Με μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση ενός σημαντικού καλλιτέχνη, που χαράζει εδώ και πέντε δεκαετίες διακριτικά και ουσιαστικά την πορεία του στην τέχνη, ανοίγει τις πύλες της για φέτος η Πινακοθήκη Βογιατζόγλου στη Νέα Ιωνία.
Η έκθεση με τον συμβολικό τίτλο «Ο αναβαλλόμενος φώς» -μια αναφορά στον 103ο Ψαλμό του Δαυίδ- ξεδιπλώνει το αφήγημα του μισού αιώνα διαδρομής του Χρίστου Παπαδάκη στην περιπέτεια της ζωγραφικής και εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου (19:00-22:30). Περιλαμβάνει έναν πρόλογο και δεκαοκτώ διακριτές ενότητες, που ξεδιπλώνονται εύληπτα και αποτελεί ένα σημαντικό magnum opus του ζωγράφου που δεν είχε έως τώρα παρουσιαστεί.
Όπως λέει στον «Ε.Τ.» ο ιδρυτής της Πινακοθήκης Γιώργος Ν. Βογιατζόγλου μιλώντας για την αποστολή της, στον 14ο χρόνο της λειτουργίας της: «είναι να αναδεικνύουμε με συνέπεια δημιουργούς και έργα που φωτίζουν την πορεία της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Με ιδιαίτερη χαρά ανοίγουμε τη φετινή σεζόν 2026-2027 με την έκθεση του Χρίστου Παπαδάκη με τίτλο «Ο αναβαλλόμενος φώς», ενός καλλιτέχνη που κουβαλά πενήντα χρόνια αδιάλειπτης δημιουργίας και προσωπικής αλήθειας.»
Πως γνωριστήκατε με τον ζωγράφο;
Η γνωριμία μας με το Χρίστο δεν μετράει χρόνια, αυτό όμως που ένιωσα από την πρώτη στιγμή ήταν σαν να γνωριζόμαστε από παιδιά. Είναι ένας άνθρωπος συγκινησιακός, ταπεινός, βαθιά ανθρώπινος, με εκείνη τη σπάνια ευγένεια που δεν επιδεικνύεται — απλώς υπάρχει. Θαύμαζα τη δουλειά του πολύ πριν την γνωριμία μας και επιθυμούσα να αποκτήσω έργα του. Κι όμως, απρόσμενα και γενναιόδωρα, μου πρόσφερε την προσωπογραφία μου, ένα έργο που όχι μόνο με συγκίνησε βαθιά, αλλά και παρουσιάστηκε στην
προηγούμενη έκθεση «Γραφές Ομιλούσες» σε επιμέλεια της κυρίας Μπίας Παπαδοπούλου.
Ο χαρακτήρας του αντανακλάται καθαρά στα έργα του· την ευαισθησία, την ειλικρίνεια, την παρατήρηση του ανθρώπου και του κόσμου. Η ζωγραφική του εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα θεματικών — από προσωπογραφίες και τοπία έως προσωπικές στιγμές που μετατρέπονται σε οικουμενικές εικόνες. Στην παρούσα έκθεση παρουσιάζουμε τη δουλειά 50 χρόνων, οργανωμένη σε 18 ενότητες, ώστε ο επισκέπτης να περιηγηθεί στη συνολική διαδρομή του καλλιτέχνη.
Διαβάστε Επίσης
Από την πλευρά της η αρχαιολόγος, ιστορικός της τέχνης Ίριδα Κρητικού σημειώνει στον κατάλογο της έκθεσης: «Στο συνολικό έργο του Χρίστου Παπαδάκη, λάμπουν απρόσκοπτα όλα όσα δοξάζει στον Ψαλμό του ο Δαυίδ, όλα όσα δοξάζει ο άνθρωπος στον καθρέφτη: τα φαράγγια και οι πηγές, τα βουνά και τα άγρια που σβήνουν τη δίψα τους, τα πετεινά του ουρανού που χτίζουν τις φωλιές τους επάνω στα δέντρα και κελαηδούν στις πέτρες. Οι φοίνικες της αθανασίας, οι θερινές θημωνιές, τα χειμερινά πορτραίτα των νεαρών κοριτσιών. Τα βότσαλα και τα κοχύλια, οι πεταλούδες. Οι ιχθύες ως σύμβολο χριστιανικό και ως ασημένιο τίναγμα στο κύμα, τα κυκλαδικά βουνά της νεότητας, οι χέρσοι αγριόβραχοι της βοιωτικής καταγωγής και πνευματικής καταφυγής του ζωγράφου2. Οι βροχές που χορταίνουν τη γη, η χλόη που αναβλασταίνει και θρέφει. Το κρασί που ευφραίνει, το λάδι που κάνει τα πρόσωπα να φεγγοβολούν, το ψωμί που στυλώνει. Οι κέδροι του Λιβάνου και το λιβάνι της εκκλησιάς, οι αιωνόβιες ελιές, οι πελαργοί, οι ερωδιοί και τα αγριοκάτσικα. Ο ήλιος και το φεγγάρι -το προσφιλές στον ζωγράφο φεγγάρι που από τις νεανικές του ήδη απόπειρες επανέρχεται σταθερά στο έργο του-, σώματα που γνωρίζουν πώς να μετρούν τον χρόνο. Η έναστρη νύχτα, που μέσα της τριγυρνούν τα ζώα του δάσους και η ανατολή που μερώνει το άγνωστο. Η θάλασσα, με τα ψάρια, τα πλοία και με το μέγα κήτος της. Η πίστη, η αγάπη και η ελπίδα, που κινούν τους τροχούς του ανθρώπινου σύμπαντος. Το πνεύμα, ευεργετικά στραμμένο στον άνθρωπο. Η τέχνη, που είναι τρόπος ζωής, που γεφυρώνει σκέψεις και συναισθήματα, λέξεις και
πράξεις. Που ενώνει θραύσματα και σημάδια. Που είναι Έξοδος και καταφυγή, που είναι δώρο και αντίδωρο μαζί.
Συνοδευμένες από μικρά εισαγωγικά κείμενα του ζωγράφου και περιλαμβάνοντας τη συνολική του εργογραφία, από τις συμβολικές κίτρινες μαργαρίτες του 1976 έως τα πιο πρόσφατα πορτραίτα με μολύβι του 2026, οι ενότητες διατρέχουν το εικονολόγιο και τα προσωπικά του εικονίσματα. Το οικογενειακό δέντρο και τους προσφιλείς του, τα φαγιούμ των εγκαυστικών προσευχών του, τα κορίτσια μιας μακρινής πανσελήνου ή το ημερολόγιο καταστρώματος με παφλασμούς θαλασσινούς κάτω από έναν ανελέητο ήλιο. Το άπιαστο κόκκινο απ’ το ρόδι, τη διαφάνεια του γυαλιού, το πηχτό άσπρο της οδοντόπαστας. Τον ποιητικό λόγο και τις σιωπές του, το μαζί και την ερημία του, τις δοκιμές και τα ταξίδια του, τις απογοητεύσεις και τις νίκες του. Τις αρχέγονες ρωγμές του προσώπου, τις αρχέγονες ρωγμές των κορμών, σχεδιασμένες με κάρβουνο. Τα μεγάλα έργα ως αντίδοτο μεγάλης φυσικής καταστροφής. Τα ημερολόγια με τα αθέατα στιγμιότυπα. Τα μικρά σχεδιάσματα ως παρηγορία. Τα σχέδια που συντροφεύουν τους στίχους του. Την όραση του αόρατου. Τις αναζητήσεις και τις αποκαλύψεις του, με διαφορετικά μέσα, κλίμακες, υλικά, αλλά με την ίδια πάντοτε εξομολογητική ειλικρίνεια. Με την ίδια αμείωτη συγκίνηση».
Με αφορμή την έκθεση εκδίδεται ομότιτλο λεύκωμα με εισαγωγή του ιδρυτή της ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΒΟΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ, κείμενο της Ίριδος Κρητικού, κείμενα του ζωγράφου και εικόνες των έργων.
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2027.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Info: Εγκαίνια: Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026, 19:00 – 22:30
Διάρκεια έκθεσης: 09.11.2026 – 27.02.2027
Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη – Παρασκευή 11:00 – 19:00, Σάββατο 11:00 – 15:00
Χώρος: Πινακοθήκη Γ. Ν. Βογιατζόγλου (Ελ. Βενιζέλου 63, Νέα Ιωνία 14231)
Είσοδος: Ελεύθερη
