Απόψεις

Πάνε αυτά που ξέραμε τον καιρό της αβρής διπλωματίας. Ο βασικός κανόνας του νέου Διεθνούς Δικαίου συνοψίζεται στο δόγμα: «Ο,τι πει το αφεντικό». .

Είναι απολύτως βέβαιο ότι πολλοί γοητεύτηκαν σε βαθμό σαγήνης από τη νίκη του Τραμπ έναντι της Κολομβίας. Την ανάγκασε να δεχτεί απνευστί τους απελαθέντες μετανάστες, όταν είδε τις συνέπειες από την επιβολή δασμών από τις ΗΠΑ σε βασικά της προϊόντα. Μέσα σε λίγες ώρες οι τιμές των δύο κύριων προϊόντων που στηρίζουν την οικονομία της Κολομβίας –εκτός από την κοκαΐνη, η οποία δεν βρίσκεται στο ίδιο «χρηματιστήριο»- του καφέ και του κακάο, αυξήθηκαν κατά 100%..

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης από το 2019 έως σήμερα ακολουθούν παρόμοιες τακτικές για να βάλλουν κατά της κυβέρνησης. Αλλοι με κραυγές και λαϊκιστική ρητορική, άλλοι με υψηλούς τόνους και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Ολοι, όμως, έχουν μεγάλο πολιτικό έλλειμμα. Δεν παρουσιάζουν συγκεκριμένες προτάσεις και πολιτικές για την επίλυση των προβλημάτων. Αντιθέτως, λένε διαρκώς «όχι» σε όλα όσα κάνει η κυβέρνηση και λένε διαρκώς «ναι» σε κάθε αίτημα κοινωνικής ή επαγγελματικής ομάδας, ενώ παράλληλα επιχειρούν να εκμεταλλευτούν μικροκομματικά κάθε γεγονός ή αστοχία της κυβέρνησης..

Μετά την εκλογή του Τραμπ, αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ -των δύο άκρων-  δημοσιεύουν άρθρα «για τη νέα χρυσή εποχή στις ΗΠΑ», προφητεύοντας ότι ο Μητσοτάκης «θα τα βρει “μπαστούνια” με τον Τραμπ, λόγω των στενών σχέσεων κυβέρνησης-Μπάιντεν». Τα βαθυστόχαστα ανέκδοτα εξωτερικής πολιτικής μού θύμισαν τη «σχέση» προέδρου Τραμπ-Τσίπρα..

Το παλαιστινιακό ανθρώπινο ποτάμι που πήρε χθες τον δρόμο της επιστροφής στη Βόρεια Γάζα, στο πλαίσιο της εκεχειρίας Ισραήλ-Χαμάς, έχει κάθε συναισθηματικό δικαίωμα να ελπίζει σε καλύτερες μέρες. .

Τα Τέμπη είναι ένα «συλλογικό τραύμα». Αγγίζει και αφορά τους πάντες. Οσο κι αν κάποια κόμματα προσπαθούν να το οικειοποιηθούν, να το κάνουν αποκλειστικά «δικό τους». Διεκδικώντας την ευαισθησία και την αποκλειστικότητα, στον θρήνο, στην οργή, στη θλίψη και στην απαίτηση να αποδοθεί δικαιοσύνη. Παρότι, με δική της βούληση, μια μικρή μειοψηφία συγγενών των θυμάτων έχει πάρει θέση απροκάλυπτα πλέον -όχι στο πολιτικό- στο κομματικό παίγνιο, για λόγους σεβασμού, τους αφήνω απ’ έξω, στον πόνο τους και με τον σεβασμό μου..

Η τεράστια έκπληξη που ένιωσαν οι επικεφαλής των κομμάτων της αντιπολίτευσης από τα πολυπληθή συλλαλητήρια στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις, πλημμυρισμένα από βαθύ πόνο και το αίτημα για απόδοση Δικαιοσύνης, κρύβει το άγχος που προέκυψε στα επιτελεία τους. .

Οπως κάθε Χριστούγεννα μαζευόμαστε σε οικογενειακά τραπέζια, το Πάσχα πάμε στο χωριό και τον Δεκαπενταύγουστο αδειάζει η Αθήνα, ένα ακόμα πατροπαράδοτο έθιμο στα χρόνια της Μεταπολίτευσης είναι τα αγροτικά μπλόκα κάθε τέλος Ιανουαρίου. .

Si duo faciunt idem non est idem, λέει μια λατινική παροιμία. Οταν δύο (άνθρωποι) κάνουν το ίδιο δεν είναι το ίδιο..

Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα ΣΥΡΙΖόπουλα που εσχάτως προέκυψαν από τις «δημοκρατικές διαδικασίες» -Οχι; Πώς όχι!- θα ήταν πανευτυχή αν περνούσε η επέτειος, με τη συμπλήρωση της δεκαετίας, από την ανάληψη της εξουσίας, χωρίς να θυμηθούμε τα ξέφρενα γλέντια στο Σύνταγμα, μετά την εκλογική αναμέτρηση του Ιανουαρίου 2015, τα ξεφαντώματα από το περιβόητο ΟΧΙ – ώσπου να ξημερώσει έγινε ΝΑΙ- και τις εκλογές του Σεπτέμβρη, με τον αδελφικό εναγκαλισμό Τσίπρα και Καμμένου, που έχουν περάσει στη Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία..