Οι διαφορές ανάμεσα στην τυπική και την εντατική θεραπεία για την υπέρταση
Αμερικανοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα για περισσότερους από 8.000 ασθενείς με υψηλή αρτηριακή πίεση, άρα και με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου, στο πλαίσιο μελέτης των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ:
- Στο πρώτο οι συμμετέχοντες ακολουθούσαν εντατική θεραπεία ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, με στόχο οι τιμές να κινούνται κάτω από 120 mmHg (χιλιοστά στήλης υδραργύρου).
- Στο δεύτερο γκρουπ οι συμμετέχοντες ακολουθούσαν τυπική, ήπια θεραπεία ελέγχου της αρτηριακής πίεσης (κάτω από 140 mmHg).
Σε μια περίοδο πέντε χρόνων, στην ομάδα εντατικού ελέγχου καταγράφηκαν 88 περιπτώσεις κολπικής μαρμαρυγής, σε σύγκριση με 118 περιπτώσεις που καταγράφηκαν στην ομάδα τυπικού ελέγχου.
Στόχος 12 και κάτω, στη στήλη υδραργύρου
Η μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης σε λιγότερο από 120 mmHg μείωσε τον κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής κατά 26% σε σύγκριση με τη λιγότερο επιθετική θεραπεία, σύμφωνα με τη μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Wake Forest που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Hypertension».
Η επίδραση της εντατικής μείωσης της αρτηριακής πίεσης στον κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής ήταν παρόμοια για όλες τις ομάδες, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή ή τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης.
«Η υπέρταση είναι ο πιο κοινός τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για κολπική μαρμαρυγή», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας δρ Elsayed Soliman, καθηγητής Επιδημιολογίας και Πρόληψης στο Wake Forest. Επίσης, πρόσθεσε: «Τώρα έχουμε έναν πιθανό τρόπο πρόληψης της κολπικής μαρμαρυγής».
*Από το ένθετο Υπέρταση που κυκλοφορεί με τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακή

