Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Η πιο άτυχη στιγμή στη θεατρική του καριέρα

Ο Α. Τσίπρας στη μακρά περίοδο που είναι αρχηγός κόμματος, πρωθυπουργός και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει υποδυθεί πολλούς ρόλους. Ισως περισσότερους και από την Τζένη Καρέζη. Εχει κάνει τον «καταληψία», το «παιδί του λαού», τον «χαρισματικό λαϊκό ηγέτη», τον «επαναστάτη», τον «17ωρο διαπραγματευτή», τον «υπεύθυνο ηγέτη που έκανε πίσω για το καλό της χώρας», τον «μνημονιοσχίστη» αλλά και του «μνημονιοϋπογραφέα», του «πάρε κόσμε», αλλά και του «φορομπήχτη», του «αντιδιαπλεκόμενου», αλλά και «φίλου της διαπλοκής». Πολλές φορές έπαιξε με μέτρια, κακή ή καλή απόδοση πολλούς ρόλους. Ακόμα και κόντρα ρόλους..

Ο «σώγαμπρος», οι «τρίχες» και η «δολοφονία»

Oλα «κουμπώνουν» σιγά-σιγά. Το σύνθημα του αρχηγού «σύγκρουση με κάθε μέσο». Η «εκτροπή», η «διαφθορά», η «χούντα». Η πρόταση μομφής, η αποχώρηση από τη Βουλή και ο ξεπεσμός σε αγοραία συμπεριφορά αγροίκων. Η είσοδος του Α. Τσίπρα στο γήπεδο του Απόλλωνα Πατρών, με μουσική υπόκρουση τον ύμνο του… ΕΑΜ. Κερασάκι στην τούρτα του πεζοδρομίου, η αξεπέραστη ατάκα του «νέου πολλά βαρύ» του ΣΥΡΙΖΑ, Χρ. Σπίρτζη, ότι θα «επαναφέρει τη Δημοκρατία με το καλό ή με το άγριο»..

«Είναι η χυδαιότητα, ηλίθιε!»

Είναι μέρες τώρα που γράφω για «τα νεύρα του ΣΥΡΙΖΑ». Αυτά τα «νεύρα» οδηγούν τον Α. Τσίπρα σε αλλεπάλληλες πολιτικές αστοχίες και θεσμικές εκτροπές. Τα ίδια «νεύρα» έχουν και σχεδόν όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν εμφανίζονται σε τηλεοπτικά πάνελ. Τα «νεύρα» φταίνε και για αυτόν τον «πολιτικό αχταρμά» που συνιστά η αλλοπρόσαλλη πολιτική της Κουμουνδούρου. Χθες, όμως, ήταν μια ξεχωριστή μέρα..

Σπάνια μπαταριά… Μ’ ένα σμπάρο, πολλά τρυγόνια

Η αλήθεια είναι ότι η στρατηγική ποτέ δεν ήταν από τα δυνατά στοιχεία του Α. Τσίπρα. Ομως με την αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή ξεπέρασε και τον χειρότερο εαυτό του. Ας αφήσουμε στην άκρη τη φαιδρή εικόνα ενός ανθρώπου ο οποίος, ανακοινώνοντας τη «μεγαλοφυή» κίνησή του, έδινε την εντύπωση πως νόμισε ότι… έκλεισε τη Βουλή και… προκήρυξε εκλογές. Δεν χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από δύο 24ωρα για να φανεί τι «κέρδισε» ο «στρατηλάτης των ατάκτων»..

Πολιτικός… αυτοεξευτελισμός

Μέχρι την Παρασκευή ο Α. Τσίπρας εμπιστευόταν και «αναγνώριζε» τη Βουλή ως θεσμικά αρμόδιο χώρο, ώστε να ρίξει την κυβέρνηση με την πρόταση μομφής. Την Τρίτη άλλαξε γνώμη και η Βουλή έγινε η φωλιά της θεσμικής εκτροπής. .

Ρυπαρά δίκτυα και εθελοντές

Τα «ρυπαρά δίκτυα» δεν είναι μόνο η κανονικότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται πως είναι και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να εκφραστεί «πολιτικά». Π.χ. τις τελευταίες μέρες είναι δύσκολο να δεις στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ, που να μην καταφεύγει σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον του συνομιλητή του από τη Ν.Δ. και εσχάτως και του ΠΑΣΟΚ..

Με έξι λέξεις, στα έξι βήματα

Με μια μεθόδευση, εμπνευσμένη από φοιτητικά αμφιθέατρα που θαύμαζαν κρυφά τη Στάζι, αλλά βδελύσσονταν φανερά τη CIA, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να καταργήσει de facto το απόρρητο. Καταργώντας το απόρρητο άνοιξε μια τεράστια «τρύπα» στην εθνική ασφάλεια της χώρας. Και μετά; Γαία πυρί μειχθήτω….

Τσίπρας: 0-3 από τα αποδυτήρια

Πώς το κατάφερε αυτό ο Α. Τσίπρας; Γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να παίρνεις μια πρωτοβουλία για να κερδίσεις και να βρίσκεσαι να χάνεις 3-0 από τα αποδυτήρια. Ο λόγος για την πρόταση μομφής που κατέθεσε χθες, παρά τις έντονες και ρητά διατυπωμένες ενστάσεις κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, δεν είναι η πρώτη πολιτική γκάφα στη μακρόχρονη θητεία του «αυταπατημένου»..

Ο λευκός φάκελος, ο «στρατιώτης» και η μομφή

Αφού δεν ευοδώθηκε η περίφημη αυτοπρόσκληση του κ. Ράμμου στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας -αναγκάζοντάς τον μάλιστα, μέσω αλλεπάλληλων διορθωτικών επιστολών, να παραδεχθεί ότι η κλήση του είναι στην τελική κρίση της Βουλής-, ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ επέλεξε έναν ανορθόδοξο τρόπο πολιτικής συμπεριφοράς..

Αλλαγή σκηνικού: Θετική ατζέντα και απαντήσεις στο βούρκο

Χθες ο Κ. Μητσοτάκης, με την πρώτη θεματική συνέντευξή του, ξεκίνησε την προεκλογική κούρσα, κατοχυρώνοντας το πεδίο στο οποίο παίζει χωρίς αντίπαλο, την οικονομία. Ο απολογισμός της κυβέρνησης στο νο1 πρόβλημα της κοινωνίας σε σύγκριση με τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ είναι απολύτως καταλυτικός. Δημιουργώντας ένα αξεπέραστο χάντικαπ για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ευλόγως δεν αντιπροτείνει τίποτα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό, και προσπαθεί εναγωνίως η προεκλογική αντιπαράθεση να γίνει μέσα σε ένα βούρκο, στον οποίο δύσκολα θα ξεχωρίζουν τα λασπωμένα πρόσωπα..