Πηγές που επικαλείται η Wall Street Journal αναφέρουν ότι, αν εγκριθεί, η αρχική επιχείρηση θα μπορούσε να εκτελεστεί σε λίγες ημέρες και θα στοχεύει συγκεκριμένες στρατιωτικές ή κυβερνητικές εγκαταστάσεις.

Σε περίπτωση που το Ιράν δεν συμμορφωθεί και συνεχίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, οι ΗΠΑ εξετάζουν την πιθανότητα μιας ευρύτερης εκστρατείας κατά των υποδομών του ιρανικού καθεστώτος, με ορισμένα σενάρια να προβλέπουν ακόμη και προσπάθεια αλλαγής της ηγεσίας στην Τεχεράνη. Η επιλογή ενός αρχικού περιορισμένου πλήγματος, που δεν είχε γίνει γνωστή μέχρι τώρα, δείχνει ότι ο Τραμπ σκέφτεται να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική δύναμη τόσο ως μέσο πίεσης όσο και ως εργαλείο για την επίτευξη συμφωνίας προς όφελος των ΗΠΑ.

Σύμβουλοι αναφέρουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος μπορεί να ακολουθήσει στρατηγική σταδιακής κλιμάκωσης: ξεκινώντας με μικρής κλίμακας πλήγματα και αυξάνοντας την πίεση μέχρι να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα ή να μεταβληθεί το πολιτικό σκηνικό στο Ιράν. Δεν είναι σαφές πόσο πιθανό είναι να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο, αν και έχει συζητηθεί επανειλημμένα από ανώτερους συμβούλους. Τις τελευταίες ημέρες οι συνομιλίες φαίνεται να επικεντρώνονται περισσότερο σε ευρύτερες στρατιωτικές επιλογές.

Την Πέμπτη, ο Τραμπ δήλωσε ότι θα λάβει απόφαση μέσα σε δέκα ημέρες, προσθέτοντας ότι το ανώτατο όριο δεν θα ξεπεράσει τις δύο εβδομάδες: «Θα κάνουμε συμφωνία, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο». Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άννα Κέλι, απέφυγε να σχολιάσει τις πιθανές επιλογές, σημειώνοντας ότι «μόνο ο πρόεδρος γνωρίζει τι ενδέχεται ή όχι να πράξει».

Ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ τονίζουν ότι δεν υπάρχει τελική απόφαση για στρατιωτική δράση, με τα σενάρια να περιλαμβάνουν τόσο περιορισμένες επιχειρήσεις όσο και πολύ μεγαλύτερης διάρκειας εκστρατείες με στόχο την αλλαγή καθεστώτος. Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι ακόμα και περιορισμένα πλήγματα μπορεί να προκαλέσουν ιρανικά αντίποινα και να πυροδοτήσουν ευρύτερη ένταση στη Μέση Ανατολή.

Στον διπλωματικό τομέα, Αμερικανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν αυτήν την εβδομάδα με Ιρανούς ομολόγους τους, ζητώντας να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα, να περιοριστεί το βαλλιστικό οπλοστάσιο και να σταματήσει η υποστήριξη σε ένοπλες ομάδες στην περιοχή. Η Τεχεράνη απορρίπτει συνολική συμφωνία και διαμηνύει ότι δεν θέλει πυρηνικά όπλα.

Ο ανώτατος ηγέτης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, προειδοποίησε ότι οι ιρανικές δυνάμεις μπορούν να πλήξουν αμερικανικά συμφέροντα, ακόμη και να βυθίσουν αεροπλανοφόρο, σε περίπτωση επίθεσης. Παράλληλα, οι ΗΠΑ ενισχύουν στρατιωτικά τη Μέση Ανατολή, μεταφέροντας μαχητικά F-35 και F-22, ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο και συστήματα αεράμυνας, προετοιμαζόμενες για πιθανές εξελίξεις.

ΗΠΑ – Ιράν: Τα 4 τύμπανα του πολέμου στον Περσικό

Επειτα από δύο γύρους διαπραγματεύσεων μεταξύ Αμερικανών και Ιρανών με τη διαμεσολάβηση του Ομάν σε Μουσκάτ και Γενεύη κυριαρχεί η αβεβαιότητα, αφού σε πολλά επιμέρους θέματα διατηρούνται, τουλάχιστον φανερά, οι εκατέρωθεν κόκκινες γραμμές.

Παράλληλα, παραμένει στο προσκήνιο η λεκτική αντιπαράθεση του Ντόναλντ Τραμπ με τον αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ενώ από στρατιωτικής πλευράς η ένταση κλιμακώνεται, με όλα τα ενδεχόμενα να είναι ανοιχτά.

Ετσι, μεγάλες είναι οι πιθανότητες μιας νέας πολεμικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, χωρίς να αποκλείεται και η εμπλοκή του Ισραήλ, που θα σημάνει απρόβλεπτες και πολυδιάστατες επιπτώσεις και προεκτάσεις για την περιφερειακή και όχι μόνο ασφάλεια.

Η Τεχεράνη συμφώνησε να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις, σε μια προσπάθεια να εκτονωθούν οι απειλές του Τραμπ για μια μεγάλη αεροπορική και πυραυλική εκστρατεία των ΗΠΑ που θα αποσκοπεί όχι μόνο στην παρακώλυση της ικανότητας του Ιράν να προβάλει πυρηνική και πυραυλική ισχύ, αλλά και στην προσπάθεια ανατροπής του θεοκρατικού καθεστώτος της ασιατικής χώρας, που έχει συμπληρώσει 47 χρόνια στην εξουσία.

 Λεπτές ισορροπίες

Αν δεν λάβει χώρα κάποια εντυπωσιακή εξέλιξη, με τα ισχύοντα δεδομένα οδεύουμε προς έναν νέο πόλεμο. Η τάση αυτή ενισχύεται δε από τη μεγάλη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων σε κράτη του Περσικού Κόλπου, την αεροναυτική παρουσία σε Αραβική Θάλασσα και Στενά του Ορμούζ, τις πρόσφατες διαδηλώσεις στο Ιράν που πνίγηκαν στο αίμα, τη διαχρονική εχθρότητα Ουάσιγκτον – Τεχεράνης, την επιθετική στάση του Ισραήλ στην περιοχή, αλλά και τον ριζοσπαστισμό οργανώσεων με εξτρεμιστική ατζέντα δράσης.

Ομως, εκτός των ανωτέρω, υπάρχει μία σειρά επιμέρους λόγων που δείχνουν ότι η κατάσταση είναι πάρα πολύ κρίσιμη:

1 Η ενεργοποίηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες της κορυφαίας αεροπορικής βάσης σε ευρωπαϊκό έδαφος, στο Φέρφορντ του Γκλούσεστερσαϊρ στην Αγγλία, από όπου ενεργούν πάντοτε στρατηγικά βομβαρδιστικά τύπου Β1Β, Β2 και Β52.

2 Επειδή σε ενδεχόμενη αεροπυραυλική επιχείρηση κατά του Ιράν οι αραβικές χώρες, το Πακιστάν και η Τουρκία δεν θα παράσχουν διευκολύνσεις στους Αμερικανούς, οι ΗΠΑ ενισχύουν εντυπωσιακά τη ναυτική αεροπορία τους με την ανάπτυξη δύο αεροπλανοφόρων, το δεύτερο εκ των οποίων απέπλευσε από την Καραϊβική και τώρα πλέει στα ανοιχτά των ακτών του Μαρόκου. Εκτιμάται ότι απαιτούνται 5-8 ημέρες για να φτάσει στον Περσικό Κόλπο.

3 Στο προσκήνιο επέστρεψε από Αμερικανούς και Βρετανούς το αρχιπέλαγος Τσάγκος στον κεντρικό Ινδικό Ωκεανό, που είναι βρετανικό υπερπόντιο έδαφος και βρετανοαμερικανική βάση στην ατόλη Ντιέγκο Γκαρσία, η οποία είναι καθοριστική για στρατηγικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Η συγκεκριμένη και η αεροπορική βάση Αντερσον, στη νήσο Γκουάμ του Ειρηνικού Ωκεανού, είναι οι μοναδικές σε αυτήν την περιοχή που μπορούν να φιλοξενήσουν βαρέα βομβαρδιστικά.

4 Οι Ιρανοί έχουν προβεί σε μέτρα θωράκισης πολλών βάσεων και ειδικά αυτής του δοκιμαστικού πυραυλικού χώρου του Παρτσίν, που δεν βρίσκεται μακριά από την Τεχεράνη. Αυτό σημαίνει πολλά. Επίσης, το τελευταίο εξάμηνο έγιναν πολλές επισκευές στις τρεις κορυφαίες πυρηνικές βάσεις σε Φόρντο, Νατάνζ και Ισπαχάν, που είχαν βομβαρδιστεί τον περασμένο Ιούνιο.