Έτσι ξεκινά το ΥΠΕΞ την απάντησή του στις δηλώσεις της Εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρίας Ζαχάροβα, σχετικά με τις ευθύνες της χούντας των συνταγματαρχών για το ξέσπασμα της κρίσης στη Βόρεια Κύπρο.

Το Υπουργείο σχολιάζει την εισβολή μένοντας και «στην ανθρωπιστική τραγωδία των εκτοπισμένων από τις εστίες τους Ελληνοκυπρίων, των εγκλωβισμένων και των αγνοουμένων».

Στη συνέχεια επισημαίνει: «Υπενθυμίζεται ότι η Πράξη του Ελσίνκι υπεγράφη τον Αύγουστο του 1975. Για την ατυχή αναφορά στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974, δηλαδή ενός χρόνου πριν την υπογραφή της Τελικής Πράξεως, υπογραμμίζουμε ότι όλες οι δημοκρατικά εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 έως σήμερα και το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας την έχουν καταδικάσει απερίφραστα.

Παραπέμπουμε, επίσης, στη διεθνή κοινότητα, η οποία έχει, κατ’ επανάληψη, εκφρασθεί επί του Κυπριακού ως διεθνούς ζητήματος εισβολής και κατοχής, σε ευθεία παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και των Ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Παραπέμπουμε, επίσης και σε δημόσιες τοποθετήσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας με ρητές αναφορές στα σχετικά Ψηφίσματα του ΟΗΕ. Σχετικά με τις αναφορές στις σχέσεις της χώρας μας με τη Βόρεια Μακεδονία, υπενθυμίζουμε η διαφορά μας με την Βόρεια Μακεδονία επιλύθηκε, με ειρηνικά μέσα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Ας αναλογιστούμε όλοι ότι κάποτε πραγματοποιούνταν Διασκέψεις που άφηναν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία των διεθνών σχέσεων. Στο Ελσίνκι το 1975 έγινε η ιστορική υπέρβαση της θεσμοθέτησης της ειρηνικής συνύπαρξης των κρατών και του ορισμού των αρχών που θα διέπνεαν τις μεταξύ τους σχέσεις»

Προκλήσεις Ζαχάροβα: «Παραβιάζετε τις αρχές του Ελσίνκι εδώ και δεκαετίες» – Στο στόχαστρο και η Ελλάδα για την Κύπρο του ’74 – Στηρίζει Τουρκία και Σκόπια

Σε ευθεία αντιπαράθεση με τις δηλώσεις της Φινλανδής ΥΠΕΞ, Ελίνα Βάλτονεν, προχώρησε με προκλητική της ανάρτηση η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, κατηγορώντας τη Δύση για υποκρισία και διαχρονικές παραβιάσεις των αρχών της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι.

Απαντώντας στους ισχυρισμούς ότι η Ρωσία έχει καταπατήσει τις αρχές της συμφωνίας, η Ζαχάροβα αντέτεινε ότι είναι οι ίδιες οι δυτικές χώρες που τις έχουν καταπατήσει επανειλημμένα τις τελευταίες δεκαετίες. Στο πλαίσιο αυτό, επικαλέστηκε μεταξύ άλλων το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας στην Κύπρο το 1974, γεγονός που – όπως τόνισε – συνιστά ευθεία παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των αρχών της κυριαρχίας κρατών. Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε εντύπωση, καθώς δεν υπήρξε καμία αναφορά στην τουρκική εισβολή και κατοχή που ακολούθησε, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα για τα κριτήρια επιλογής των παραδειγμάτων από τη ρωσική πλευρά.

Οι δέκα αρχές του Ελσίνκι στο επίκεντρο

Η Τελική Πράξη του Ελσίνκι, που υπογράφηκε το 1975 από 35 κράτη – συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της ΕΣΣΔ και των ευρωπαϊκών χωρών – προβλέπει βασικές αρχές όπως η μη χρήση βίας, η εδαφική ακεραιότητα, ο σεβασμός της κυριαρχίας, και η ειρηνική επίλυση διαφορών. Αποτελεί θεμέλιο του ΟΑΣΕ.

Η Ζαχάροβα παρέθεσε και άλλα παραδείγματα δυτικών επεμβάσεων, όπως:

Τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ το 1999 χωρίς έγκριση του ΟΗΕ,

Την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου το 2008,

Την αναγνώριση της Σλοβενίας και Κροατίας από τη Γερμανία εν μέσω εμφυλίου στη Γιουγκοσλαβία,

Την υποστήριξη του Μαϊντάν στην Ουκρανία το 2014,

Τις μυστικές φυλακές της CIA στην Ανατολική Ευρώπη.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Ζαχάροβα

«Η Υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας Ελίνα Βάλτονεν: «Οι ενέργειες της Ρωσίας παραβιάζουν καθεμία από τις δέκα αρχές του Ελσίνκι. Τις ίδιες αρχές που βοήθησε να αναπτυχθούν πριν από πενήντα χρόνια».

Ένα απροκάλυπτο ψέμα, ένα ψέμα στο οποίο όλοι έχουν συνηθίσει. Ωστόσο, η Βάλτονεν έχει δίκιο: οι αρχές του Ελσίνκι πριν από μισό αιώνα πράγματι παραβιάζονται. Και παραβιάζονται από εκείνους που τις υπέγραψαν – τα κράτη μέλη του ΟΑΣΕ.

Ακολουθούν μερικά μόνο από τα πολλά παραδείγματα.

Αρχή Ι. Κυρίαρχη ισότητα, σεβασμός των δικαιωμάτων που είναι εγγενή στην κυριαρχία: 1974. Η επέμβαση της Χούντας των Μαύρων Συνταγματαρχών στην Ελλάδα στη διεθνική σύγκρουση στην Κύπρο, μια προσπάθεια προσάρτησης του νησιού στην Ελλάδα.

Αρχή ΙΙ. Μη χρήση βίας ή απειλής βίας: 1999. Βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ χωρίς εντολή του ΟΗΕ.

Αρχή ΙΙΙ. Απαραβίαστο των Συνόρων: 2008. Αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου από τις δυτικές χώρες χωρίς τη συγκατάθεση της Σερβίας.

Αρχή IV. Εδαφική Ακεραιότητα των Κρατών: 1991-1992. Η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας και της Κροατίας από τη Γερμανία στο αποκορύφωμα της εθνοτικής σύγκρουσης στη Γιουγκοσλαβία, επιταχύνοντας τη διάλυση του νοτιοσλαβικού κράτους.

Αρχή V. Ειρηνική Επίλυση Διαφορών: 1995. Επιχείρηση Καταιγίδα: Παρά τις προσπάθειες διαμεσολάβησης του ΟΑΣΕ και τρίτων μερών στην εθνοτική σύγκρουση μεταξύ Κροατίας και Δημοκρατίας της Σερβικής Κράινα, το Ζάγκρεμπ απέρριψε μια ειρηνική επίλυση και κατέφυγε σε εθνοκάθαρση.

Αρχή VI. Μη Επέμβαση στις Εσωτερικές Υποθέσεις: 2014. Διαμαρτυρίες «Μαϊντάν» με δυτική καθοδήγηση και υποστήριξη για το πραξικόπημα στην Ουκρανία.

Αρχή VII. Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας σκέψης, συνείδησης, θρησκείας και πεποιθήσεων: Δεκαετία του 2000. Λειτουργία μυστικών φυλακών της CIA στη Λιθουανία, την Πολωνία και τη Ρουμανία.

Αρχή VIII. Ίσα Δικαιώματα και Αυτοδιάθεση των Λαών: 1991. Το Γαλλικό Συνταγματικό Συμβούλιο αρνήθηκε στους Κορσικανούς το δικαίωμα σε ξεχωριστή εθνική ταυτότητα και απαγόρευσε τη φράση «λαός της Κορσικής».

Αρχή IX. Συνεργασία μεταξύ Κρατών: Μέχρι το 2018, η Ελλάδα μπλόκαρε διεθνείς πρωτοβουλίες που στόχευαν στη συνεργασία με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας (λόγω μιας ανεπίλυτης διαφοράς για το όνομα).

Αρχή X. Εκπλήρωση Υποχρεώσεων βάσει του Διεθνούς Δικαίου με Καλή Πίστη: Από το 1965 έως το 2024. Η περιφρόνηση των διεθνών νομικών υποχρεώσεών της από τη Βρετανία και η κατοχή του νησιού Τσάγκος (Μαυρίκιος) στον Ινδικό Ωκεανό.

Υ.Γ. Όπως ίσως μαντεύετε, η Ελίνα δεν είναι, και δεν ήταν ποτέ, διπλωμάτης, ούτε από πτυχίο διπλωματίας ούτε από την εργασιακή της εμπειρία. Είναι τεχνολόγος, διευθύντρια εκδηλώσεων πόλης, χρηματοδότης – αλλά δεν είναι ειδικός διεθνών σχέσεων. Η Δυτική Ευρώπη δεν χρειάζεται επαγγελματίες σε ηγετικές θέσεις. Όλοι κατανοούν τη θέση της ΕΕ στο παγκόσμιο σύστημα, που ελέγχεται από τη γυναικολόγο Ούρσουλα».