Οταν αυτό συνοδεύεται και από ιδεολογικά, πολιτικά, θρησκευτικά κίνητρα, τότε η κατάσταση μπορεί να φτάσει σε ό,τι χειρότερο μπορεί: Στη δικαιολόγηση της δολοφονίας ενός ανθρώπου μόνο και μόνο επειδή οι απόψεις του δεν αρέσουν σε όσους επιλέγουν τη βία ως βασικό εργαλείο της ιδεολογικής τους καθημερινότητας.

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του εκρηκτικού μηχανισμού στο σπίτι του Γιάννη Πρετεντέρη είναι αυτό ακριβώς. Τα μασούρια της δυναμίτιδας με τον πυροκροτητή μπορεί να παραπέμπουν σε μία σχετικά ξεπερασμένη, σχεδόν πρωτόγονη, συνδεσμολογία, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Από τη στιγμή που δεν υπήρξαν χειρότερες εξελίξεις και το πακέτο βρέθηκε και εξουδετερώθηκε, ασχοληθήκαμε – για μία ακόμα φορά- με την πιθανή ταυτότητα των ανθρώπων που το 2025 μπορούν τόσο εύκολα να σκοτώσουν έναν άλλον άνθρωπο, πιθανώς και άλλους μαζί του, παιδιά, γείτονες, άσχετους και ένας Θεός ξέρει τη συνέχεια.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ -και αυτό είναι τρομακτικό – είναι αν ο Γ. Πρετεντέρης έγινε πιθανός στόχος δολοφονίας για τον τρόπο με τον οποίον κάνει τη δουλειά του. Κάτι που παραπέμπει σε άλλες εποχές δράσης της ελληνικής τρομοκρατίας και όχι σε αυτήν που ζούμε τώρα, όπου οι «εκτελέσεις» δημοσιογράφων αφορούν αποκλειστικά και μόνο το Διαδίκτυο, τους κάδους απορριμμάτων των social media και τις διάφορες υπόγες που λειτούργησαν καθ’ υπόδειξιν συγκεκριμένων κομματικών ηγεσιών.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η προβληματική σχέση της Αριστεράς, στην Ελλάδα, με την τρομοκρατία και την ένοπλη δράση δεν είναι καινούργια. Χρονολογείται αρκετές δεκαετίες τώρα. Αλλωστε, όπως είχε πει και άλλοτε το εξέχον μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μάκης Μπαλαούρας, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Μπάμπη Παπαπαναγιώτου (Bήμα FM): «Οι οργανώσεις αυτές, όπως η 17Ν, είχαν ένα λαθεμένο αλλά ένα ιδεώδες που ήταν υπέρ του ανθρώπου…».

ΜΠΟΡΕΙ η κυβέρνηση και τα ελληνικά κόμματα να καταδίκασαν την απόπειρα εναντίον του Γιάννη Πρετεντέρη, αλλά δεν αρκεί. Τέτοιο πισωγύρισμα στην εποχή μας είναι πολύ σκοτεινό και επικίνδυνο. Η εξιχνίασή του από τις αστυνομικές αρχές και η παραπομπή στη Δικαιοσύνη είναι ζήτημα πολιτισμού.