
Υπάρχουν βιβλία που σε συγκλονίζουν με την ωμή αλήθεια τους, και άλλα που σε κάνουν να γελάς με την τραγωδία που περιγράφουν. «Οι Μεταλλάξεις» του Χόρχε Κομενσάλ καταφέρνουν κάτι σπάνιο: να ισορροπούν ανάμεσα στην ειρωνεία και την τρυφερότητα, να ξεδιπλώνουν τον ανθρώπινο πόνο και να τον κάνουν σχεδόν φωτεινό μέσα από το μαύρο χιούμορ.
Ο Ραμόν, κεντρικός ήρωας, είναι δικηγόρος με καριέρα, οικογενειάρχης, άθεος και αμετανόητος ρεαλιστής. Η ζωή του όμως θα τον δοκιμάσει με τον πιο απρόβλεπτο τρόπο: καρκίνος της γλώσσας. Εκεί όπου η δύναμη της ομιλίας και του λόγου ήταν το αδιαμφισβήτητο όπλο του, εγκαθίσταται η σιωπή. Κι αυτή η σιωπή γίνεται καθρέφτης: καθρεφτίζει φόβους, σχέσεις, μικρές καθημερινές αδυναμίες που μέχρι τότε ήταν κρυφές ή αγνοημένες.
Η οικογένεια του Ραμόν γίνεται ένας μικρός κόσμος σε αναταραχή. Η Καρμέλα, η σύζυγός του, βιώνει την παράξενη εμπειρία της συνύπαρξης με έναν άντρα που δεν μπορεί να απαντήσει, τα παιδιά προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη δική τους εφηβική ανασφάλεια και τη σκιά της αρρώστιας, ενώ η οικιακή βοηθός, Ελόδια, αναζητά θαύματα σε κάθε γωνιά της καθημερινότητας. Η ψυχαναλύτρια Τερέσα, με τις παράδοξες μεθόδους της, προσθέτει ένα ακόμα στρώμα υπερβατικής τρέλας. Κι ανάμεσά τους, ο παπαγάλος -αγενής, αθυρόστομος, ατρόμητος- γίνεται ο πιο αληθινός συνομιλητής του Ραμόν. Ο μικρός αυτός θορυβώδης σύντροφος, με τα βρισίματα και τα ξεσπάσματά του, δίνει φωνή εκεί που η σιωπή έχει κατακτήσει το σώμα και την ψυχή.

Το μεγάλο ατού του μυθιστορήματος είναι η ικανότητά του να μεταμορφώνει την τραγωδία σε καθημερινό θαύμα της αφήγησης. Κάθε στιγμή αποκαλύπτει τον κωμικό, αλλά ταυτόχρονα συγκινητικό, χαρακτήρα της ανθρώπινης αδυναμίας. Η αρρώστια, η σιωπή, η απώλεια δεν γίνονται απλώς γεγονότα,·γίνονται καθρέφτες που αντανακλούν την ουσία της ζωής και της οικογένειας.
Η μετάφραση της Χριστίνας Φιλήμονος ενισχύει αυτήν την ατμόσφαιρα, μεταφέροντας με ακρίβεια τις ψιθυριστές σκέψεις, την εσωτερική ένταση των ηρώων και το μαύρο χιούμορ που πηγάζει από την αμηχανία της καθημερινότητας. Κάθε φράση, κάθε διάλογος, φέρνει τον αναγνώστη πιο κοντά στους χαρακτήρες, κάνοντάς τον να νιώσει και να γελάσει μαζί τους, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
«Οι Μεταλλάξεις» δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για την ασθένεια, είναι μια βαθιά μελέτη για τον άνθρωπο. όταν η ζωή τον ανατρέπει. Εξετάζει την επικοινωνία και τη σιωπή, τη δύναμη της οικογένειας και την απροσδόκητη σοφία που κρύβονται στα πιο απίθανα πλάσματα – όπως ένας αθυρόστομος παπαγάλος. Η αφήγηση αγγίζει τα όρια της φαντασίας και της πραγματικότητας, με έναν τόνο που είναι ταυτόχρονα τρυφερός, ειρωνικός και αμείλικτος.
Σε τελική ανάλυση, οι «Μεταλλάξεις» είναι ένα βιβλίο που θα μείνει στον αναγνώστη για καιρό για τον τρόπο που φωτίζει τη σιωπή, για το μαύρο χιούμορ που ξαφνιάζει και συγκινεί, και για τη μοναδική ικανότητα να μετατρέπει την τραγωδία σε ένα ζωντανό, αστείο και ταυτόχρονα ανθρώπινο ποίημα της καθημερινότητας.

