Η πρώτη καταγεγραμμένη γερμανική παρουσία στην περίκλειστη νοτιοαμερικανική χώρα καταγράφεται το 1535, από τον καιρό του Λούθηρου. Μεταξύ των ανδρών του Ισπανού εξερευνητή Πέδρο ντε Μεντόθα συγκαταλεγόταν ένας Γερμανός στρατιώτης ονόματι Ούλριχ Σμιντλ, από τους πρώτους οικιστές στις εκβολές των ποταμών Ρίο ντε λα Πλάτα και Παραγουάη.

Τον 19ο και τον 20ό αιώνα άνθησαν πλήθος προτεσταντικών, γερμανικών αγροτικών κοινοτήτων στην Παραγουάη, όπως το Χόχενάου στην Ιταπούα, η Νέα Γερμανία του Σαν Πέδρο, η Ιντεπεντένσια του Γκουάιρα. Εμβληματικότερη όλων το Σαν Μπερναντίνο, που ιδρύθηκε το 1881, ενώ λίγα χρόνια αργότερα θεμελιώθηκε η Νέα Γερμανία από την αδελφή του φιλοσόφου Νίτσε και τον σύζυγό της, Μπέρναρντ Φέρστερ, που μαζί με αρκετούς άλλους ήθελαν να διαφυλάξουν την καθαρότητα της αρίας φυλής (αν θυμίζει κάτι…). Γερμανικής καταγωγής όπως βοά το όνομά του ήταν και ο δικτάτορας της Παραγουάης, Αλφρέδο Στρέσνερ (1954-1989), που πρόσφερε απλόχερα καταφύγιο σε διωκόμενους ναζί εγκληματίες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο ίδιος ο Στρέσνερ ήταν γιος Βαυαρού μετανάστη, ενώ το καθεστώς του παρείχε μεταξύ άλλων ιθαγένεια και άσυλο στον διαβόητο «άγγελο του θανάτου», Γιόζεφ Μένγκελε, που χρησιμοποιούσε κρατουμένους ως πειραματόζωα, μαζί με τον «χασάπη της Ρίγας», Εντουαρντ Ρόσμαν.

Μετά το 2015 το ενδιαφέρον αρκετών Γερμανών για την Παραγουάη αναζωπυρώθηκε, με αποτέλεσμα να ζουν σήμερα στη χώρα 30.000 Γερμανοί πολίτες, δίπλα σε 150.000 Παραγουανούς γερμανικής καταγωγής. Οι δεσμοί βεβαίως διαλύθηκαν στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, από τη βούλα του πέναλτι.