Απόψεις

Ο,τι απέφυγαν, όπως ο διάβολος το λιβάνι, ο Α. Τσίπρας και συν αυτώ να κάνουν, δηλαδή ουσιαστική αυτοκριτική για τις μεγάλες ήττες και του 2019 και του 2023, γίνεται τώρα άναρχα, καθόλου οργανωμένα και χωρίς ίχνος ψυχραιμίας. Βαριές κουβέντες, σκληροί χαρακτηρισμοί, δηλητηριώδη υπονοούμενα, κρατημένα μυστικά που γίνονται δηλητηριώδη βέλη για τους εσωκομματικούς αντιπάλους, αφορισμοί και μπούλινγκ..

Κάτι αλλάζει με το Mεταναστευτικό στην Ευρώπη. Η αλλαγή φαίνεται να ξεκινά από τη Γερμανία, τη χώρα με την ισχυρότερη οικονομία στην ευρωζώνη. Προχθές η υπουργός Εσωτερικών, Νάνσι Φρέιζερ, ανακοίνωσε τη λήψη αυστηρότερων και ενισχυμένων μέτρων ελέγχου στα χερσαία σύνορα της χώρας..

Ομολογώ ότι βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Οχι πως δεν το ήξερα, αν θυμάστε τα δύο τελευταία κυριακάτικα άρθρα μου. Και δεν είμαι μόνον εγώ. Είναι κι άλλοι συνάδελφοι που μου είπαν πόσο στενοχωρήθηκαν, Κυριακή βράδυ, αναλογιζόμενοι τι χάσαμε. Στις δεκαετίες που αρθρογραφώ δεν νομίζω ότι υπήρξε άλλος που μας βοήθησε στη δουλειά μας περισσότερο από τον Στέφανο, τέως πρόεδρο. Δεν υπήρχε είδηση; «Πιάσε έναν Κασσελάκη». Μέχρι που πρότεινα στη Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, να τιμηθεί ο Στέφανος, τέως πρόεδρος, για τις υπηρεσίες που μας πρόσφερε επί 345 ημέρες. Δεν με εισάκουσε..

Η έκθεση του Μάριο Ντράγκι περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ενωση, αν συνεχίσει να κινείται στην ίδια ρότα όπως τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με την έκθεση, απαιτούνται επιπλέον επενδύσεις 800 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως για να γλιτώσει την οικονομική κρίση και παρακμή..

Τους στίχους από το τραγούδι του Μπάμπη Τσετίνη θα προτάξω σήμερα: «Ο,τι αρχίζει ωραίο   τελειώνει με πόνο». Ακόμη κι αν το τραγουδούσε ο Στέφανος τέως πρόεδρος, αμφιβάλλω αν   κατανοούσε πως «τα ωραία» της κατάληψης περίοπτης θέσης, για να έχουν συνέχεια, απαιτούν βασικές «υποδομές»: Προετοιμασία, συμμαχίες, στόχους, σχέδιο και πολλή δουλειά: Πολλή δουλειά πριν..

Ο Κ. Μητσοτάκης στη φετινή ΔΕΘ δεν εντυπωσίασε. Επεισε, όμως. Είναι ο μόνος, στο ορατό πολιτικό τοπίο, ο οποίος είναι σοβαρός, μετρημένος, που ξέρει και έχει ένα σχέδιο για τη χώρα με αρχή, μέση και τέλος. Είναι ο μόνος που μπορεί να εγγυηθεί στη χώρα σταθερότητα και κυβερνησιμότητα. Επεισε γι’ αυτό. Κι έπεισε όχι μόνο γιατί απέναντί του βρίσκονται τα «χαλάσματα» του ΣΥΡΙΖΑ και το αμήχανο ΠΑΣΟΚ. Επεισε με αυτά που είπε, έτσι όπως τα είπε..

Υπάρχει ένας πολύ σημαντικός και απαράβατος κανόνας στη ζωή. Αρα, ισχύει ατόφιος -και με το παραπάνω- στην πολιτική. «Οσο πιο φτηνά είναι τα υλικά σε κάποια παπούτσια τόσο περισσότερο θόρυβο κάνουν»..

Η εσωκομματική γκρίνια είχε αρχίσει εδώ και χρόνια. Αλλωστε, στην Αριστερά οι φράξιες και οι ίντριγκές τους είναι η ζωή τους. Στην αρχή, του Τσίπρα του έφταιγε η «Ομπρέλα», ενώ τα μέλη της «Ομπρέλας» έριχναν τις ευθύνες στον Τσίπρα και στους αυλικούς του. Μετά ήρθε η πανωλεθρία: 20% πέρσι τον Μάιο και 17% τον Ιούνιο. Εκείνοι που έλεγαν στον Κυριάκο Μητσοτάκη «να τα μαζέψει» και χρησιμοποίησαν την απλή αναλογική για να μπαχαλοποιήσουν το πολιτικό σκηνικό, πήραν εκκωφαντική απάντηση από τους πολίτες..

Χθες, περί τη μεσημβρία, επισυνέβη ο προαναγγελθείς θάνατος του ΣΥΡΙΖΑ της Αριστεράς. Ως μάρτυρες παρακολουθήσαμε την αγωνία της, επί 340 μέρες. Αλλοι, με κλαυσίγελο, επειδή κατάντησε περίγελος των εχθρών της. Αλλοι, ως ΣΥΡΙΖΑίοι, επειδή σύρθηκε σε έναν πρωτοφανή -ακόμη και για τα ανεκτικά ελληνικά πολιτικά ήθη- διασυρμό..

Ως λαός έχουμε προβληματική μνήμη, ιδίως με τα θέματα εκείνα που αμφισβητούν το ιδιοκατασκευασμένο μας δόγμα ότι είμαστε ο καλύτερος και εξυπνότερος λαός του κόσμου. Για παράδειγμα, ορισμένες από τις αντιδράσεις στις προχθεσινές εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ δηλώνουν ότι πράγματι έχουμε αποβάλει από τη μνήμη μας -αν είχαμε ποτέ καταχωρίσει με υπευθυνότητα και γνώση- τι σημαίνει στην πραγματικότητα η προ δεκαετίας χρεοκοπία της χώρας..