε ερώτηση για ευρώ δύο ταχυτήτων είπε πως θα ήταν καταστροφικό, γιατί θα είχαμε από τη μία τις χώρες του Βορρά με εμπορικό πλεόνασμα και ισχυρό νόμισμα και από την άλλη τις χώρες του Νότου με πληθωρισμό και υψηλή ανεργία. Θεωρητικά έχουν δίκιο, γιατί θεωρητικά σήμερα το ευρώ είναι ενιαίο και θεωρητικά η Ευρωπαϊκή Ενωση και η ευρωζώνη είναι ένα κράμα κρατών που συμμετέχουν, αντίστοιχα, ισότιμα και ισοδύναμα. Θεωρητικά.

Στην πράξη, λοιπόν, η Ευρώπη έχει τόσες ταχύτητες, που αν προσπαθήσουμε να τις μετρήσουμε θα χάσουμε το λογαριασμό. Οσο για το ευρώ, αυτό μάλλον έχει ακόμα περισσότερες, αφού η αξία του νομίσματος έχει άμεση σχέση με το αντίκρισμα που έχει για τους πολίτες καταναλωτές στην εσωτερική αγορά κάθε κράτους. Ας δούμε, λοιπόν, τις διαφορές στο ύψος του κατώτατου μισθού μεταξύ των 22 κρατών-μελών της Ε.Ε.

Στο ανατολικό τμήμα, δηλαδή σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία κ.ο.κ. ξεκινά από 235 ευρώ και φθάνει μέχρι 470 ευρώ (Εσθονία). Στο νότιο τμήμα οι κατώτατοι μισθοί κυμαίνονται από 500 ευρώ περίπου και φθάνουν στα 826 ευρώ (Ισπανία), με την Ελλάδα να βρίσκεται στα 684 ευρώ. Στα δυτικά και στα βόρεια η εικόνα είναι σχεδόν σαν να αφορά άλλη ήπειρο: Οι μισθοί ξεκινούν από τα 1.397 ευρώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και φθάνουν τα 1.999 ευρώ στο Λουξεμβούργο. Ο πολυκερματισμός αυτός περιορίζεται σύμφωνα με την Eurostat όταν μετριέται σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης σε μια αναλογία περίπου 1 προς 3.

Η ευρωπαϊκή οικογένεια, λοιπόν, δεν είναι ομοούσια, ενιαία και αδιαίρετη. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα πρέπει να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, όπως ονειρεύονται κάποιοι, αλλά ούτε και να προχωρήσει με το υπάρχον μοντέλο πολιτικής, όπως πιστεύουν κάποιοι άλλοι. Το πώς θα επαναδιαμορφωθεί η Ε.Ε. και η ευρωζώνη είναι ένα μεγάλο ερώτημα, αλλά ακόμα μεγαλύτερο είναι σε ποια ταχύτητα θα «κλειδώσει» η Ελλάδα. Αυτό δεν είναι καθόλου θεωρία, αφού στα τέλη Μαρτίου έχει προγραμματιστεί Σύνοδος Κορυφής για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης και την ίδρυση της ΕΟΚ. Στο κοινό ανακοινωθέν που θα συνταχθεί, θα υπάρχει ίσως και η καταγραφή της αντίστοιχης πρότασης…

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου 

Διαβάστε ακόμη