Την εποχή που η τιμή της βενζίνης ήταν στα ύψη, κυκλοφορούσε ένα ανεκδοτολογικού τύπου ευφυολόγημα: «Τι με νοιάζει αν ακρίβυνε η βενζίνη; Εγώ 20 ευρώ έβαζα, 20 ευρώ βάζω». Το ίδιο θα μπορούσε να πει γελώντας με πίκρα και ένας καταναλωτής που κάποτε έδινε 5 ευρώ για ένα απορρυπαντικό και τώρα δίνει επίσης 5 ευρώ, αλλά για τη μισή ποσότητα. Πρόκειται για ένα από τα «τρικ» που έκαναν εταιρίες, οι οποίες, για να μην φανεί ότι προχώρησαν σε ανατιμήσεις, κρατούν σταθερή την τιμή, αλλά μειώνουν τις συσκευασίες.
Χθες ανάμεσα στα μέτρα που ανακοινώθηκαν για την καταπολέμηση της ακρίβειας ήταν και αυτό ακριβώς: Η υποχρέωση προμηθευτών και σούπερ μάρκετ να αναγράφουν με εμφανή σήμανση ποια προϊόντα κυκλοφορούν σε μειωμένο μέγεθος. Πρόκειται για ένα μόνο κομμάτι του παζλ που στην καρδιά του έχει τη δημιουργία της Εθνικής Αρχής εποπτείας της αγοράς και της προστασίας του καταναλωτή και θα έχει τη δυνατότητα σαρωτικών ελέγχων και προστίμων.
Το υπουργείο Ανάπτυξης πρωτοστατεί στη μάχη κατά της ακρίβειας, η οποία δεν είναι μάχη, είναι πόλεμος. Είναι πολλά μέτωπα ταυτόχρονα και όλα ανοικτά, ενώ ο «επιτιθέμενος» δεν είναι ένας. Το ίδιο όμως και τα αμυντικά όπλα που αναπτύσσει η κυβέρνηση και τα οποία για πρώτη φορά, όπως είπε ο Τάκης Θεοδωρικάκος, «συντονίζονται κάτω από μια διοικητική ανεξάρτητη ομπρέλα». Θυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί μέτρα και δράσεις όπως το «καλάθι του νοικοκυριού», το πλαφόν στο ανώτατο περιθώριο κέρδους, αλλά και η απαγόρευση προωθητικών ενεργειών σε περιπτώσεις παραπλανητικών προσφορών.
Το καλό είναι ότι δεν είμαστε πια εκεί όπου βρισκόμασταν όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το ράλι ανόδου των τιμών έχει σχετικά ανακοπεί, η αγορά της ενέργειας έχει σχεδόν ομαλοποιηθεί και ο πληθωρισμός των τροφίμων έχει μειωθεί. Βέβαια, οι γεωπολιτικές εντάσεις δεν σταματούν ποτέ και τώρα υπό την απειλή των αμερικανικών δασμών οι κυβερνήσεις «ανασκουμπώνονται». Στην Ελλάδα πλέον το ζητούμενο δεν είναι να μην αυξάνονται άλλο οι τιμές, αλλά να αρχίσουν να μειώνονται και μάλιστα δραστικά.
Τελικός στόχος είναι η βελτίωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών, κάτι που δεν γίνεται ούτε αυτόματα ούτε εύκολα. Απαιτεί ένα συνολικό πακέτο παρεμβάσεων, από την αύξηση των μισθών και των συντάξεων μέχρι την αντιμετώπιση των ακριβών ενοικίων. Ολα μαζί θα κτίσουν το πολυπόθητο ανάχωμα σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται.
