Σε κάποιες χώρες δε, το πιλοτικό μοντέλο προϋποθέτει και μικρότερες αποδοχές, καθώς η μείωση του χρόνου εργασίας γίνεται με καθεστώς μερικής και ευέλικτης απασχόλησης.
Από στοιχεία που συνέλεξε και παρουσιάζει σήμερα ο «Ε.Τ.» μέσα από επίσημες πηγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προκύπτει ότι καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν έχει θεσπίσει καθολικά 32 ώρες εργασίας την εβδομάδα με 4ήμερη εργασία χωρίς μείωση μισθού για το σύνολο της οικονομίας, γιατί το ευρωπαϊκό πλαίσιο ρυθμίζει ανώτατα όρια εργασίας και όχι κατώτερα.
Μπορεί μεν η κατεύθυνση στην Ε.Ε. να είναι προς μείωση του χρόνου εργασίας καθώς η συζήτηση για το εγχείρημα αυτό έχει ξεκινήσει και βρίσκεται σε εξέλιξη, ιδιαίτερα μετά την πανδημία και την εκτεταμένη εφαρμογή της τηλεργασίας, ωστόσο το αίτημα για 32ωρη εβδομάδα εργασίας ή τετραήμερη απασχόληση χωρίς μείωση αποδοχών όσο δελεαστικό και αν ακούγεται, απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα.
Το 32ωρο παραμένει κυρίως, ως πιλοτικό μοντέλο, ως εταιρική πρακτική ή ως στοχευμένη πολιτική για συγκεκριμένες ομάδες.
Η μοναδική νομοθετική εξαίρεση είναι η Λιθουανία που αποτελεί τη μόνη χώρα με επίσημη νομοθεσία για 32ωρη εργασία χωρίς μείωση αποδοχών, αλλά μόνο για δημόσιους υπαλλήλους με παιδιά κάτω των τριών ετών. Πρόκειται για μια σαφώς στοχευμένη κοινωνική πολιτική και όχι για γενικευμένο μοντέλο αγοράς εργασίας.
Στην Ισπανία, Πολωνία, Γερμανία, Πορτογαλία προωθούνται πιλοτικά προγράμματα μείωσης του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας με στόχο ακόμη και τις 32 ώρες, αλλά σε κλάδους μεγάλων επιχειρήσεων.
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση μείωσης ωραρίου στην Ευρώπη παραμένει η Γαλλία, η οποία έχει θεσπίσει 35ωρη εβδομάδα εργασίας που εφαρμόζεται με ευελιξίες και εξαιρέσεις και δεν συνεπάγεται απαραίτητα τετραήμερη εργασία. Σε κάθε περίπτωση δεν υιοθετείται 32ωρο.
Στο Βέλγιο, ισχύει μεν τετραήμερο, αλλά με συμπίεση των ίδιων ωρών (38-40 ώρες σε 4 ημέρες), που είναι κάτι ανάλογο με τη δυνατότητα που έχει νομοθετηθεί και στην Ελλάδα. Αλλες χώρες όπως η Ολλανδία και η Δανία εμφανίζουν χαμηλότερο μέσο όρο εβδομαδιαίας εργασίας (περίπου 29-33 ώρες), αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στην εκτεταμένη μερική απασχόληση και σε ευέλικτες μορφές εργασίας, που σημαίνει μειωμένες αποδοχές.
Η γενίκευση του μοντέλου της εβδομαδιαίας εργασίας 32 ωρών ακόμη και σε πιλοτικό στάδιο αντιμετωπίζει εμπόδια και είναι αδύνατη η εφαρμογή του σε κλάδους όπως η υγεία, η βιομηχανία, το λιανεμπόριο οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, κ.ά. όπου απαιτείται συνεχής παρουσία εργαζομένων. Αντίθετα σε ειδικότητες της πληροφορικής, και των στελεχών ανθρώπινου δυναμικού η μείωση του χρόνου εργασίας θα μπορούσε να λειτουργήσει.
Μια άλλη πτυχή της μείωσης του χρόνου εργασίας είναι η παραγωγικότητα και κατά πόσο αυξάνεται ή μένει ίδια με λιγότερες ώρες εργασίας.
Τα ευρήματα από ευρωπαϊκές και διεθνείς μελέτες δείχνουν ότι η παραγωγικότητα μένει ίδια ή και μπορεί να βελτιωθεί ανάλογα με την οργάνωση του χρόνου εργασίας των επιχειρήσεων, τα κόστη κ.λπ.
Κεραμέως: «Επικίνδυνη, ατεκμηρίωτη και ανησυχητική θέση»
«Η πρόταση Ανδρουλάκη για τετραήμερη εργασία είναι επικίνδυνη, ατεκμηρίωτη, και ανησυχητική», δήλωσε χθες (ΣΚΑΪ) η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως, και μάλιστα προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα εκτίμησε ότι θα φέρει απολύσεις και αύξηση της ανεργίας σε πολλές επιχειρήσεις.
Οπως σημείωσε, με την πρόταση Ανδρουλάκη αν μια μικρομεσαία επιχείρηση λειτουργήσει για 4 αντί 5 ή 6 μέρες «τα έσοδα δεν θα αλλάξουν, αλλά θα επιβαρυνθεί πολύ το κόστος εργασίας. Κάποιες επιχειρήσεις δεν θα το αντέξουν, θα κλείσουν και οι εργαζόμενοι θα απολυθούν».
Η κ. Κεραμέως σημείωσε ότι το συγκεκριμένο μοντέλο έχει νομοθετηθεί στη Γαλλία, η οποία όμως έχει από τις υψηλότερες ανεργίες στην ιστορία της και πολλές περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις σε σχέση με την Ελλάδα. Στην Ελλάδα, πάνω από το 90% των επιχειρήσεων έχει μέχρι δέκα εργαζομένους. Δεν είναι το ίδιο με χώρες όπως είναι η Γαλλία, όπως είναι η Γερμανία, που έχουν πολύ μεγαλύτερες οικονομίες κλίμακας. Δηλαδή μεγαλύτερες επιχειρήσεις».
Απαντώντας σε ερώτηση η υπουργός διευκρίνισε ότι αυτό που μπορεί να εφαρμοστεί είναι η δυνατότητα για τετραήμερη εργασία χωρίς μείωση του συνολικού εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας και με πλήρεις αποδοχές, την οποία έχει θεσπίσει η κυβέρνηση, και το ΠΑΣΟΚ την καταψήφισε στη Βουλή.

