Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, 12 παραλίες (40%) κρίθηκαν κατάλληλες για κολύμβηση, ενώ 18 σημεία (60%) χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλα, βάσει των ορίων της Οδηγίας 2006/7/ΕΚ για μικροβιολογικές παραμέτρους όπως E. coli και εντερόκοκκοι. Σε σύγκριση με τις μετρήσεις του Μαΐου, καταγράφεται επιδείνωση της συνολικής εικόνας.
Οι πρόσφατοι δειγματοληπτικοί έλεγχοι του ΠΑΚΟΕ στις ακτές της Ανατολικής Αττικής, που πραγματοποιήθηκαν στις 15 Ιουνίου 2026 σε 30 σημεία, καταγράφουν μια μεικτή εικόνα για την ποιότητα των νερών κολύμβησης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, 12 σημεία (40%) κρίθηκαν κατάλληλα για κολύμβηση, ενώ 18 σημεία (60%) χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλα, με βάση τα όρια της Οδηγίας 2006/7/ΕΚ για μικροβιολογικές παραμέτρους.
Οι κατάλληλες παραλίες της Αν. Αττικής
Στις παραλίες που κρίθηκαν κατάλληλες για κολύμβηση περιλαμβάνονται το Θυμάρι, ο Χάρακας, η παραλία «Οξυγόνο» στο Λαύριο, το Μάτι, το Ζούμπερι, αρκετά σημεία της Νέας Μάκρης, καθώς και ο Μαραθώνας και ο Σχινιάς, όπου οι μετρήσεις παρέμειναν εντός των επιτρεπόμενων ορίων και καταγράφεται γενικά καλύτερη εικόνα ποιότητας νερών.
Οι ακατάλληλες παραλίες της Αν. Αττικής
Αντίθετα, ακατάλληλες κρίνονται αρκετές παραλίες σε όλη την ακτογραμμή της περιοχής. Από το Θυμάρι έως το Λαύριο, προβλήματα εντοπίζονται στην Παλαιά Φώκαια (Όρμος Καταφυγή), στα Λεγραινά, στο Σούνιο, καθώς και στις παραλίες Ασημάκη, Πουνταζέζα και Μαύρη Πέτρα. Στην Κερατέα, τα περισσότερα σημεία στο Δασκαλειό εμφανίζουν αυξημένα μικροβιακά φορτία, με εξαίρεση ένα μόνο σημείο που κρίθηκε κατάλληλο.
Στο Πόρτο Ράφτη καταγράφεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση ακατάλληλων δειγμάτων, καθώς μόνο μία παραλία στην Ακτή Αυλακίου πληροί τα όρια, ενώ οι υπόλοιπες παρουσιάζουν υπερβάσεις, υποδηλώνοντας σημαντική επιβάρυνση του κλειστού κόλπου της περιοχής. Παράλληλα, ακατάλληλες χαρακτηρίζονται και παραλίες στη Βραυρώνα, την Αρτέμιδα (Λούτσα) και τη Ραφήνα, όπου οι μετρήσεις δείχνουν αυξημένα μικροβιακά φορτία.
Συνολικά, η εικόνα δείχνει ότι η Ανατολική Αττική παρουσιάζει σημαντικές τοπικές διαφοροποιήσεις, με καθαρότερες θάλασσες σε πιο ανοιχτές ακτές και αυξημένα προβλήματα σε κλειστούς κόλπους και πυκνοκατοικημένες παράκτιες ζώνες.

