Αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας της διπλανής πόρτας που μια φορά τον χρόνο απάγει έναν φασίστα και τον εκτελεί, για να εκδικηθεί τη δολοφονία, το 1954, της Καταρίνα Εουφέμια, μιας αγρότισσας, πραγματικής ηρωίδας της αντίστασης στη δικτατορία Σαλαζάρ, που βύθισε στο σκοτάδι την Πορτογαλία τέσσερις δεκαετίες, μέχρι το 1974.

Στη διάρκεια του οικογενειακού δείπνου, πριν πατήσουν τη σκανδάλη για να εκτελέσουν και τον τελευταίο ακροδεξιό ακτιβιστή, εμπλέκονται σε μια θυελλώδη συζήτηση, με βασικό ερώτημα ποια μέσα μπορούν να θεωρηθούν θεμιτά για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Στο τέλος του έργου, το επόμενο θύμα τους έχει ένα 15λεπτο δυνατό μονόλογο. Παρουσιάζει ένα εφιαλτικό μανιφέστο ακροδεξιού μίσους. Τελειώνει με τη φράση «το μέλλον μας ανήκει».

Στην πρεμιέρα του θεατρικού, σε μια σκηνή στο Μπόχουμ της Γερμανίας, το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο Ολε Λάγκερμπους, ο ηθοποιός που υποδύεται τον ακροδεξιό ακτιβιστή, δέχθηκε μια σοκαριστική επίθεση από θεατές στη διάρκεια του μονολόγου. Αρχικά η παράσταση διακόπηκε από γιουχαΐσματα, στη συνέχεια κάποιος εκτόξευσε ένα πορτοκάλι, στο τέλος δύο θεατρόφιλοι επιχείρησαν να τον σύρουν από τη σκηνή. Με την παρέμβαση άλλων συντελεστών της παράστασης και θεατών, ο Ολε ολοκλήρωσε τον μονόλογο και η αυλαία έπεσε.

Η σκηνοθέτις, Ματέγια Κολέζνικ, δήλωνε την επομένη πως ο ηθοποιός είναι βαθιά τραυματισμένος από την εμπειρία, όπως και όσοι έγιναν μάρτυρες της επίθεσης. «Στο επόμενο κύμα φασισμού πρωταγωνιστές δεν θα είναι ανθρωπόμορφα τέρατα αλλά, υποτίθεται, νορμάλ, καλοί άνθρωποι», τονίζει. Δεν περίμενε ποτέ πως «νορμάλ, καλοί άνθρωποι», που πάνε στο θέατρο, θα είχαν μια τέτοια φασιστική συμπεριφορά απέναντι στην Τέχνη, προσθέτει. Η αντίφαση μεταξύ των λόγων και της πράξης θεατρόφιλων που δηλώνουν αντιφασίστες, σοκάρει, υπογραμμίζουν η Κολέζνικ, κριτικοί και αρθρογράφοι στον Τύπο και χρήστες στα σόσιαλ μίντια.