Η λέξη «Υπαπαντή» προέρχεται από το ρήμα «υπαντώ», που σημαίνει «υποδέχομαι». Στην Καινή Διαθήκη, η Υπαπαντή του Κυρίου αναφέρεται στην προσφορά και την υποδοχή του Θείου Βρέφους στον Ναό των Ιεροσολύμων, σαράντα ημέρες μετά τη Γέννησή Του.
Εκεί, ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος, φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, υποδέχθηκε τον Ιησού Χριστό και Τον πήρε στην αγκαλιά του, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό Του τον Μεσσία.
Ποιος ήταν ο Δίκαιος Συμεών
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο γέροντας Συμεών ζούσε στα Ιεροσόλυμα και διακρινόταν για την ευσέβεια και τη δικαιοσύνη του. Το Άγιο Πνεύμα τού είχε αποκαλύψει ότι δεν θα έφευγε από τη ζωή αν δεν έβλεπε πρώτα τον Χριστό.
Καθοδηγούμενος από θεία έμπνευση, πήγε στον Ναό, όπου συνάντησε την Παναγία και τον Ιωσήφ που έφεραν το Βρέφος για να το αφιερώσουν στον Θεό, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο. Τότε, κρατώντας τον Χριστό στα χέρια του, δοξολόγησε τον Θεό λέγοντας:
«Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου…»
Στη συνέχεια, απευθυνόμενος προς τη Θεοτόκο, προφήτευσε το Πάθος του Χριστού και τον πόνο που θα βίωνε η ίδια.
Τι εορτάζουμε την Υπαπαντή
Το γεγονός της Υπαπαντής περιγράφεται από τον Ευαγγελιστή Λουκά (Λουκ. 2, 22-39) και τοποθετείται σαράντα ημέρες μετά τη Γέννηση του Χριστού. Σύμφωνα με τον νόμο της εποχής, κάθε πρωτότοκο αγόρι αφιερωνόταν στον Θεό, με την προσφορά θυσιών.
Η πράξη αυτή συνδέεται σήμερα με τον «Σαραντισμό» των βρεφών. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση, οι γονείς προσέρχονται στον ναό με το παιδί τους, ακολουθώντας το εκκλησιαστικό τυπικό που σηματοδοτεί την είσοδό του στη χριστιανική ζωή και προετοιμάζει το μυστήριο της Βάπτισης.
Πότε εορτάζεται η Υπαπαντή
Η Υπαπαντή του Κυρίου εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, ως η τεσσαρακοστή ημέρα από τη 25η Δεκεμβρίου. Η Εκκλησία τιμά το γεγονός με ιδιαίτερη λαμπρότητα, με ύμνους και ακολουθίες που μεταδίδουν μήνυμα χαράς, ελπίδας και πνευματικής αναγέννησης.
