Απόψεις
Απόψεις και άρθρα γνώμης από την έγκριτη δημοσιογραφική ομάδα του Ελεύθερου Τύπου.
Φαίνεται πως ούτε ο Τραμπ περίμενε τόσο μεγάλη νίκη. Ενας εκ των πιστότερων φίλων του, ο Νάιτζελ Φάρατζ, τον είχε προτρέψει, παραμονές των εκλογών, να μην αμφισβητήσει το αποτέλεσμα «αν χάσει καθαρά», αλλά να συγχαρεί τη Χάρις και να πάει για γκολφ..
«Η Δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι» είναι το μότο της «Washington Post», ακριβώς κάτι από τον τίτλο της. Το αφεντικό της εφημερίδας, ο Τζεφ Μπέζος, αποφάσισε, λίγο πριν από τις εκλογές, με το πρόσχημα της επιστροφής στις ρίζες της «δημοσιογραφικής ουδετερότητας», να αποσύρει την παραδοσιακή στήριξή της στους Δημοκρατικούς. .
Ο Ντόναλντ Τραμπ θριάμβευσε στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ ανατρέποντας τα προγνωστικά, που έδειχναν ντέρμπι μέχρι τέλους με την Κάμαλα Χάρις. Ο Τραμπ έχει μπροστά του μια δεύτερη προεδρική θητεία, στην οποία θα είναι πανίσχυρος, καθώς οι Ρεπουμπλικανοί θα ελέγχουν, πλέον, και τη Γερουσία..
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο δημιουργεί αναστάτωση σε όλους και κυρίως σε αυτούς που αν και έβλεπαν να έρχεται πίστευαν ότι με κάποιο τρόπο δεν θα επιβεβαιώνονταν όλα τα προγνωστικά. .
Εξι ολόκληρα χρόνια κρατήθηκε «μυστικός» ο ομαδικός τάφος στο Κοιμητήριο του Δήμου Μαραθώνα. Ενας τάφος, με μια μικρή, όρθια μαρμάρινη πλάκα, χαραγμένη με ένα μαύρο σταυρό, ημερομηνία 23. 07. 2018 και επιγραφή: …«και με το φως της μέρας, κάθε μέρα ρωτάμε, τι, πώς και γιατί…».
Ως alter ego του Τραμπ στο Ηνωμένο Βασίλειο και πνευματικός πατέρας του Brexit, ο Νάιτζελ Φάρατζ δεν μας έχει συνηθίσει σε συμβατικές δηλώσεις. Οι τελευταίες του, όμως, στην «Telegraph», προπύργιο των Brexiters και της βρετανικής «λαϊκής Δεξιάς», ήταν ένα μάθημα λογικής..
Ασφαλώς και δεν είναι καθόλου αδιάφορο αν εκλέγεται η Κάμαλα Χάρις ή ο Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά, όποιος κι αν εκλεγεί, η Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να συνέλθει και να μπορέσει να γίνει αμυντικά ισχυρή και οικονομικά ανταγωνιστική. .
Η κρυφή και φανερή γοητεία της συνωμοσιολογίας, μαζί με την κατασκευή ανούσιων και θολωμένων ιδεολογημάτων μακριά από την κανονική ζωή, βρίσκονται σε έξαρση τις τελευταίες ημέρες. Οι εκλογές στις ΗΠΑ αλλά και η τραγική βαρβαρότητα του θρησκευτικού φασισμού στο Ιράν έδωσαν τις αφορμές..
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι φυσιολογικό να ασκούν κριτική, να αναδεικνύουν λάθη και αστοχίες και να στριμώχνουν την κυβέρνηση στη Βουλή. Μέχρι εδώ όλα καλά. Υπάρχει, όμως, ένα όριο. Το όριο της λογικής και του ρεαλισμού, το οποίο δεν πρέπει να το υπερβαίνουν κάνοντας μικροκομματική αντιπολίτευση, απλά για να δηλώσουν πως βρίσκονται απέναντι στην κυβέρνηση..
Η συγκλονιστική εικόνα της νεαρής ημίγυμνης φοιτήτριας, μέσα στο περίφημο Islamic Azad University της Τεχεράνης, κρύβει -και αυτή, όπως χιλιάδες άλλες- μερικές από τις καθημερινές λεπτομέρειες του πρωτογενούς θρησκευτικού φασισμού τον οποίο μεγάλο μέρος της δυτικής σκέψης τον μπερδεύει με την πίστη ή τον σεβασμό στις θρησκευτικές πολιτισμικές ιδιαιτερότητες του Ισλάμ. .