Στην καλύτερη περίπτωση, στα όνειρα ή δημιουργικές δραστηριότητες• στη χειρότερη, σε πράξεις που επισύρουν την παρέμβαση των δικαστικών αρχών ή του #MeToo. Επόμενο είναι ότι, αν προσπαθούσαμε να συνουσιαστούμε με κάθε γυναίκα που μας διεγείρει τη libido, θα αφήναμε πίσω αυτό που ονομάζουμε «πολιτισμό» και «κοινωνική οργάνωση».

Ως Homo Sapiens με προγόνους από τη Λίθινη Εποχή, ο δυστυχής πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Αντονι Αλμπανέζι, είπε, προκαλούμενος, φωναχτά κάτι που δεν θα ξεστόμιζε ποτέ δημοσίως, πόσω μάλλον στη νέα του σύζυγο. (Μόνο μεταξύ φίλων, σε μπιροκατάνυξη στην παμπ και με την οθόνη στους Socceroos στο Παγκόσμιο Κύπελλο, θα μπορούσε ενδεχομένως να το εξομολογηθεί.)

Μισή, λοιπόν, ντροπή στην κωμικό Νίκι Οσμπορν, που «παγίδευσε» σε podcast τον αφελή πρωθυπουργό ρωτώντας τον ποια από τις διάσημες συμπατριώτισσές του, Κάιλι Μινόγκ, Νικόλ Κίντμαν ή Ρόντα Μπρέτσμορ, θα διάλεγε ως ερωτική παρτενέρ ή σύζυγο, και η άλλη μισή στον Αλμπανέζι, που έχει ανάγκη, όπως όλοι μας οι άνω των… ήντα, μια αθώα εφηβική παλινδρόμηση, δίκην ωδής στα χαμένα χρόνια.

Μολονότι ο χριστιανός προσπάθησε να αποφύγει την πεπονόφλουδα («είμαι μόλις έξι μήνες παντρεμένος, βρε παιδιά»), τελικά δεν έκρυψε τον ανυπόκριτο ενθουσιασμό του για την Κάιλι, μια διακηρυγμένη φαντασίωση εκατομμυρίων ανδρών βορείως και νοτίως του Ισημερινού τις προηγούμενες δεκαετίες.

Η ομοβροντία επικρίσεων για τις «σεξιστικές» και «ανάρμοστες» δηλώσεις του Αλμπανέζι τον ανάγκασε να ζητήσει συγγνώμη και να ανακρούσει πρύμναν. Κατά την αρχηγό του νεοπαγούς, κεντρώου κόμματος Community Strong, Ζάλι Στέγκαλ, ο πρωθυπουργός έπρεπε να δείξει χαρακτήρα ως το τέλος, βάζοντας στη θέση της την παρουσιάστρια. Μόνο μια πνευματιστική συνεδρία θα μας δείξει κατά πόσον συμφωνεί με αυτό ο μέγας δάσκαλος Φρόιντ.